Закон Грузииv О международном сотрудничестве в области уголовного права

Консолидированная версия (02/10/2019 - 14/07/2020)

საქართველოს კანონი

სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ

თავი I. ზოგადი დებულებები

    მუხლი 1. კანონის მიზანი

1. ეს კანონი განსაზღვრავს სისხლის სამართლის საქმეებზე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის, ექსტრადიციის, სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის შემდგომი წარმოების მიზნით გადაგზავნის, განაჩენის აღსრულების, ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობისა და თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულთა სასჯელის მოხდის მიზნით გადაცემის (გადმოცემის) პროცედურებს.

2. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობის საკითხები რეგულირდება სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს რომის წესდებით (რომის სტატუტით) და „სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 2. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის სამართლებრივი საფუძვლები

1. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა, როგორც წესი, ხორციელდება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების საფუძველზე.

2. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა ცალკეულ შემთხვევებში შეიძლება განხორციელდეს ინდივიდუალური შეთანხმების ან ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე, იმ სახელმწიფოსთან, რომელთანაც საქართველოს არა აქვს დადებული შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულება.

3. ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა შეიძლება განხორციელდეს ამ კანონის პირველი მუხლის პირველ პუნქტში მითითებულ საკითხებზე, გარდა ამ კანონის III და VI თავებით გათვალისწინებული საკითხებისა.

4. ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის შემთხვევაში უნდა განისაზღვროს ნაცვალგების პირობები, რომლებიც უნდა შეიცავდეს ამ კანონით დადგენილ მინიმალურ გარანტიებს, თუმცა არ გამოირიცხება უფრო მაღალი სტანდარტების დაწესება.

5. ინდივიდუალური შეთანხმება დადებული უნდა იქნეს სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის მხოლოდ კონკრეტული შემთხვევისთვის და უნდა ითვალისწინებდეს ამ კანონით დადგენილ მინიმალურ გარანტიებს, თუმცა არ გამოირიცხება უფრო მაღალი სტანდარტების დაწესება.

6. ამ კანონით გათვალისწინებული თანამშრომლობა შეიძლება აგრეთვე განხორციელდეს ევროჯასტში მეკავშირე პროკურორის ან მისი დამხმარის მეშვეობით, „საქართველოსა და ევროჯასტს შორის თანამშრომლობის შესახებ“ 2019 წლის 29 მარტის შეთანხმებით, ამ კანონითა და საქართველოს სხვა ნორმატიული და ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტებით დადგენილი წესის შესაბამისად.

საქართველოს 2019 წლის 2 ოქტომბრის კანონი №5080 – ვებგვერდი, 07.10.2019წ.

    მუხლი 3. კომუნიკაციის არხები და საშუალებები

1. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა ხორციელდება შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილი კომუნიკაციის არხებითა და საშუალებებით.

2. თუ შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულება ან ინდივიდუალური შეთანხმება არ ადგენს კომუნიკაციის არხებსა და საშუალებებს, სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა ხორციელდება პირდაპირი არხებით, თუკი შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ეროვნული სამართალი სხვაგვარ მოთხოვნას არ აწესებს.

3. ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განხორციელების შემთხვევაში შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს დიპლომატიური არხები.

4. თუ შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ეროვნული სამართალი სხვაგვარ მოთხოვნას არ აწესებს, სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განხორციელების პროცესში შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს კომუნიკაციის ელექტრონული საშუალებები ან სხვა ისეთი საშუალებები, რომლებიც იძლევა გაგზავნილი/მიღებული მასალის წერილობით წარდგენისა და ავთენტურობის დადგენის შესაძლებლობას, აგრეთვე საერთაშორისო კრიმინალური პოლიციის ორგანიზაციის (ინტერპოლის) არხები.

5. შესაბამისი თხოვნის შემთხვევაში ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული კომუნიკაციის საშუალებებითა და არხებით მიწოდებული მასალა შემდგომ შესაძლებელია დადასტურდეს დოკუმენტის ორიგინალის ან დამოწმებული ასლის წარდგენით.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 4. ხარჯები

1. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საქართველო კისრულობს ყველა იმ ხარჯის გაღებას, რომელიც დაკავშირებულია საქართველოს ტერიტორიაზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განხორციელებასთან.

2. შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულების ან მხარეთა შეთანხმების საფუძველზე შესაძლებელია მოხდეს ხარჯების სხვაგვარი გადანაწილება.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

 

თავი II. სისხლის სამართლის საქმეებზე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა

    მუხლი 5. საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის ზოგადი წესი და მისი შესრულების პროცედურა

1. თუ წარმოიშვა უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული საპროცესო მოქმედების ჩატარების საჭიროება და, ამასთანავე, არსებობს შესაბამისი სამართლებრივი საფუძველი, გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია სათანადო შუამდგომლობით მიმართოს საქართველოს პროკურატურას.

2. საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა სრულდება უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის შესაბამისად, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს მიმართოს თხოვნით საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებისას საქართველოს კანონმდებლობის გამოყენების თაობაზე.

4. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს მიმართოს თხოვნით, რათა საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების პროცესს დაესწრონ საქართველოს უფლებამოსილი წარმომადგენლები.

5. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე კანონმდებლობით დადგენილი წესით მოპოვებულ მტკიცებულებას აქვს საქართველოს ტერიტორიაზე მოპოვებული მტკიცებულების თანაბარი იურიდიული ძალა.

6. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შედეგად მოპოვებული ნებისმიერი ქონება ან დოკუმენტის ორიგინალი საჭიროების გასვლის შემდეგ, დაუყოვნებლივ უბრუნდება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს სახელმწიფო უარს აცხადებს მის დაბრუნებაზე.

7. დაუშვებელია უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე კანონმდებლობით დადგენილი წესით მოპოვებული ინფორმაციისა და სხვა მასალის გამოყენება სხვა მიზნებისთვის, გარდა იმ მიზნებისა, რომლებიც მითითებული იყო შესაბამის სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობაში.

8. ამ მუხლის მე-7 პუნქტში აღნიშნული ინფორმაცია და სხვა მასალა სხვა მიზნებისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში, რის შესახებაც იგზავნება დამატებითი შუამდგომლობა.

9. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე საპროცესო მოქმედების ჩატარების ამ თავით დადგენილი წესის მიუხედავად, კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში ასევე შესაძლებელია სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის გაგზავნის გარეშე უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე ჩატარდეს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული საპროცესო მოქმედება.

10. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისთვის სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით მიმართვის გარეშე ასევე დასაშვებია ღია წყაროებში არსებული ინფორმაციის მოპოვება და სისხლის სამართლის საქმის წარმოების მიზნებისთვის გამოყენება. 

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 6. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ფორმა

1. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობითი ფორმით და, როგორც წესი, უნდა შეიცავდეს:

ა) იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდებას, რომელსაც ეგზავნება შუამდგომლობა;

ბ) სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერას და მის სამართლებრივ კვალიფიკაციას;

გ) კანონის იმ მუხლის შინაარსს, რომელთან დაკავშირებითაც მიმდინარეობს სისხლის სამართალწარმოება შესაბამის სისხლის სამართლის საქმეზე, აგრეთვე, საჭიროების შემთხვევაში, ამონაწერს სხვა, შესაბამისი საკანონმდებლო აქტებიდან;

დ) მოთხოვნილი სამართლებრივი დახმარების შინაარსს;

ე) სამართლებრივი დახმარების მოთხოვნის მიზანსა და საჭიროებას;

ვ) იმ პირის შეძლებისდაგვარად ზუსტ საიდენტიფიკაციო მონაცემებს, რომლის მიმართაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა;

ზ) სხვა აუცილებელ მონაცემებს.

2. თუ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი საპროცესო მოქმედების ჩასატარებლად მოითხოვს სასამართლო გადაწყვეტილებას (განჩინებას), მოსამართლის ხელმოწერითა და სასამართლოს გერბიანი ბეჭდით დამოწმებული ეს გადაწყვეტილება უნდა დაერთოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობას.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული სასამართლო გადაწყვეტილების (განჩინების) გამოტანისას არ გამოიყენება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 112-ე მუხლის მე-3 ნაწილითა და 143 3 მუხლის მე-13 ნაწილით განსაზღვრული ვადები.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

     მუხლი 61. საპროცესო დოკუმენტის ჩაბარება

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით ან მის გარეშე უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფ პირს მისთვის გასაგებ ენაზე ფოსტის საშუალებით უშუალოდ მიაწოდოს სასამართლო გადაწყვეტილება ან სხვა სახის საპროცესო დოკუმენტი.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ დოკუმენტს  უნდა დაერთოს წერილობითი განმარტება, რომლის თანახმად, ადრესატი უფლებამოსილია მიიღოს ინფორმაცია დოკუმენტის ჩაბარებასთან დაკავშირებით თავისი უფლება-მოვალეობების შესახებ.

3. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირისთვის პროცესის მწარმოებელ ორგანოში გამოძახების შესახებ უწყების ამ მუხლით დადგენილი წესით ჩაბარების შემთხვევაში დაცული უნდა იქნეს ამ კანონის მე-7 მუხლის მე-3, მე-4 და მე-6−მე-10 პუნქტების მოთხოვნები.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

     მუხლი 7. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირის გამოძახება საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით მოითხოვოს უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირის გამოძახება თავის წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით, როგორც ბრალდებულისა, მოწმისა, ექსპერტისა ან დაზარალებულისა.

2. ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნული პირის გამოძახება ხდება შესაბამისი უწყების საფუძველზე, სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ფორმით, რომელიც ეგზავნება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

3. საქართველოს ტერიტორიაზე ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოძახებულ მოწმეს, ექსპერტსა და დაზარალებულს აუნაზღაურდებათ ყველა ის ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მათ მგზავრობასთან და საქართველოს ტერიტორიაზე ყოფნასთან, ასევე ძირითადი სამუშაოდან მოცდენასთან. გამოძახებულ ექსპერტს დამატებით აუნაზღაურდება ყველა ის ხარჯი და გასამრჯელო, რომელიც დაკავშირებულია მის მიერ საექსპერტო საქმიანობის განხორციელებასთან.

4. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის გამოძახების შესახებ უწყებაში ან სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობაში მიეთითება იმ ხარჯების ოდენობა, რომლებიც გამოცხადების შემთხვევაში უნდა აუნაზღაურდეს გამოძახებულ პირს.

5. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, შესაძლებელია საქართველოს პროკურატურის წინასწარი თხოვნის საფუძველზე შესაბამისმა უცხო სახელმწიფომ გამოსაძახებელ მოწმეს, ექსპერტს ან დაზარალებულს ავანსის სახით გადასცეს გარკვეული ოდენობის ფულადი თანხა, რომელსაც შემდგომ აანაზღაურებს საქართველოს კომპეტენტური ორგანო.

6. მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის მიმართ, რომელიც გამოძახებულ იქნა ამ მუხლის მე-2 პუნქტით დადგენილი წესით, პროცესის მწარმოებელ ორგანოში გამოუცხადებლობის შემთხვევაში არ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული იძულებითი ღონისძიება.

7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება, თუ პირი ნებაყოფლობით დაბრუნდება საქართველოში და კანონმდებლობით დადგენილი წესით ხელახლა იქნება გამოძახებული.

8. ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოძახებულ მოწმეს, ექსპერტს ან დაზარალებულს პროცესის მწარმოებელი ორგანოს წინაშე გამოცხადების შემთხვევაში არ შეიძლება დაეკისროს ადმინისტრაციული ან სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა; იგი არ შეიძლება დაექვემდებაროს დაკავებას, დაპატიმრებას ან სასჯელს; ასევე არ შეიძლება მას რაიმე სხვა სახით შეეზღუდოს თავისუფლება იმ ქმედებისათვის, რომელიც ჩაიდინა შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიის დატოვებამდე. არ შეიძლება ასევე აღნიშნული პირების მიმართ გამოყენებულ იქნეს რაიმე სახის შეზღუდვა მათ მიერ მიცემული ჩვენების ან გაკეთებული დასკვნის გამო იმ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით, რომლისთვისაც იყვნენ ისინი გამოძახებული.

9. ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოძახებულ ბრალდებულს პროცესის მწარმოებელი ორგანოს წინაშე გამოცხადების შემთხვევაში არ შეიძლება დაეკისროს ადმინისტრაციული ან სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა; იგი არ შეიძლება დაექვემდებაროს დაკავებას, დაპატიმრებას ან სასჯელს; ასევე არ შეიძლება მას რაიმე სხვა სახით შეეზღუდოს თავისუფლება იმ ქმედებისათვის, რომელიც ჩაიდინა შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიის დატოვებამდე და არ იყო მითითებული გამოძახების შესახებ უწყებაში.

10. ამ მუხლის მე-8 და მე-9 პუნქტებით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება, თუ პირმა, რომელსაც ჰქონდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინა საქართველოს ტერიტორია, არ დატოვა იგი 15 დღის განმავლობაში მას შემდეგ, რაც ამოიწურა მისი საქართველოში ყოფნის აუცილებლობა, ან ხელახლა დაბრუნდა საქართველოში მისი ტერიტორიის დატოვების შემდეგ, თუკი საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

  მუხლი 7 1. საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილეობის მიზნით საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანა

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, როდესაც საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე საგამოძიებო მოქმედების ჩატარებისას საჭიროა საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის დასწრება, გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით მოითხოვოს შესაბამის საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილეობის მიზნით ამ პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანა.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანისათვის აუცილებელია მისი წინასწარი წერილობითი თანხმობა.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული თხოვნა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს ეგზავნება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ფორმით. შუამდგომლობას  უნდა დაერთოს საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის წერილობითი თანხმობა ან მისი ასლი.

4. საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანის წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს პროკურატურასა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს შორის გაფორმებული წერილობითი შეთანხმებით.

5. ამ მუხლის შესაბამისად უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანილი პირი, მათ შორის, მესამე სახელმწიფოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანის შემთხვევაში, რჩება პატიმრობაში, თუ საქართველოს პროკურატურამ არ მოითხოვა მისი პატიმრობიდან განთავისუფლება.

6. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანილი პირის პატიმრობაში ყოფნის პერიოდი ჩაითვლება სასამართლოს მიერ დანიშნული სასჯელის საერთო ვადაში.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

     მუხლი 8. სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით ინფორმაციის უცხო სახელმწიფოდან გამოთხოვა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსთვის მიწოდება

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოდან გამოითხოვოს ინფორმაცია მისი შიდა კანონმდებლობისა და ამ კანონმდებლობის გამოყენების პრაქტიკის შესახებ.

2. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში და სათანადო შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიაწოდოს ინფორმაცია საქართველოს კანონმდებლობისა და მისი გამოყენების პრაქტიკის შესახებ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 9. სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით ინფორმაციის ან მასალების უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისაგან გამოთხოვა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსთვის მიწოდება 

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობისას, საჭიროების შემთხვევაში, საქართველოს პროკურატურა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისაგან გამოითხოვს ინფორმაციას ან მასალებს მათ წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით.

2. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია სათანადო შუამდგომლობის საფუძველზე ან საკუთარი ინიციატივით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიაწოდოს საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების მიმდინარეობისას მოპოვებული ინფორმაცია ან მასალები.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტში მითითებული ინფორმაციის ან მასალების უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისათვის საკუთარი ინიციატივით მიწოდების შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია დააწესოს შეზღუდვა მიწოდებული ინფორმაციის ან მასალების გამოყენების წესთან დაკავშირებით.

4. საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები ვალდებული არიან, დაექვემდებარონ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოების მიერ დაწესებულ შეზღუდვას მათ მიერ მოწოდებული ინფორმაციის ან მასალების გამოყენებასთან დაკავშირებით. 

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

მუხლი 91. პირის ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით გამოკითხვა/დაკითხვა 

1. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე შესაძლებელია საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვა/დაკითხვა.

2. საქართველოს ტერიტორიაზე აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის გამოძახება ხდება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

3. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოსაკითხ/დასაკითხ საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფ მოწმეს, ექსპერტსა და დაზარალებულს აქვთ საქართველოს კანონმდებლობით მათთვის მინიჭებული უფლება-მოვალეობები.

4. თუ შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის შესრულებისას გამოიყენება შემდეგი წესები:

ა) საქართველოს კომპეტენტური ორგანოს წარმომადგენელი უზრუნველყოფს გამოსაკითხი/დასაკითხი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის პიროვნების დადგენას და მისთვის საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული ფუნდამენტური პრინციპების დაცვას;

ბ) პირის უშუალოდ გამოკითხვას/დაკითხვას აწარმოებს შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წარმომადგენელი ან მისი მითითებით − საქართველოს კომპეტენტური ორგანოს უფლებამოსილი პირი. გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა შესაბამისად;

გ) საჭიროების შემთხვევაში პირის გამოკითხვის/დაკითხვის პროცესში მონაწილეობს თარჯიმანი.

5. თუ შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს ტერიტორიაზე აუდიოსაშუალებით გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება მხოლოდ მისი წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში.

6. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის შემდეგ დგება ოქმი, რომელშიც მიეთითება გამოკითხვის/დაკითხვის დრო და ადგილი, გამოკითხული/დაკითხული პირის საიდენტიფიკაციო მონაცემები, გამოკითხვის/დაკითხვის პროცესში მონაწილე პირები და გამოყენებული ტექნიკური საშუალებები, აგრეთვე სხვა აუცილებელი მონაცემები. აღნიშნული ოქმი ამ კანონით დადგენილი წესით ეგზავნება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის კომპეტენტურ ორგანოს.

7. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უზრუნველყოფენ უცხო სახელმწიფოში სისხლისსამართლებრივი დევნისადმი დაქვემდებარებული პირის საქართველოს ტერიტორიაზე აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვას/დაკითხვას. გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება მხოლოდ გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში.

8. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია სამართალწარმოების ნებისმიერ ეტაპზე უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს მიმართოს მის ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის თხოვნით.

9. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის შესახებ შუამდგომლობაში, გარდა ამ კანონის მე-6 მუხლის პირველ პუნქტში მითითებული მონაცემებისა, უნდა აღინიშნოს:

ა) მიზეზები, რომელთა გამოც შეუძლებელია პირის უშუალოდ წარმოდგენა პროცესის მწარმოებელ ორგანოში;

ბ) იმ ორგანოს და პირის (პირების) დასახელება, რომლებიც უფლებამოსილი არიან აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხონ/დაკითხონ მოწმე, ექსპერტი ან დაზარალებული.

10. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს მიმართოს საქართველოში სისხლისსამართლებრივი დევნისადმი დაქვემდებარებული პირის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის თხოვნით. გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება მხოლოდ გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში.

11. ამ მუხლის მოთხოვნების მიუხედავად, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უფლებამოსილი არიან უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირის დისტანციური გამოკითხვა/დაკითხვა ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით აწარმოონ კანონით დადგენილი სხვა წესით.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 10. კონფიდენციალურობის დაცვა

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიმართოს თხოვნით, რათა სისხლის სამართლის საქმეზე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებისას დაცულ იქნეს კონფიდენციალურობა, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს თხოვნა ეწინააღმდეგება შუამდგომლობის შესრულებას.

2. შესაბამისი თხოვნის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უზრუნველყოფს კონფიდენციალურობის დაცვას სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის შესრულებისას. თუ კონფიდენციალურობის დაცვა ვერ ხერხდება, ეს დაუყოვნებლივ ეცნობება შესაბამის უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 11. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის შესრულება საქართველოს ტერიტორიაზე

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უზრუნველყოფს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის შესრულებას საქართველოს ტერიტორიაზე.

2. უცხო სახელმწიფოდან შემოსული სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა სრულდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.

3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენისას, შესაბამისი თხოვნის არსებობის შემთხვევაში, გამოიყენება ასევე შუამდგომლობის ინიციატორი უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობა, თუ იგი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობის ფუნდამენტურ პრინციპებს.

4. თუ შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ეროვნული სამართალი სხვაგვარ მოთხოვნას არ აწესებს, საპროცესო მოქმედებები, რომლებიც დაკავშირებულია პირის იძულებასთან და მისი კონსტიტუციური უფლებებისა და თავისუფლებების შეზღუდვასთან, ტარდება, თუ ისინი სანქციონირებულია უცხო სახელმწიფოს სასამართლოს ან სხვა კომპეტენტური ორგანოს მიერ.

5. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოდან შემოსული სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების პროცესს საქართველოს პროკურატურის წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში შეიძლება დაესწრონ ამ უცხო სახელმწიფოს წარმომადგენლები. საქართველოს პროკურატურა ვალდებულია დააკმაყოფილოს თხოვნა, თუ დაინტერესებულ პირთა დასწრება უკეთესად უპასუხებს შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს საჭიროებებს და გამორიცხავს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ დამატებითი შუამდგომლობის წარმოდგენის აუცილებლობას.

6. თუ უცხო სახელმწიფოს მიერ მოწოდებული ინფორმაცია არასაკმარისი აღმოჩნდება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესასრულებლად, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოდან გამოითხოვოს დამატებითი ინფორმაცია.

7. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შედეგად მოპოვებული მასალები უცხო სახელმწიფოს ეგზავნება საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 12. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა არ მოხდება, თუ:

ა) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებამ შესაძლოა ზიანი მიაყენოს საქართველოს სუვერენიტეტს, უშიშროებას, საზოგადოებრივ წესრიგს ან სხვა არსებით ინტერესს;

ბ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობას;

გ) დანაშაულს, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, საქართველო მიიჩნევს პოლიტიკურ დანაშაულად ან პოლიტიკურ დანაშაულთან დაკავშირებულ დანაშაულად. დანაშაული არ ჩაითვლება პოლიტიკურად, თუ დანაშაულის მიზნების, მოტივის, ფორმის, მეთოდების და სხვა გარემოებების მხედველობაში მიღებით სისხლის სამართლის ქმედების ნიშნები გადაწონის დანაშაულის ჩადენის პოლიტიკურ ასპექტებს;

დ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებამ შესაძლოა ზიანი მიაყენოს ადამიანის საყოველთაოდ აღიარებულ უფლებებსა და ძირითად თავისუფლებებს;

ე) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, არის სამხედრო დანაშაული, რომელიც შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით არ არის დასჯადი, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული;

ვ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების შედეგად შესაძლოა დაირღვეს ერთი და იმავე დანაშაულისათვის განმეორებით მსჯავრის დადების აკრძალვის პრინციპი.

2. როდესაც სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით მოითხოვება ჩხრეკა, ამოღება ან ქონებაზე ყადაღის დადება და შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, შუამდგომლობა შესრულდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს შემდეგი პირობები:

) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, დასჯადია როგორც შუამდგომლობის ინიციატორი უცხო სახელმწიფოს, ისე საქართველოს კანონმდებლობით;

) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული დანაშაულია;

) შუამდგომლობის შესრულება შეესაბამება საქართველოს კანონმდებლობას.

„3. როდესაც უცხო სახელმწიფო მოითხოვს საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის გამოცხადებას თავის ტერიტორიაზე საგამოძიებო ან სასამართლო მოქმედებების ჩასატარებლად, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უარი განუცხადოს უცხო სახელმწიფოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებაზე, თუ:

ა) პატიმრობაში მყოფი პირი არ არის თანახმა;

ბ) პატიმრობაში მყოფი პირის საქართველოში ყოფნა აუცილებელია მის მიმართ მიმდინარე სისხლისსამართლებრივი პროცედურების განხორციელებისათვის;

გ) პატიმრობაში მყოფი პირის გადაცემამ შეიძლება გააჭიანუროს მისი პატიმრობაში ყოფნა;

დ) არსებობს სხვა გარემოებები, რომლებიც გამორიცხავს ამ პუნქტით გათვალისწინებული მიზნებისათვის პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოსთვის გადაცემას.

4. საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია დროებით უარი განუცხადოს უცხო სახელმწიფოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენაზე, თუ დახმარების აღმოჩენა ზიანს მიაყენებს ან შეაფერხებს საქართველოში მიმდინარე სისხლის სამართალწარმოებას.

5. საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია მთლიანად ან ნაწილობრივ უარი განაცხადოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენაზე.

6. ამ მუხლით გათვალისწინებული გარემოებების დადგენის შემთხვევაში სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა და თანდართული დოკუმენტები საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით უნდა დაუბრუნდეს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს, ამასთანავე, უნდა მიეთითოს შუამდგომლობის შესრულების გადავადების ან შეუსრულებლობის მიზეზები.

7. საქართველოს პროკურატურა ვალდებულია ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული პროცედურის განხორციელებამდე კონსულტაციები გამართოს შესაბამის უცხო სახელმწიფოსთან სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ნაწილობრივ ან/და გარკვეული პირობებით შესრულების უზრუნველსაყოფად.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

 

      მუხლი 121. ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფის შექმნა

1. თუ ჩადენილ დანაშაულთან დაკავშირებით გამოძიების წარმოება მოითხოვს უცხო სახელმწიფოს (სახელმწიფოების) კომპეტენტურ ორგანოებთან კოორდინირებულ მოქმედებას, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს (სახელმწიფოების) კომპეტენტურ ორგანოებთან ერთად შექმნას ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფი, რომლის შემადგენლობა, საქმიანობის წესი, საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები და წევრთა უფლება-მოვალეობები განისაზღვრება შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან უცხო სახელმწიფოსთან (სახელმწიფოებთან) გაფორმებული წერილობითი შეთანხმებით (შეთანხმებებით).

2. ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფის ფარგლებში მოპოვებულ მტკიცებულებას საქართველოს ტერიტორიაზე მოპოვებული მტკიცებულების თანაბარი იურიდიული ძალა აქვს.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 13. საპროცესო სტატუსი

პირები, რომელთა მიმართაც უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოები მოითხოვენ საპროცესო მოქმედებების ჩატარებას, სარგებლობენ იმავე საპროცესო სტატუსით, რომელიც მათ მინიჭებული აქვთ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში, თუ ამით არ ილახება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული პირის ძირითადი უფლებები.

 

თავი III. ექსტრადიცია

     მუხლი 14. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიცია 

1. საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია ამ კანონით დადგენილი წესით მიმართოს უცხო სახელმწიფოს შესაბამის დაწესებულებას იმ პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების ან ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობით, რომელსაც ბრალად ედება ისეთი დანაშაულის ჩადენა, რომელიც სასჯელის სახით ითვალისწინებს ერთ წელზე მეტი ვადით თავისუფლების აღკვეთას, ან რომელიც მსჯავრდებულია ამგვარი დანაშაულის ჩადენისათვის.

2. პირის ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების ან უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის მომზადების პროცესში მხედველობაში მიიღება ასევე ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმე, მისი საზოგადოებრივად საშიში ხასიათი, დანაშაულის შედეგად მიყენებული ზიანის ოდენობა, პირის საქართველოში ექსტრადიციის, მისი შემდგომი მსჯავრდებისა და დასჯის საჯარო ინტერესი, აგრეთვე სხვა გარემოებები, რომლებიც განსაზღვრავს პირის საქართველოში ექსტრადიციის მიზანშეწონილობას.

3. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების ან ექსტრადიციის მოთხოვნაზე უარი დასაბუთებული უნდა იყოს.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 141. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობის წარდგენის საფუძველი და ფორმა 

1. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობა იგზავნება გადაუდებელ შემთხვევაში, ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობისა და თანდართული დოკუმენტების წარდგენამდე.

2. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობით და მასში მითითებული უნდა იყოს შემდეგი ინფორმაცია:

ა) ინფორმაცია ბრალდებულის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრების გამოყენების შესახებ სასამართლოს განჩინების არსებობის თაობაზე, მსჯავრდებულის შემთხვევაში − კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენის არსებობის შესახებ;

ბ) მითითება იმის თაობაზე, რომ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა დამატებით იქნება წარდგენილი;

გ) ინფორმაცია იმის თაობაზე, თუ რა დანაშაულისთვის იქნება მოთხოვნილი ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის ექსტრადიცია;

დ) დანაშაულის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერილობა, დანაშაულის ჩადენის/შესაძლო ჩადენის ადგილისა და დროის მითითებით;

ე) ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის შეძლებისდაგვარად ზუსტი საიდენტიფიკაციო მონაცემები.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 15. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ფორმა და თანდართული დოკუმენტები

1. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობითი ფორმით და უნდა შეიცავდეს:

ა) ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის სახელს, გვარს, დაბადების თარიღსა და ადგილს, შესაძლებლობის შემთხვევაში – ასევე მისი პიროვნების დამადასტურებელ სხვა საიდენტიფიკაციო მონაცემებს;

ბ) ჩადენილი დანაშაულის ფაქტობრივ გარემოებათა აღწერას იმ კანონზე მითითებით, რომელიც ითვალისწინებს პასუხისმგებლობას ამგვარი დანაშაულისათვის.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობას უნდა დაერთოს:

ა) სასამართლოს განჩინება პირისთვის აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრების შეფარდების შესახებ;

ბ) პირის ბრალდების შესახებ დადგენილების ასლი, ხოლო თუ პირი მსჯავრდებულია – კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენის ასლი;

გ) კანონის ტექსტი, რომლითაც გათვალისწინებულია სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა ჩადენილი დანაშაულისათვის, ასევე ექსტრადიციის საკითხის განხილვისათვის საჭირო სხვა საკანონმდებლო აქტები;

დ) შესაძლებლობის შემთხვევაში – ექსტრადიციას დაქვემდებარებული პირის ფოტოსურათი, თითის ანაბეჭდები, დნმ-ის კოდი ან სხვა საიდენტიფიკაციო მონაცემები.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობას შეიძლება დაერთოს სხვა დოკუმენტებიც, თუ ეს გათვალისწინებულია საქართველოსა და უცხო სახელმწიფოს შორის არსებული შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით.

    მუხლი 16. უცხო სახელმწიფოში მიმდინარე საექსტრადიციო პროცედურების ეფექტი საქართველოში მიმდინარე სისხლისსამართლებრივ პროცედურებზე

1. საქართველოში ექსტრადირებას დაქვემდებარებული პირის უცხო სახელმწიფოში დაპატიმრების შემთხვევაში საქართველოში მისი პატიმრობის ვადა აითვლება საქართველოს შესაბამისი ორგანოებისთვის მისი ფაქტობრივად გადმოცემის მომენტიდან. საქართველოში ექსტრადირებას დაქვემდებარებული პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირების მიზნით პატიმრობის ვადა ჩაითვლება სასამართლოს მიერ დანიშნული სასჯელის საერთო ვადაში.

2. დაუშვებელია საქართველოში ექსტრადირებული პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის წარმოება ან პირის მსჯავრდება მის გადმოცემამდე რაიმე სხვა დანაშაულის ჩადენისთვის, გარდა იმ დანაშაულისა, რომლის ჩადენისთვისაც იგი საქართველოში იქნა ექსტრადირებული (სპეციალობის წესი).

3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც:

ა) სახელმწიფო, რომელმაც განახორციელა პირის საქართველოში ექსტრადირება, ამაზე თანახმაა;

ბ) ექსტრადირებულმა პირმა, რომელსაც ჰქონდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინა საქართველოს ტერიტორია, არ დატოვა იგი მისი საბოლოო გათავისუფლებიდან 45 დღის განმავლობაში, ან ხელახლა დაბრუნდა საქართველოში მისი ტერიტორიის დატოვების შემდეგ;

გ) პირის საქართველოში ექსტრადირება გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით განხორციელდა და ამ პირმა უარი განაცხადა მის მიმართ სპეციალობის წესის გამოყენებაზე.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოსგან თანხმობის გამოთხოვის შესახებ შუამდგომლობას უნდა დაერთოს შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით გათვალისწინებული დოკუმენტები და უნდა შეიცავდეს ამ კანონის მე-15 მუხლში აღნიშნულ ინფორმაციას.

5. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება, თუკი ექსტრადიციის შემდეგ მიმდინარე სამართალწარმოების დროს შეიცვალა პირის მიერ ჩადენილი ქმედების სამართლებრივი შეფასება (კვალიფიკაცია), მაგრამ უცვლელი დარჩა ჩადენილი დანაშაულის აღწერილობა და მისი ძირითადი შემადგენელი ელემენტები, და ახალი დანაშაული ექვემდებარება ექსტრადიციას.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 17. პირის მესამე სახელმწიფოსთვის გადაცემა

1. არ შეიძლება უცხო სახელმწიფოდან ექსტრადირებული პირი გადმომცემი სახელმწიფოს თანხმობის გარეშე გადაეცეს მესამე სახელმწიფოს.

2. ამ მუხლის მიზნებისათვის თანხმობას შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსაგან გამოითხოვს საქართველოს პროკურატურა.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 18. ექსტრადიციას დაქვემდებარებული დანაშაულები

1. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება განხორციელდება ისეთი დანაშაულების ჩადენისათვის, რომლებიც როგორც საქართველოს, ისე შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობით ისჯება სულ მცირე ერთი წლის ვადით თავისუფლების აღკვეთით ან უფრო მკაცრი სასჯელით. მსჯავრდებულის შემთხვევაში ასევე აუცილებელია, რომ მას მისჯილი ჰქონდეს სულ მცირე ოთხი თვით თავისუფლების აღკვეთა.

2. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება შეიძლება განხორციელდეს აგრეთვე, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა შეეხება რამდენიმე დანაშაულს, რომლებიც დასჯადია როგორც საქართველოს, ისე შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობით და რომელთაგან ზოგიერთი ვერ აკმაყოფილებს სასჯელის ზომის მიმართ ამ მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილ მოთხოვნებს, მაგრამ ისჯება თავისუფლების აღკვეთით ან სანქციის სახით ითვალისწინებს ჯარიმას.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული წესი გამოიყენება აგრეთვე პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადირების შემთხვევაში.

    მუხლი 19. პოლიტიკური დანაშაული

1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ დანაშაულს, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, საქართველო მიიჩნევს პოლიტიკურ დანაშაულად ან პოლიტიკურ დანაშაულთან დაკავშირებულ დანაშაულად.

2. პოლიტიკური დანაშაულის განსაზღვრისას მხედველობაში მიიღება ამ კანონის მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული წესი.

3. პოლიტიკურ დანაშაულად არ განიხილება სახელმწიფო მეთაურის ან მისი ოჯახის წევრის სიცოცხლის ხელყოფა ან ასეთი ხელყოფის მცდელობა, აგრეთვე ყველა ის დანაშაული, რომლის ჩადენის შემთხვევაშიც საქართველოს აღებული აქვს ექსტრადიციის ვალდებულება საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და ინდივიდუალური შეთანხმებების შესაბამისად.

    მუხლი 20. სამხედრო დანაშაული

1. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუკი დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, სამხედრო დანაშაულია.

2. სამხედრო დანაშაულის განსაზღვრისას გამოიყენება ამ კანონის მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული წესი.

    მუხლი 21. საქართველოს მოქალაქის ექსტრადიცია

დაუშვებელია საქართველოს მოქალაქის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება, გარდა საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

    მუხლი 22. სიკვდილით დასჯა

ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ დანაშაულისათვის, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულია სიკვდილით დასჯა.

    მუხლი 23. დაუსწრებლად გამოტანილი განაჩენი

1. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება არ ხორციელდება, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში მის მიმართ დაუსწრებლად იქნა გამოტანილი სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენი და, ამასთანავე, იგი სათანადოდ არ იყო ინფორმირებული სასამართლო სხდომის შესახებ, ან დანაშაულის ჩადენაში ბრალდებულისთვის უზრუნველყოფილი არ იყო დაცვის მინიმალური უფლებები.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის ექსტრადიცია შეიძლება განხორციელდეს, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოები წარმოადგენენ სასამართლოს მიერ საქმის ხელახალი განხილვის გარანტიას, სადაც ექსტრადირებული პირი უზრუნველყოფილი იქნება დაცვის უფლებით.

    მუხლი 24. ხანდაზმულობის ვადა

ექსტრადიცია არ განხორციელდება იმ დანაშაულისათვის, რომლის ჩადენის შემთხვევაშიც საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით გასულია ხანდაზმულობის ვადა, რომელიც პირს ათავისუფლებს სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან ან სასჯელის მოხდისგან.

    მუხლი 25. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის სტატუსი, ამნისტია, შეწყალება

1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს საქართველოში თავშესაფარი აქვს მიცემული ან იგი საქართველოში საერთაშორისო დაცვის მქონე პირია, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მის ექსტრადიციას მესამე, უსაფრთხო სახელმწიფო მოითხოვს.

2. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, საქართველოს კანონმდებლობით ამნისტირებულია და საქართველოს აქვს იურისდიქცია ამ დანაშაულთან დაკავშირებით. 

3. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ პირის მიმართ იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება მისი გადაცემა, გამოცემულია შეწყალების აქტი.

4. საექსტრადიციო პროცედურების მწარმოებელი პროკურორი ვალდებულია ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს წერილობითი ფორმით, მისთვის გასაგებ ენაზე განუმარტოს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის და თავშესაფრის პროცედურის ხელმისაწვდომობის უფლებები.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2016 წლის 1  დეკემბრის კანონი  №45  - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.

    მუხლი 26. პრინციპი Non bis in idem

პირის ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ:

ა) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის ექსტრადიცია, არსებობს საქართველოს სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი;

ბ) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის ექსტრადიცია, საქართველოს შესაბამისმა ორგანოებმა მიიღეს საბოლოო გადაწყვეტილება სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის შესახებ.

    მუხლი 27. სამართალწარმოება ერთსა და იმავე დანაშაულთან დაკავშირებით

ექსტრადიცია შეიძლება არ განხორციელდეს, თუ საქართველოს შესაბამისი ორგანოები ახორციელებენ სამართალწარმოებას იმავე დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა.

    მუხლი 28. დანაშაულის ჩადენის ადგილი

საქართველოს უფლება აქვს, უარი თქვას პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირებაზე, თუ დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება მისი გადაცემა, მთლიანად ან ნაწილობრივ ჩადენილია საქართველოს ტერიტორიაზე.

    მუხლი 29. ექსტრადიციის გამომრიცხავი სხვა გარემოებები

1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ პირის ექსტრადიცია მოითხოვება იმ მიზნით, რომ შემდგომ იგი პასუხისგებაში იქნეს მიცემული ან დაისაჯოს მისი რასის, ეროვნების, ეთნიკური კუთვნილების, რელიგიური ან პოლიტიკური შეხედულებების ან სხვა მსგავს გარემოებათა გამო.

2. ექსტრადიცია არ განხორციელდება იმ შემთხვევაში, როდესაც, პირის არასრულწლოვანებიდან, ჯანმრთელობის მდგომარეობიდან ან პიროვნული თვისებებიდან გამომდინარე, ქმედების ბუნების და ექსტრადიციის მომთხოვნი სახელმწიფოს ინტერესების მხედველობაში მიღებით ითვლება, რომ ექსტრადიცია აშკარად არ შეესაბამება ადამიანური მოპყრობის ძირითად სტანდარტებს.

3. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში პირი დაექვემდებარება წამებას, სასტიკ, არაადამიანურ ან ღირსების შემლახავ მოპყრობას ან სასჯელს, რომელიც დაკავშირებული იქნება ამ პირის წამებასთან, მისდამი სასტიკ, არაადამიანურ ან ღირსების შემლახავ მოპყრობასთან.

4. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში პირი შეიძლება გასამართლებულ იქნეს ან პირს შეიძლება მიესაჯოს სასჯელი სპეციალური სასამართლოს ან ტრიბუნალის მიერ.

4 1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ იგი ეწინააღმდეგება საქართველოს სახელმწიფო სუვერენიტეტს, უსაფრთხოებას ან ძირითად ინტერესებს.

5. ექსტრადიცია არ განხორციელდება აგრეთვე საქართველოსა და შესაბამის უცხო სახელმწიფოს შორის არსებული საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის შემთხვევებში.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

    მუხლი 30. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავება და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენება 

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავება და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენება შესაძლებელია იმ შემთხვევაში, თუ:

ა) უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილია პირის ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა;

ბ) უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილია პირის ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობა;

გ) უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ პირი საერთაშორისო დონეზე იძებნება.

2. პირის ამ მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე დაკავების შემთხვევაში მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების საკითხის განხილვისას აუცილებელია უცხო სახელმწიფომ წარმოადგინოს ამ კანონის 141 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაცია.

3. უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავებისთანავე ამის თაობაზე უნდა ეცნობოს დამკავებელი ორგანოს საქმიანობაზე საპროცესო ხელმძღვანელობის განმახორციელებელ შესაბამის პროკურორს, რომელიც პირის დაკავებიდან 48 საათის განმავლობაში დაკავების ადგილის მიხედვით შესაბამის მაგისტრატ მოსამართლეს მიმართავს შუამდგომლობით პირის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების თხოვნით.

4. უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის მიმართ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს საექსტრადიციო პატიმრობა ან, საექსტრადიციო პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით, − საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი აღკვეთის ღონისძიების სხვა სახეები.

5. მაგისტრატი მოსამართლე უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების საკითხს განიხილავს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 206-ე მუხლით დადგენილი წესით და საექსტრადიციო პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით. მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილება შეიძლება პირისთვის მისი გადაცემიდან 7 დღის ვადაში გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში, რომელიც საჩივარს 5 დღის ვადაში განიხილავს.

6. საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავებული, უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის საექსტრადიციო პატიმრობის ვადაა 3 თვე, რომელიც საექსტრადიციო პროცედურების წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე ექსტრადიციის განხორციელებით გამოწვეული საჭიროების გამო შეიძლება გაგრძელდეს 3 თვით, მაგრამ არაუმეტეს ორჯერ.

7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პროკურორის მოტივირებული შუამდგომლობის საფუძველზე პირის საექსტრადიციო პატიმრობის ვადას აგრძელებს შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლე, რომლის გადაწყვეტილებაც შეიძლება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 207-ე მუხლით დადგენილი წესით გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში.

8. საექსტრადიციო პროცედურების წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე შესაძლებელია შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილების საფუძველზე შეიცვალოს ან გაუქმდეს უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიმართ გამოყენებული საექსტრადიციო პატიმრობა ან სხვა აღკვეთის ღონისძიება. ეს გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში.

9. ამ მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში გამოიყენება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 206-ე და 207-ე მუხლებით დადგენილი წესები საექსტრადიციო პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით.

10. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის დაკავების და მის მიმართ სისხლის სამართლის საპროცესო იძულების ღონისძიების გამოყენების შესახებ საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით დაუყოვნებლივ ეცნობება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის კომპეტენტურ ორგანოს.

11. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიმართ გამოყენებული საექსტრადიციო პატიმრობის ან სხვა აღკვეთის ღონისძიების შეცვლის ან გაუქმების შემთხვევაში, ექსტრადიციის განხორციელების, მათ შორის, ექსტრადიციის შესახებ ბრძანების აღსრულების (ეტაპირების), საჭიროებიდან გამომდინარე, არ გამოირიცხება საექსტრადიციო წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე სასამართლო გადაწყვეტილების საფუძველზე საექსტრადიციო პატიმრობის ან სხვა აღკვეთის ღონისძიების ხელახლა გამოყენება.

12. ამ მუხლის მე-11 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის მიმართ საექსტრადიციო პატიმრობის ხელახლა გამოყენებისას პირის საექსტრადიციო პატიმრობის საერთო ვადა 9 თვეს არ უნდა აღემატებოდეს.

13. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის მიზნით დაკავებული პირი დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს პატიმრობიდან, თუ დადგინდა, რომ იგი საქართველოს მოქალაქეა.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 31. დამატებითი ინფორმაცია

თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორი უცხო სახელმწიფოს მიერ მოწოდებული ინფორმაცია არასაკმარისი აღმოჩნდება ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან ექსტრადიციის საკითხის განმხილველი შესაბამისი სასამართლოს მიმართვის საფუძველზე ან საკუთარი ინიციატივით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან გამოითხოვონ აუცილებელი დამატებითი ინფორმაცია და დააწესონ მისი მიღების ვადა.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 32. კოლიზიური თხოვნები 

1. პირის ექსტრადიციის თაობაზე კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში მათი დასაშვებობის საკითხს ინდივიდუალურად, ამ კანონით დადგენილი წესით განიხილავს შესაბამისი უფლებამოსილი სასამართლო.

2. კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში პირის ამ კანონით დადგენილი წესით, გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის განხორციელება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პირის მიერ გამოხატულია თანხმობა თხოვნის გამომგზავნ ყველა სახელმწიფოში გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე.

3. ამ მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით გათვალისწინებული პროცედურების დასრულების შემდეგ საბოლოო გადაწყვეტილებას იმის თაობაზე, თუ რომელ სახელმწიფოს უნდა გადაეცეს ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი იღებს დანაშაულის ჩადენის ადგილის, დანაშაულის სიმძიმის, ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებითა და 341 მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის, ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობებით საქართველოსთვის მომართვის თარიღების, პირის მოქალაქეობისა და სხვა გარემოებების გათვალისწინებით.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის მინისტრი უფლებამოსილია პირის ექსტრადიციის საკითხის გადასაწყვეტად კონსულტაციები გამართოს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრთან.

5. პირის გადაცემის შესახებ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს და უცხო სახელმწიფოს კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში უპირატესობა ენიჭება სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნას.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 33. გადავადებული ექსტრადიცია და დროებითი გადაცემა

 1. თუ პირი, რომლის მიმართაც შემოსულია ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა, სასჯელს იხდის საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენილი სხვა დანაშაულისათვის, მისი ექსტრადიცია შეიძლება გადავადდეს სასჯელის მოხდამდე ან სხვა კანონიერი საფუძვლით პირის სასჯელის მოხდისგან გათავისუფლებამდე. თუ პირს, რომლის მიმართაც შემოსულია ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა, წაყენებული აქვს ბრალდება საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენილი დანაშაულისათვის, მისი ექსტრადიცია შეიძლება გადავადდეს განაჩენის გამოტანამდე, სასჯელის მოხდამდე ან სხვა კანონიერი საფუძვლით გათავისუფლებამდე.

2. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია შეიძლება ასევე გადავადდეს ჰუმანიტარული მიზეზებით.

3. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის გადავადების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

4. შესაბამისი თხოვნის არსებობის შემთხვევაში შესაძლებელია ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის უცხო სახელმწიფოსთვის დროებითი გადაცემა. დროებითი გადაცემის შესახებ შუამდგომლობა განიხილება ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის განხილვისათვის დადგენილი წესით. დროებითი გადაცემა შეიძლება განხორციელდეს იმ პირობით, რომ დადგენილი ვადის გასვლის შემდეგ მოხდება ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის საქართველოში დაბრუნება.

5. საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილი წესების შესაბამისად მიმართოს უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოს პირის დროებითი გადმოცემის შესახებ შუამდგომლობით.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 34. ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილება და მისი გასაჩივრების წესი

1. ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის და თანდართული მასალების მიღების შემდეგ საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ან საქართველოს პროკურატურა განიხილავს, წარმოდგენილია თუ არა შესაბამისი დოკუმენტაცია საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილი ფორმისა და პროცედურების დაცვით.

2. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან საჭიროების შემთხვევაში მიმართონ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს დამატებითი ინფორმაციის ან/და დოკუმენტაციის გამოთხოვის თხოვნით.

3. თუ არსებობს გარემოება, რომელიც ამ მუხლით გათვალისწინებული შემდგომი პროცედურების განხორციელებამდე აშკარად გამორიცხავს პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციას, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოსცემს ბრძანებას ექსტრადიციის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.

4. თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა შეესაბამება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილ მოთხოვნებს, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო დაუყოვნებლივ უგზავნის უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილ დოკუმენტაციას საქართველოს პროკურატურას.

5. საექსტრადიციო მასალების მიღების შემდეგ საამისოდ უფლებამოსილი პროკურორი შესაბამის დოკუმენტაციას აცნობს ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს, ამასთანავე, განუმარტავს მას საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის განსაზღვრულ უფლება-მოვალეობებს.

6. საექსტრადიციო მასალების მიღების შემდეგ უფლებამოსილი პროკურორი პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის გადასაწყვეტად გონივრულ ვადაში მიმართავს შუამდგომლობით შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს, რის თაობაზედაც 10 დღით ადრე ატყობინებს დაცვის მხარეს.

61. საექსტრადიციო პროცედურების წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე მხარეები ვალდებული არიან მოთხოვნის შემთხვევაში ერთმანეთს გაუცვალონ იმ დროისთვის მათ ხელთ არსებული ის ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, რომელთა სასამართლოში წარდგენასაც აპირებენ.

62. მხარეები ვალდებული არიან ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული შეტყობინებიდან 5 დღის ვადაში გაცვალონ მათ ხელთ არსებული ის ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, რომელთა სასამართლოში წარდგენასაც აპირებენ. აღნიშნული ვალდებულების დარღვევის შემთხვევაში დაუშვებელია შესაბამისი ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის სასამართლოში გამოყენება.

7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტაციის მიღებიდან არაუგვიანეს 7 დღისა შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო ნიშნავს სხდომას ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის განსახილველად.

8. მხარეთა მოსაზრებების მოსმენის შემდეგ სასამართლო იღებს გადაწყვეტილებას ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ.

9. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი სარგებლობს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით ბრალდებულისათვის მინიჭებული ყველა უფლებით, ექსტრადიციის პროცედურების თავისებურებათა გათვალისწინებით.

10. ექსტრადიციის საკითხის განსახილველად უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის აუცილებლობის შემთხვევაში შესაბამისი სასამართლო თხოვნით მიმართავს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას.

11. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს განჩინება შეიძლება მისი გამოცხადებიდან 7 დღის ვადაში საკასაციო საჩივრის შეტანის გზით გაასაჩივრონ მხარეებმა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში, რომელიც საჩივრის განსახილველად პირველ სხდომას ნიშნავს მისი მიღებიდან არაუგვიანეს 5 დღისა.

12. ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხთან დაკავშირებით სასამართლოს მიერ მიღებული საბოლოო გადაწყვეტილების თაობაზე 5 დღის ვადაში ეცნობება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს.

13. თუ შესაბამისი სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილებით პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია დაუშვებლად იქნა მიჩნეული, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოსცემს ბრძანებას ექსტრადიციის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.

14. სასამართლოს მიერ პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის დადებითად გადაწყვეტის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოსცემს ექსტრადიციის დაკმაყოფილების შესახებ ან ექსტრადიციის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ ბრძანებას, რომელიც საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

15. ამ მუხლის მე-14 პუნქტით გათვალისწინებული უფლებამოსილების განხორციელებისას საქართველოს იუსტიციის მინისტრი ითვალისწინებს ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ სასამართლო გადაწყვეტილებას, ექსტრადიციის ამ კანონის 29-ე მუხლის 41 პუნქტის მოთხოვნებთან შესაბამისობას და ადამიანის უფლებათა დაცვის სფეროში საქართველოს მიერ ნაკისრ საერთაშორისო ვალდებულებებს. საქართველოს იუსტიციის მინისტრი ასევე უფლებამოსილია, ჰუმანიტარული მიზნებიდან გამომდინარე ან სხვა გარემოებების გათვალისწინებით, პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციასთან დაკავშირებით მიიღოს უარყოფითი გადაწყვეტილება.

16. პირის ეტაპირების განხორციელების შემდეგ ექსტრადიციის მომთხოვნი შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს მიერ ექსტრადიციის შესახებ დამატებითი შუამდგომლობის წარმოდგენის შემთხვევაში შესაბამის გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით საქართველოს პროკურატურის პოზიციის გათვალისწინებით.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

   მუხლი 341. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის საფუძველი და გადაწყვეტილების მისაღებად აუცილებელი ინფორმაცია 

1. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიცია შესაძლებელია განხორციელდეს მხოლოდ ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიერ ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოს წინაშე თანხმობის გამოხატვის და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში.

2. თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ ძებნილი პირის ექსტრადიციის მიზნით დაკავება მოითხოვება ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უფლებამოსილი არიან განიხილონ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის საკითხი ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობისა და თანდართული დოკუმენტების წარმოდგენის გარეშე.

3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად საკმარისია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ წარმოადგინოს შემდეგი ინფორმაცია:

ა) ძებნილი პირის საიდენტიფიკაციო მონაცემები, მათ შორის, ინფორმაცია მისი მოქალაქეობის შესახებ;

ბ) პირის დაკავების მომთხოვნი ორგანო;

გ) ძებნილი პირის დაპატიმრების შესახებ გადაწყვეტილების ან აღსრულებას დაქვემდებარებული განაჩენის არსებობა;

დ) მითითება იმის თაობაზე, რომ პირის ძებნა ექსტრადიციის მიზნით ხორციელდება;

ე) დანაშაულის ხასიათი და სამართლებრივი აღწერილობა;

ვ) დანაშაულის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერილობა, მათ შორის, დანაშაულის ჩადენის ადგილი, დრო და ძებნილი პირის ჩართულობის ხარისხი;

ზ) შესაძლებლობის ფარგლებში, ინფორმაცია დანაშაულის შედეგების შესახებ;

თ) ინფორმაცია პირის ექსტრადიციის შემთხვევაში მოსალოდნელი მაქსიმალური სასჯელის ან საბოლოო განაჩენით დადგენილი სასჯელის შესახებ;

ი) განაჩენის არსებობის შემთხვევაში − ინფორმაცია იმის თაობაზე, აღსრულდა თუ არა განაჩენი რომელიმე ნაწილში და გამოტანილ იქნა თუ არა განაჩენი დაუსწრებლად;

კ) ინფორმაცია ხანდაზმულობის ვადის და მისი დინების შეწყვეტის/შეჩერების თაობაზე.

4. იმ შემთხვევაში, თუ ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაცია არ არის საკმარისი პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან გამოითხოვონ დამატებითი ინფორმაცია და დაადგინონ ამ ინფორმაციის წარმოდგენის ვადა.

5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით დადგენილი წესით დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის შემთხვევაში მხედველობაში არ მიიღება ამ კანონის 342 მუხლით განსაზღვრული ვადები.

6. ამ მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა, გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ძებნილი პირის ექსტრადიცია შესაძლებელია ასევე განხორციელდეს, თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ უკვე წარმოდგენილია ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა და თანდართული დოკუმენტები.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 342. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია 

1. უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის ადგილსამყოფლის საქართველოს ტერიტორიაზე დადგენის ან ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში პირს დაკავების დროს დაუყოვნებლივ განემარტება გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის მოთხოვნის უფლება და მიეწოდება ინფორმაცია გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის სამართლებრივი შედეგების თაობაზე.

2. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე პირის დაკავების და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით საექსტრადიციო პატიმრობის გამოყენების შემთხვევაში პირის დამკავებელი ორგანოს საქმიანობაზე საპროცესო ხელმძღვანელობის განმახორციელებელი შესაბამისი პროკურორი დაკავებიდან არაუადრეს 5 დღისა და არაუგვიანეს 7 დღისა დაკავების ადგილის მიხედვით შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს მიმართავს შუამდგომლობით გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე პირის მიერ თანხმობის გამოხატვის მიზნით სასამართლო სხდომის დანიშვნის თაობაზე.

3. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე სასამართლო სხდომას ნიშნავს შუამდგომლობის წარდგენიდან 24 საათის განმავლობაში. სასამართლო სხდომაზე მოსამართლე ვალდებულია დარწმუნდეს, რომ:

ა) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი ნებაყოფლობით გამოხატავს თანხმობას და მკაფიოდ ითხოვს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციას;

ბ) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი სრულად აცნობიერებს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის სამართლებრივ შედეგებს და მისთვის ცნობილია ამ პროცედურასთან დაკავშირებული კანონით გათვალისწინებული ყველა მოთხოვნა, მათ შორის, ის, რომ მის მიერ გამოხატული თანხმობა საბოლოოა და რომ ექსტრადიციის მომთხოვნი სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანოებმა მის მიმართ შეიძლება განახორციელონ ამ მუხლის მე-19 პუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებები;

გ) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიერ თანხმობა გამოხატულია წამების, არაადამიანური ან ღირსების შემლახავი მოპყრობის, დაშინების, მუქარის, მოტყუების ან მის მიმართ რაიმე სხვა უკანონო ქმედებების განხორციელების გარეშე;

დ) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს ჰქონდა კვალიფიციური იურიდიული დახმარების მიღების შესაძლებლობა;

ე) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი და მისი ადვოკატი სრულად იცნობენ საექსტრადიციო წარმოების მასალებს.

4. გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე პირის მიერ თანხმობის გამოხატვის მიზნით დანიშნულ სასამართლო სხდომაში სავალდებულოა ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის დამცველის და, საჭიროების შემთხვევაში, თარჯიმნის მონაწილეობა. პირის მიერ სასამართლო სხდომაზე ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოხატული თანხმობა საბოლოოა და მისი გათხოვა დაუშვებელია.

5. გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის პოზიციის მოსმენის შემდეგ სასამართლო ადგენს ოქმს, რომელიც დაუყოვნებლივ ეგზავნება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას.

6. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა ვადა არ არის გათვალისწინებული, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ან საქართველოს პროკურატურა უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის დაკავებიდან არაუგვიანეს 10 დღის ვადაში აცნობებს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე სასამართლოს წინაშე პირის მიერ გამოხატული თანხმობის ან უარის თაობაზე.

7. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა, უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილ პირს უფლება აქვს, ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის გადაწყვეტამდე ნებისმიერ დროს მიმართოს შესაბამის (რაიონულ) საქალაქო სასამართლოს და მოითხოვოს მისი გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიცია.

8. ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე სასამართლო სხდომას ნიშნავს პირის მიერ შუამდგომლობის წარდგენიდან 24 საათის განმავლობაში და საქმეს იხილავს ამ მუხლის მე-3−მე-5 პუნქტებით დადგენილი წესით.

9. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ამ მუხლის მე-7 და მე-8 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის მიერ სასამართლოს წინაშე გამოხატული თანხმობა გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის განხორციელების თაობაზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურის მიერ გონივრულ ვადაში ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

10. ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის საფუძველზე პირის დაკავების და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით საექსტრადიციო პატიმრობის გამოყენების შემთხვევაში, ან იმ შემთხვევაში, თუ პირის დაკავება ან/და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით საექსტრადიციო პატიმრობის გამოყენება არ მომხდარა, უფლებამოსილი პროკურორი ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს განუმარტავს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის უფლებას და შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს გონივრულ ვადაში მიმართავს შუამდგომლობით გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე პირის მიერ თანხმობის გამოხატვის მიზნით სასამართლო სხდომის დანიშვნის თაობაზე.

11. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე სასამართლო სხდომას ნიშნავს შუამდგომლობის წარდგენიდან 24 საათის განმავლობაში. ამ შემთხვევაში გამოიყენება ამ მუხლის მე-3−მე-5 პუნქტებით გათვალისწინებული პროცედურები.

12. ამ მუხლის მე-10 და მე-11 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის მიერ გამოხატული თანხმობა გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის განხორციელების თაობაზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურის მიერ გონივრულ ვადაში ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

13. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის მიერ ამ მუხლით დადგენილი წესით სასამართლოს წინაშე გამოხატული თანხმობის მიღებიდან 15 დღის განმავლობაში უფლებამოსილი პროკურორი შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს მიმართავს შუამდგომლობით უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის დასაშვებობის თაობაზე.

14. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე შუამდგომლობას განიხილავს და პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს შესაბამისი მასალის მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში. ამ გადაწყვეტილების თაობაზე დაუყოვნებლივ ეცნობება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს.

15. თუ ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი სასამართლოს წინაშე გამოხატავს თანხმობას მის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე და შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციას დასაშვებად მიიჩნევს, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი უფლებამოსილია მიიღოს ერთ-ერთი შემდეგი გადაწყვეტილება, რომელიც პირის მიერ სასამართლოს წინაშე თანხმობის გამოხატვიდან 20 დღის განმავლობაში ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა ვადა არ არის დადგენილი:

ა) პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის თაობაზე;

ბ) პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე უარის თქმის თაობაზე.

16. ამ მუხლის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების მიღებისას საქართველოს იუსტიციის მინისტრი მხედველობაში იღებს პირის მიერ სასამართლოს წინაშე გამოხატულ თანხმობას, ამ კანონის 34-ე მუხლის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებულ საფუძვლებს, აგრეთვე სხვა გარემოებებს, რომლებიც მნიშვნელოვანია ექსტრადიციის საკითხის გადაწყვეტისათვის. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ამ მუხლის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

17. პირის მიერ გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე სასამართლოს წინაშე უარის გამოხატვის, სასამართლოს მიერ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის დაუშვებლად მიჩნევის ან საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე უარის თქმის თაობაზე გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში საექსტრადიციო პროცედურები წარიმართება ამ კანონის 34-ე მუხლით დადგენილი წესით.

18. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის თაობაზე გადაწყვეტილების აღსრულება (ეტაპირება) უნდა განხორციელდეს პირველი შესაძლებლობისთანავე და, ყველა შემთხვევაში, ამ მუხლის მე-15 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების უცხო სახელმწიფოსთვის შეტყობინებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში.

19. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოები არ არიან შეზღუდული, განახორციელონ ექსტრადირებული პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა ან ამ პირის მსჯავრდება მის გადაცემამდე ჩადენილი რაიმე სხვა დანაშაულისთვის, რომლისთვისაც იგი არ ყოფილა ექსტრადირებული.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

      მუხლი 35. ნივთიერ მტკიცებულებათა გადაცემა

1. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ექსტრადიციას დაქვემდებარებული პირისთვის ჩამორთმეული საგნები ან/და დოკუმენტები, რომლებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მტკიცებულებებად სისხლის სამართლის საქმეზე, ეგზავნება ექსტრადიციის მომთხოვნი სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

2. მატერიალური ღირებულების მქონე საგნები და დოკუმენტები, თუ ისინი არ ეკუთვნის ექსტრადიციას დაქვემდებარებულ პირს, უნდა გაიგზავნოს მათი შენახვისა და მესაკუთრისათვის დაბრუნების გარანტიის მიღების შემდეგ. გარანტიას იძლევა ორგანო, რომელიც მოითხოვს პირის ექსტრადიციას.

    მუხლი 36. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის ტრანზიტით გადაყვანა

1. საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით საქართველოს პროკურატურის პოზიციის გათვალისწინებით.

2. საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების თაობაზე თხოვნა უნდა შეიცავდეს იმავე რეკვიზიტებს, რომლებსაც შეიცავს ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა.

3. თუ პირის ექსტრადიცია გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ხორციელდება, საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების თაობაზე თხოვნა უნდა შეიცავდეს ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებითა და 341 მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ ინფორმაციასა და დოკუმენტაციას, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

4. თუ ამ მუხლის მე-3 პუნქტის საფუძველზე მოწოდებული ინფორმაცია არ აღმოჩნდა საკმარისი საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან გამოითხოვონ დამატებითი ინფორმაცია.

5. საჰაერო ტრანზიტის შემთხვევაში, როდესაც გათვალისწინებულია საქართველოს ტერიტორიაზე დაჯდომა, მომთხოვნმა მხარემ ოფიციალური თხოვნით უნდა მიმართოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას.

6. საჰაერო ტრანზიტის შემთხვევაში, როდესაც გათვალისწინებული არ არის საქართველოს ტერიტორიაზე დაჯდომა, მომთხოვნმა მხარემ საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას უნდა აცნობოს ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის ტრანზიტით გადაყვანის შესახებ.

საქართველოს 2013 წლის  30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

 

თავი IV. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების გადაგზავნა

    მუხლი 37. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის პირობები

შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოში გადააგზავნოს საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებული სისხლის სამართლის საქმის მასალები ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლები პირის მიმართ შემდგომი სისხლისსამართლებრივი დევნის წარმოების მიზნით, თუ:

ა) საქართველოს კომპეტენტურ ორგანოებს არ გააჩნიათ იურისდიქცია შესაბამისი დანაშაულის გამოძიებასთან ან პირის მიმართ სისხლის სამართალწარმოების განხორციელებასთან დაკავშირებით;

ბ) პირი არ ექვემდებარება საქართველოში ექსტრადირებას მისი შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეობის გამო;

გ) უცხო სახელმწიფოში სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების გადაგზავნა ხელს შეუწყობს დანაშაულის სავარაუდოდ ჩამდენი პირის უკეთეს სოციალურ რეაბილიტაციას;

დ) უცხო სახელმწიფოში სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების გადაგზავნა ხელს შეუწყობს მართლმსაჯულების განხორციელებას.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 38. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის წესი

1. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის ინიციატორია პროცესის მწარმოებელი ორგანო, რომელიც შესაბამისი თხოვნით მიმართავს საქართველოს პროკურატურას.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული უფლებამოსილების განხორციელების დროს საქართველოს პროკურატურა სარგებლობს დისკრეციული უფლებამოსილებით.

3. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შესახებ შუამდგომლობა უნდა შეიცავდეს:

ა) იმ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდებას, რომელსაც ეგზავნება შუამდგომლობა;

ბ) სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერას;

გ) საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის იმ მუხლიდან ამონაწერს, რომლითაც ქმედება ითვლება დანაშაულად, ასევე ამონაწერებს საქმეზე მნიშვნელობის მქონე სხვა საკანონმდებლო აქტებიდან;

დ) ბრალდებულის არსებობის შემთხვევაში – მის შეძლებისდაგვარად ზუსტ საიდენტიფიკაციო მონაცემებს;

ე) საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით გათვალისწინებულ სხვა მონაცემებს.

4. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს ეგზავნება სისხლის სამართლის საქმის მასალები, ხოლო იმავე მუხლის „ბ“−„დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – სისხლის სამართლის საქმის მასალების სათანადოდ დამოწმებული ასლები, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. საჭიროების შემთხვევაში იგზავნება აგრეთვე ნივთიერი მტკიცებულებები.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 39. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის ეფექტი საქართველოში მიმდინარე სამართალწარმოებაზე

1. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ბ“−„დ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე სისხლის სამართლის საქმის მასალების სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შემთხვევაში ავტომატურად არ წყდება პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა ძირითად სისხლის სამართლის საქმეზე. იგი უნდა შეწყდეს გადაგზავნილ მასალებთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შესახებ საქართველოს პროკურატურის ინფორმირების შემდეგ.

2. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის საფუძველზე სისხლის სამართლის საქმის მასალების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შემთხვევაში საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები წყვეტენ სამართალწარმოებას გადაგზავნილ მასალებთან დაკავშირებით.

3. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ბ“−„დ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე სისხლის სამართლის საქმის მასალების სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შემთხვევაში საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები არ წყვეტენ სისხლის სამართლის საქმეზე სამართალწარმოებას. იგი უნდა გაგრძელდეს, თუ უცხო სახელმწიფო არ დააკმაყოფილებს საქართველოს პროკურატურის შუამდგომლობას შემდეგი პირობებისა და შეზღუდვების გამო:

ა) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის თანახმად გამოსაძიებელი დანაშაულისათვის გასულია ხანდაზმულობის ვადა;

ბ) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის თანახმად გამოსაძიებელი დანაშაული არ ექცევა ამ სახელმწიფოს იურისდიქციაში;

გ) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფო გამოსაძიებელ დანაშაულს მიიჩნევს პოლიტიკურ დანაშაულად, პოლიტიკურ დანაშაულთან დაკავშირებულ დანაშაულად ან სამხედრო დანაშაულად;

დ) თუ გამოსაძიებელი დანაშაული შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობით არ არის დასჯადი;

ე) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფო საკუთარი კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა მიზეზით, საქართველოს შუამდგომლობის საფუძველზე არ დაიწყებს სისხლის სამართალწარმოებას.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 40. სისხლის სამართლის საქმეზე სამართალწარმოების გაგრძელება ბრალდებულის საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავების ან დადგენის შემთხვევაში

თუ ბრალდებული, რომლის მიმართ არსებული სისხლის სამართლის საქმის მასალების დამოწმებული ასლებიც გადაიგზავნა უცხო სახელმწიფოში, შემდგომ დაკავებული ან დადგენილი იქნება საქართველოს ტერიტორიაზე, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები გააგრძელებენ მის მიმართ სამართალწარმოებას. აღნიშნულის შესახებ საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით დაუყოვნებლივ ეცნობება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოს.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

    მუხლი 41. დაუსწრებელი სასამართლო განხილვის აკრძალვა

გადაგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოდან პასუხის მიღებამდე დაუშვებელია საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებული ძირითადი სისხლის სამართლის საქმე წარიმართოს სასამართლოში დაუსწრებელი განხილვისათვის, ხოლო თუ განხილვა დაწყებულია, იგი უნდა შეჩერდეს.

    მუხლი 42. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებთან ან მათ სათანადოდ დამოწმებულ ასლებთან დაკავშირებით საქართველოში მიმდინარე პროცედურები

1. საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით დადგენილი წესით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებს ან მათ სათანადოდ დამოწმებულ ასლებს საქართველოს პროკურატურა უგზავნის საქართველოს კომპეტენტურ ორგანოს მასზე სამართალწარმოების შემდგომი გაგრძელების მიზნით.

2. გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმეზე უცხო სახელმწიფოს მიერ მოპოვებულ მტკიცებულებას აქვს საქართველოს ტერიტორიაზე მოპოვებული მტკიცებულების თანაბარი იურიდიული ძალა.

3. გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებთან დაკავშირებით სამართალწარმოება გრძელდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად და საბოლოო გადაწყვეტილების შესახებ საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.

 

თავი V. თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულთა სასჯელის მოხდის მიზნით გადაცემა (გადმოცემა)

    მუხლი 43. ზოგადი დებულებები თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულთა სასჯელის მოხდის მიზნით გადაცემასთან (გადმოცემასთან) დაკავშირებით

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს მოქალაქესა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირს, რომლებიც თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულ იქნენ უცხო სახელმწიფოში, უფლება აქვთ, მოითხოვონ სასჯელის შემდგომი მოხდის მიზნით საქართველოში გადმოყვანა.

2. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოში თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეს უფლება აქვს, მოითხოვოს სასჯელის შემდგომი მოხდის მიზნით მისი იმ სახელმწიფოსთვის გადაცემა, რომლის მოქალაქეც იგი არის.

3.  საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება − სპეციალური პენიტენციური სამსახური (შემდგომ − პენიტენციური სამსახური) უზრუნველყოფს საქართველოში თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეთა ინფორმირებას ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული უფლების შესახებ. 

4. საქართველოს სასამართლოების მიერ მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეთა გადაცემის ან უცხო სახელმწიფოში მსჯავრდებულ საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირთა გადმოცემის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

5. მსჯავრდებულთა გადაცემისა და გადმოცემის საკითხებზე უცხო სახელმწიფოებთან ურთიერთობას, აგრეთვე მსჯავრდებულთა გადაცემისა და გადმოცემის საკითხების განხილვისათვის და გადაწყვეტილების მიღებისათვის სათანადო პროცედურების განხორციელებას უზრუნველყოფს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.

6. მსჯავრდებულის გადაცემა (გადმოცემა) შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ მის მიმართ გამოტანილი სასამართლოს საბოლოო განაჩენის კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ.

7. მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) საკითხის განხილვის დაწყების საფუძველია:

ა) იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული/იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა, რომლის სასამართლოს განაჩენის საფუძველზედაც იქნა პირი მსჯავრდებული;

ბ) მსჯავრდებულის, მისი ინტერესების დამცველის, ახლო ნათესავის ან კანონიერი წარმომადგენლის განცხადება.

8. მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) საკითხის განხილვის პროცესში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მოიპოვებს შემდეგ დოკუმენტებს:

ა) კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს საბოლოო განაჩენის დამოწმებულ ასლს;

ბ) დოკუმენტს სასამართლოს საბოლოო განაჩენის კანონიერ ძალაში შესვლის შესახებ;

გ) განაჩენის გამომტანი სასამართლოს ზემდგომი სასამართლო ინსტანციის გადაწყვეტილების დამოწმებულ ასლს (ასეთის არსებობის შემთხვევაში);

დ) დოკუმენტს მსჯავრდებულის მიერ სასჯელის მოხდილი ნაწილის შესახებ;

ე) დოკუმენტს მსჯავრდებულის მიერ სასჯელის მოუხდელი ნაწილის შესახებ;

ვ) სისხლის სამართლის კოდექსის იმ მუხლის ტექსტს, რომლის საფუძველზედაც იქნა პირი მსჯავრდებული;

ზ) თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით, ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, – მსჯავრდებულის წერილობით თანხმობას გადაცემაზე (გადმოცემაზე), ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც მას არ შეუძლია გამოხატოს თავისი ნება, – მისი ახლო ნათესავის ან კანონიერი წარმომადგენლის თანხმობას;

თ) ცნობას მსჯავრდებულის ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ;

ი) მიმღები სახელმწიფოს მოქალაქეობის დამადასტურებელ დოკუმენტს;

კ) საქართველოს პროკურატურის, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსაზრებებს მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) მიზანშეწონილობის შესახებ.

9. მსჯავრდებულის გადაცემა (გადმოცემა) არ განხორციელდება, თუ:

ა) იმ სახელმწიფოს კანონმდებლობის მიხედვით, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული და რომელიც ითხოვს მსჯავრდებულის გადაცემას (გადმოცემას), ქმედება, რომლისთვისაც მსჯავრდებულია პირი, არ არის დანაშაული ან არ ისჯება თავისუფლების აღკვეთით;

ბ) არ არსებობს მსჯავრდებულის თანხმობა (თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით, ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული), ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც მას არ შეუძლია თავისუფლად გამოხატოს თავისი ნება ასაკის, ფიზიკური ან ფსიქიკური ნაკლის გამო, – მისი ახლო ნათესავის ან კანონიერი წარმომადგენლის თანხმობა;

გ) გადაცემის (გადმოცემის) შესახებ მოთხოვნის მიღების მომენტისათვის მსჯავრდებულის მიერ მოსახდელი თავისუფლების აღკვეთის დარჩენილი ვადა 6 თვეზე ნაკლებია. გამონაკლის შემთხვევაში საქართველო და შესაბამისი უცხო სახელმწიფო შეიძლება შეთანხმდნენ გადაცემაზე (გადმოცემაზე) იმ შემთხვევაშიც, როდესაც მოსახდელი სასჯელის დარჩენილი ვადა 6 თვეზე ნაკლებია;

დ) მხარეებმა ვერ მიაღწიეს შეთანხმებას მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) თაობაზე.

10. მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) შესახებ განცხადება/შუამდგომლობა შეიძლება არ დაკმაყო-ფილდეს, თუ:

ა) მსჯავრდებულის გადაცემა (გადმოცემა) საფრთხეს უქმნის საქართველოს საზოგადოებრივ წესრიგს, ეწინააღმდეგება სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და უშიშროების ინტერესებს;

ბ) საქართველოს თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულებები გადატვირთულია;

გ) მსჯავრდებულს არ მოუხდია სასჯელის ნახევარი, თუ საქართველოსა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს შორის მიღწეული არ არის სხვაგვარი შეთანხმება;

დ) დაინტერესებულმა პირებმა უარი თქვეს მსჯავრდებულის გადაცემისათვის (გადმოცემისათვის) საჭირო ხარჯების გაღებაზე.

    მუხლი 44. საქართველოს სასამართლოების მიერ მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეთა გადაცემა

1. შუამდგომლობის/განცხადების მიღების შემდეგ საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო საქართველოს შესაბამისი უწყებებიდან გამოითხოვს ამ კანონის 43-ე მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებულ დოკუმენტებს და ცნობას მსჯავრდებულის მიერ დანაშაულებრივი ქმედებით მიყენებული ზიანის ანაზღაურების თაობაზე.

2. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მსჯავრდებულის განცხადების მიღების შემდეგ ადგენს შუამდგომლობას იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წინაშე, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული.

3. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მსჯავრდებულის გადაცემის საკითხის განხილვის პროცესში მოპოვებული დოკუმენტების ანალიზის საფუძველზე ადგენს დასკვნას მსჯავრდებულის გადაცემის მიზანშეწონილობის თაობაზე, რომელსაც წარუდგენს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ საამისოდ უფლებამოსილ პირს.

4. მსჯავრდებულის გადაცემის საკითხის დადებითად გადაწყვეტის შემთხვევაში მსჯავრდებულის გადაცემა ხდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანების საფუძველზე.

5. მსჯავრდებულის გადაცემის საკითხის უარყოფითად გადაწყვეტის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო აცნობებს შუამდგომლობის აღმძვრელ მხარეს/განმცხადებელს შუამდგომლობის/ განცხადების დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.

6.  მსჯავრდებულის გადაცემის შესახებ ბრძანების გამოცემიდან 5 დღის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო წერილობით აცნობებს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული, აგრეთვე მიმართავს პენიტენციურ სამსახურს მსჯავრდებულის გადაცემის პროცედურების განხორციელებისათვის.

7. თუ გადაცემული მსჯავრდებულის მიმართ საქართველოში გამოტანილი განაჩენი შეიცვალა ან გაუქმდა, ან მსჯავრდებულს შეეხო საქართველოში გამოცემული ამნისტიის ან შეწყალების აქტი, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ამის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობებს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომელსაც გადაეცა მსჯავრდებული.

8. თუ განაჩენი გაუქმდა და ხელახლა დაიწყო საქმის გამოძიება ან სასამართლო განხილვა, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ სათანადო შუამდგომლობის აღძვრის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო შესაბამისი გადაწყვეტილების ასლს და სხვა აუცილებელ დოკუმენტებს უგზავნის იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომელსაც გადაეცა მსჯავრდებული.

    მუხლი 45. უცხო სახელმწიფოში მსჯავრდებულ საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირთა გადმოცემა

1. მსჯავრდებულის გადმოცემის საკითხის განხილვის დაწყების საფუძველია საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსთვის დაინტერესებული პირის მიერ წარდგენილი განცხადება ან უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარდგენილი შუამდგომლობა.

2. დაინტერესებული პირის განცხადებას/უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობას უნდა ერთოდეს:

ა) მსჯავრდებულის სრული საიდენტიფიკაციო მონაცემები (სახელი, გვარი, დაბადების თარიღი და ადგილი, პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის მონაცემები და სხვა ინფორმაცია);

ბ) დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს მსჯავრდებულის საქართველოს მოქალაქეობას ან საქართველოში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსს;

გ) განმცხადებლისათვის გადმოსაცემი მსჯავრდებულის მიერ შესაბამისი უფლებამოსილების მინიჭების დამადასტურებელი დოკუმენტი, ხოლო თუ განმცხადებელი ახლო ნათესავია – შესაბამისი ნათესაური კავშირის დამადასტურებელი დოკუმენტი.

3. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის ან დაინტერესებული პირის განცხადების მიღებისთანავე საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უცხო სახელმწიფოს შესაბამისი უწყებებიდან გამოითხოვს ამ კანონის 43-ე მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებულ დოკუმენტებს.

4. თუ მსჯავრდებულის გადმოცემის პროცედურის დაწყების საფუძველია დაინტერესებული პირის განცხადება, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წინაშე ადგენს პირველად შუამდგომლობას მსჯავრდებულის გადმოცემის საკითხის განხილვის დაწყების თაობაზე. პირველადი შუამდგომლობა მოიცავს გადმოცემის საკითხის განხილვისა და გადაწყვეტისათვის საჭირო დოკუმენტების მოწოდების თხოვნას და არ წარმოადგენს შუამდგომლობას გადმოცემის შესახებ.

5. თუ მსჯავრდებულის გადმოცემის პროცედურა უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობით ხორციელდება და შუამდგომლობა არ შეიცავს ყველა საჭირო დოკუმენტსა და მონაცემებს ან/და მოწოდებული მასალა არ არის საკმარისი მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსგან გამოითხოვს საჭირო მასალებს.

6.  საჭიროების შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო დაინტერესებული პირისგან იღებს წერილობით დასტურს მსჯავრდებულის გადმოცემისათვის საჭირო ხარჯების გაღების თაობაზე, რომელიც სხვა დოკუმენტებთან ერთად, მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ დადებითი გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ ეგზავნება პენიტენციურ სამსახურს.

7. მოპოვებული დოკუმენტების საფუძველზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ადგენს დასკვნას მსჯავრდებულის გადმოცემის შესაძლებლობის შესახებ, რომელსაც ამტკიცებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ უფლებამოსილი პირი.

8. უარყოფითი დასკვნის შედგენის შემთხვევაში, შესაბამისი საფუძვლების მითითებით, 1 კვირის ვადაში ეცნობება დაინტერესებულ პირს/შუამდგომლობის აღმძვრელ მხარეს.

9. თუ ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული დასკვნა დადებითია, მისი დამტკიცებიდან 1 თვის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო საქართველოში აღსასრულებელ განაჩენს მსჯავრდებულის გადმოცემასთან დაკავშირებულ სხვა დოკუმენტებთან ერთად უგზავნის შესაბამის სასამართლოს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 289-ე მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების განხორციელების მიზნით.

10. საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად, სასამართლოდან მიღებული განჩინების ასლი თარგმანთან ერთად ეგზავნება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს. სასამართლოს განჩინების ასლს უნდა დაერთოს შუამდგომლობა გადმოცემის შესახებ.

11. თუ უცხო სახელმწიფო დაადასტურებს მსჯავრდებულის გადმოცემის სურვილს, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ამზადებს მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ იუსტიციის მინისტრის ბრძანების პროექტს.

12.  საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ დადებითი გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ მინისტრის ბრძანებას გადმოცემის პროცედურების განხორციელებისათვის უგზავნის პენიტენციურ სამსახურს.

13. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო გადმოცემული მსჯავრდებულის უცხო სახელმწიფოში ამნისტიის ან შეწყალების აქტით, შესაბამისი სასამართლო გადაწყვეტილებით ან სხვა კანონიერი საფუძვლით სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან ან/და სასჯელის შემდგომი მოხდისგან გათავისუფლების შემთხვევაში, აღნიშნულის შესახებ განაჩენის გამომტანი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან ინფორმაციის მიღებისთანავე, დაუყოვნებლივ მიმართავს პენიტენციურ სამსახურს მსჯავრდებულის სასჯელის შემდგომი მოხდისგან გათავისუფლების თხოვნით.

    მუხლი 46. მსჯავრდებულის ტრანზიტით გადაყვანა

1. უცხო სახელმწიფოს მიერ მესამე სახელმწიფოსთვის გადასაცემი მსჯავრდებულის საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანასთან დაკავშირებულ საკითხებს წყვეტს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.

2. მსჯავრდებულის საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანის თაობაზე შუამდგომლობით საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მიმართავს მსჯავრდებულის გადამყვანი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო.

3. საქართველოსთვის გადმოსაცემი მსჯავრდებულის სხვა სახელმწიფოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანის თაობაზე შუამდგომლობით ამ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიმართავს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.

 

თავი VI. განაჩენის აღსრულება

    მუხლი 47. საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულება (გარდა ქონების ჩამორთმევისა)

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლო უფლებამოსილია საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მიმართოს შუამდგომლობით მის მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ.

2. საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი უცხო სახელმწიფოში აღსრულდება ამ სახელმწიფოს კანონმდებლობის შესაბამისად.

3. დაუშვებელია მსჯავრდებულის მიმართ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულება სასჯელის იმ ნაწილში, რომლის აღსრულებაც საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით ეთხოვა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც მსჯავრდებულის მიმართ სასჯელის სახით გამოყენებულია თავისუფლების აღკვეთა და განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ შუამდგომლობის უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსთვის წარდგენის მომენტისათვის აღნიშნული პირი დაკავებულია საქართველოს ტერიტორიაზე.

5. გარდა ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უფლებამოსილი არიან, თავად აღასრულონ უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენი, თუ:

ა) უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენი საქართველოს იუსტიციის სამინისტრომ გამოითხოვა აღსრულების თაობაზე უცხო სახელმწიფოდან შეტყობინების მიღებამდე;

ბ) უცხო სახელმწიფომ უარი განაცხადა საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულებაზე;

გ) საქართველო იუსტიციის სამინისტროს და უცხო სახელმწიფოს შესაბამისი ორგანოს შეთანხმების საფუძველზე უცხო სახელმწიფომ დათმო საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების უფლება;

დ) აღარ არსებობს საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოს მიერ აღსრულების შესაძლებლობა.

6. თუ საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენი შეიცვალა ან გაუქმდა ახლად აღმოჩენილ ან ახლად გამოვლენილ გარემოებათა გამო, ან აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენით მსჯავრდებულს საქართველოს კანონმდებლობის თანახმად შეეხო ამნისტიის ან შეწყალების აქტი, აღნიშნულის თაობაზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს შესაბამისი სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.

7. იმ შემთხვევაში, როდესაც მსჯავრდებული პატიმრობაში იმყოფებოდა საქართველოს ტერიტორიაზე და შემდგომ იგი საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების მიზნით გადაეცა უცხო სახელმწიფოს, მის გადაცემამდე სხვა დანაშაულის ჩადენის გამო მისი სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემის ან განაჩენის აღსრულების თაობაზე თანხმობის გამოთხოვის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობას იხილავს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.

8. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ვალდებულია დააკმაყოფილოს ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა, თუ ახალი დანაშაული ექვემდებარება ექსტრადიციას საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ან არ ექვემდებარება ექსტრადიციას მხოლოდ იმ საფუძვლით, რომ ვერ აკმაყოფილებს სასჯელის ზომის მიმართ დადგენილ მოთხოვნას.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 4 8. საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების (გარდა ქონების ჩამორთმევისა) შესახებ შუამდგომლობის ფორმა და თანდართული დოკუმენტები

საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობითი ფორმით. მას უნდა დაერთოს შემდეგი დოკუმენტები:

ა) უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე აღსასრულებლად გადასაგზავნი განაჩენის ორიგინალი ან მისი სათანადოდ დამოწმებული ასლი;

ბ) უცხო სახელმწიფოს თხოვნის შემთხვევაში, შესაბამისი სისხლის სამართლის საქმის მასალები ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლები.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

   მუხლი 49. საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად (გარდა ქონების ჩამორთმევისა) გადაგზავნის პირობები

შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უფლებამოსილია საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ შუამდგომლობით მიმართოს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს:

ა) თუ მსჯავრდებულს აქვს საცხოვრებელი ადგილი შესაბამის უცხო სახელმწიფოში;

ბ) თუ საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულება ხელს შეუწყობს მსჯავრდებულის უკეთეს სოციალურ რეაბილიტაციას;

გ) თუ განაჩენი, რომლის საფუძველზედაც პირს სასჯელის სახით შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა, შესაძლებელია აღსრულდეს უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მას შემდეგ, რაც აღნიშნული პირი მოიხდის თავისუფლების აღკვეთის სახით დანიშნულ სხვა სასჯელს, რომელიც მას დაეკისრა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საფუძველზე;

დ) თუ შესაბამისი უცხო სახელმწიფო არის საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ მსჯავრდებული პირის წარმოშობის სახელმწიფო და ის აიღებს განაჩენის აღსრულების ვალდებულებას;

ე) თუ საქართველოს შესაბამისი ორგანოები მიიჩნევენ, რომ ექსტრადიციის შესაძლებლობის შემთხვევაშიც კი ვერ უზრუნველყოფენ განაჩენის აღსრულებას და უცხო სახელმწიფო შეძლებს საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულებას;

ვ) საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

  მუხლი 50. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების (გარდა ქონების ჩამორთმევისა) ზოგადი პროცედურა

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ შუამდგომლობა და თანდართული მასალები საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით ეგზავნება შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით ან საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის მიერ განსაზღვრულ უფლებამოსილ სასამართლოს.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტები შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს ეგზავნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო შესაძლებლად მიიჩნევს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით შესაბამისი ღონისძიებების განხორციელებას.

3. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების თაობაზე გადაწყვეტილების მიღებამდე მსჯავრდებულს ეძლევა შესაძლებლობა, შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს წარუდგინოს საკუთარი მოსაზრებები განაჩენის აღსრულებასთან დაკავშირებით.

4. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო უფლებამოსილია მსჯავრდებულის მოსაზრებებს მის მიმართ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით გაეცნოს როგორც სასამართლოს წინაშე მსჯავრდებულის პირადად გამოცხადებით, ისე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის საშუალებით.

5. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო ვალდებულია მსჯავრდებულის მოსაზრებები მის მიმართ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით პირადად მოისმინოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც თავად მსჯავრდებული მოითხოვს აღნიშნული პროცედურის განხორციელებას.

6. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების საკითხის განხილვის დროს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო, გარდა ამ თავით გათვალისწინებული საკითხებისა, ამოწმებს:

ა) არსებობს თუ არა შესაბამისი სამართლებრივი საფუძველი უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებისათვის;

ბ) არსებობს თუ არა ამ კანონის 55-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დამაბრკოლებელი გარემოებები;

გ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შემთხვევაში დაირღვევა თუ არა ერთი და იმავე დანაშაულისათვის განმეორებით მსჯავრის დადების აკრძალვის პრინციპი;

დ) არსებობს თუ არა საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით, ანდა საქართველოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებები.

7. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების საკითხის განხილვის დროს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო შეზღუდულია იმ ფაქტობრივი გარემოებებით, რომლებიც მოცემულია უცხო სახელმწიფოს განაჩენში ან გამომდინარეობს მისგან.

8. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების საკითხს განიხილავს და შესაბამის გადაწყვეტილებას იღებს ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტების მიღებიდან არა უგვიანეს 4 თვისა.

9. ამ მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება მიიღება განჩინების ფორმით და გასაჩივრდება იმავე წესით, როგორითაც საქართველოს ტერიტორიაზე გამოტანილი განაჩენი.

10. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ვალდებულია დაუყოვნებლივ აცნობოს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს მისი უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით განხორციელებული ღონისძიებების შესახებ.

11. შესაბამისი თხოვნის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს ეგზავნება ამ მუხლის მე-9 პუნქტით გათვალისწინებული განჩინების ასლი.

12. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებისას გამოიყენება საქართველოს კანონმდებლობა, გარდა ამ კანონის 52-ე მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

13. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებისას მსჯავრდებულის მიმართ გამოიყენება როგორც უცხო სახელმწიფოს, ისე საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების მიერ გამოცემული ამნისტიის ან შეწყალების აქტი.

14. იმ შემთხვევაში, როდესაც მსჯავრდებული პატიმრობაში იმყოფებოდა უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე და შემდგომ იგი განაჩენის აღსრულების მიზნით გადმოეცა საქართველოს, დაუშვებელია მის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის წარმოება ან მისი მსჯავრდება მის გადმოცემამდე რაიმე სხვა დანაშაულის ჩადენისათვის, გარდა იმ დანაშაულისა, რომლის ჩადენისთვისაც მოხდა განაჩენის აღსრულების მიზნით მისი საქართველოსთვის გადმოცემა.

15. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ მუხლის მე-14 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც:

ა) სახელმწიფო, რომელმაც განახორციელა განაჩენის აღსრულების მიზნით მსჯავრდებულის საქართველოსთვის გადმოცემა, ამაზე თანახმაა;

ბ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების მიზნით გადმოცემულმა მსჯავრდებულმა, რომელსაც ჰქონდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინა საქართველოს ტერიტორია, არ დატოვა იგი მისი საბოლოო გათავისუფლებიდან 45 დღის განმავლობაში, ან ხელახლა დაბრუნდა საქართველოში მისი ტერიტორიის დატოვების შემდეგ.

16. ამ მუხლის მე-15 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსგან თანხმობის გამოთხოვა ხორციელდება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით, შესაბამისი შუამდგომლობის საფუძველზე, რომელსაც უნდა დაერთოს მსჯავრდებულის წერილობითი მოსაზრება და ყველა სხვა საჭირო დოკუმენტი.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 51. სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების პროცედურა

1. სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო მსჯავრდებულს უფარდებს საქართველოს კანონმდებლობით მსგავსი სახის დანაშაულისათვის გათვალისწინებულ სასჯელს.

2. უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მიერ ამ მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად შეფარდებული სასჯელის სახე ან ზომა შესაძლოა განსხვავდებოდეს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით დადგენილი სასჯელის სახისაგან ან ზომისაგან.

3. თუ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით დადგენილი სასჯელის ზომა მსგავსი სახის დანაშაულისათვის საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით გათვალისწინებული მინიმალური სასჯელის ზომაზე ნაკლებია, უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო მსჯავრდებულის მიმართ იყენებს სასჯელის იმ ზომას, რომელიც გათვალისწინებულია შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კანონმდებლობით.

4. ამ მუხლით განსაზღვრული სასჯელის შეფარდებისას შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს არა აქვს უფლება, დაამძიმოს მსჯავრდებულის მდგომარეობა იმაზე მეტად, ვიდრე ეს გათვალისწინებულია უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით.

5. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მიერ ამ მუხლის შესაბამისად შეფარდებული სასჯელის საერთო ვადაში ჩაითვლება დროის ის პერიოდი, როდესაც პირი იმყოფებოდა წინასწარ პატიმრობაში ან სასჯელს იხდიდა საქართველოში აღსასრულებლად გადმოგზავნილი განაჩენის საფუძველზე.

    მუხლი 52. სასჯელის სახით ჯარიმასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების პროცედურა 

1. სასჯელის სახით ჯარიმასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას უფლებამოსილ რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს გამოაქვს განჩინება პირისთვის სასჯელის სახით დაკისრებული ჯარიმის აღსრულების თაობაზე.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული განჩინების გამოტანისას შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო უზრუნველყოფს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ პირისთვის სასჯელის სახით დაკისრებული ჯარიმის ოდენობის ლარებში კონვერტაციას გადაწყვეტილების მიღების დროს არსებული გაცვლითი კურსის მიხედვით.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ჯარიმა გადაიხდევინება შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად.

4. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ პირისთვის სასჯელის სახით დაკისრებული ჯარიმის თანხა გადაირიცხება საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტში.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 53. სასჯელის სახით თანამდებობის დაკავების ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების პროცედურა

1. სასჯელის სახით თანამდებობის დაკავების ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსი ითვალისწინებს აღნიშნული სასჯელის გამოყენებას იმავე სახის დანაშაულისათვის.

2. ყველა საჭირო გარემოების მხედველობაში მიღების შემდეგ უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო წყვეტს, აღასრულოს თუ არა ამ მუხლით გათვალისწინებული განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე.

3. თუ შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო მიიღებს გადაწყვეტილებას ამ მუხლით გათვალისწინებული განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ, მსჯავრდებულს დაენიშნება სასჯელი იმ ვადის ფარგლებში, რომელიც გათვალისწინებულია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით; იგი არ უნდა აღემატებოდეს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით დადგენილ სასჯელის ვადას.

    მუხლი 54. განაჩენის აღსრულებასთან დაკავშირებული დროებითი ღონისძიებები

1. იმ შემთხვევაში, როდესაც საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის საფუძველზე პირს სასჯელის სახით შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა და იგი იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე, უფლებამოსილი მაგისტრატი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე შესაძლოა მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნეს პატიმრობა მას შემდეგ, რაც უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო განაცხადებს თანხმობას მის მიმართ გამოტანილი განაჩენის აღსრულებაზე.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული განჩინება გამოიტანება იმ მიზნით, რომ უზრუნველყოფილ იქნეს საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულება და მსჯავრდებულის შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის გადაცემა.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების საფუძველზე პატიმრობაში მყოფი პირი დაუყოვნებლივ უნდა გადაეცეს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს მას შემდეგ, რაც საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მიიღებს თანხმობას საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის აღსრულებაზე.

4. იმ შემთხვევაში, როდესაც საქართველოს იუსტიციის სამინისტროში შემოსულია უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა მისი უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოში აღსრულების შესახებ, რომლის საფუძველზედაც საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფ პირს სასჯელის სახით შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა, შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე შესაძლოა მის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნეს პატიმრობა იმ შემთხვევაში, თუ ქმედება, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულება, დანაშაულად ითვლება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით და მისი ჩადენის შემთხვევაში პირის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრების გამოყენება შესაძლებელია საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის თანახმად.

5. შესაძლებელია უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნეს პატიმრობა იმ შემთხვევაშიც, როდესაც უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო გამოთქვამს მის მიმართ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების სურვილს.

6. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების გამოყენების საფუძველია შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს წერილობითი თხოვნა, რომელიც უნდა შეიცავდეს:

ა) ინფორმაციას იმ დანაშაულის შესახებ, რომლის ჩადენისთვისაც იქნა პირი მსჯავრდებული;

ბ) ინფორმაციას დანაშაულის ჩადენის ადგილისა და დროის შესახებ;

გ) დანაშაულის ჩამდენი პირის აღწერილობას;

დ) საქმის ფაქტობრივი გარემოებების მოკლე აღწერილობას, რომელიც საფუძვლად დაედო განაჩენის გამოტანას.

7. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების გამოყენების საკითხს განიხილავს შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლე. მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობა შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დაცულია ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული პირობები.

8. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების მიზნით საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებული პატიმრობის ვადა არ უნდა აღემატებოდეს მის მიმართ განაჩენით დადგენილ ვადას, წინააღმდეგ შემთხვევაში მსჯავრდებული დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს პატიმრობიდან.

9. საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მსჯავრდებული ასევე თავისუფლდება პატიმრობიდან, თუ მის მიმართ გამოყენებულია ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიება და მისი დაკავებიდან 18 დღის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს არ მიუღია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა და მასალები განაჩენის აღსრულების თაობაზე.

10. ამ თავით გათვალისწინებული განაჩენის აღსრულების მიზნით მსჯავრდებულის დაკავებისთანავე უნდა ეცნობოს ამის შესახებ მისი ადგილსამყოფლის მიხედვით შესაბამისი რაიონის პროკურორს, რომელიც 48 საათში შუამდგომლობით მიმართავს დაკავების ადგილის მიხედვით შესაბამის მაგისტრატ მოსამართლეს მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენების თხოვნით.

11. მაგისტრატი მოსამართლე მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენების საკითხს განიხილავს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 206-ე მუხლით დადგენილი წესით და განაჩენის აღსრულების პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით. მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილება შეიძლება მსჯავრდებულისთვის მისი გადაცემიდან 7 დღის ვადაში გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში, რომელიც საჩივარს 5 დღის ვადაში განიხილავს.

12. ამ მუხლით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების ვადაა 2 თვე, რომელიც განაჩენის აღსრულებით გამოწვეული საჭიროების გამო შეიძლება გაგრძელდეს 2 თვით, მაგრამ არა უმეტეს ორჯერ.

13. ამ მუხლის მე-12 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პროკურორის მოტივირებული შუამდგომლობის საფუძველზე დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობის ვადას აგრძელებს შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლე, რომლის გადაწყვეტილებაც საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 207-ე მუხლით გათვალისწინებული წესით შეიძლება გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში.

14. (ამოღებულია - 20.07.2018, №3156).

15.  (ამოღებულია - 20.07.2018, №3156).

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 55. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე არ აღსრულდება, თუ:

ა) ქმედება, რომლის ჩადენისთვისაც პირს უცხო სახელმწიფოში შეეფარდა სასჯელი, დანაშაულად არ ითვლება საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით და პირი, რომლის მიმართაც გამოტანილ იქნა განაჩენი, არ დაექვემდებარებოდა სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემას ან დასჯას ქმედების საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენის შემთხვევაში;

ბ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს სამართლებრივი სისტემის ფუნდამენტურ პრინციპებს;

გ) დანაშაულს, რომელთან დაკავშირებითაც უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილმა სასამართლომ გამოიტანა განაჩენი, საქართველო მიიჩნევს პოლიტიკურ ან სამხედრო დანაშაულად;

დ) არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ განაჩენი გამოტანილ იქნა ან პირის მდგომარეობა დამძიმდა მისი რასის, ეროვნების, ეთნიკური კუთვნილების, რელიგიური ან პოლიტიკური შეხედულებების ან სხვა მსგავს გარემოებათა გამო;

ე) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ ნაკისრ საერთაშორისო ვალდებულებებს;

ვ) საქართველოს შესაბამისი ორგანოები ახორციელებენ სამართალწარმოებას იმავე დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის მიმართ განაჩენის აღსრულება;

ზ) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, არსებობს საქართველოს სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი ან საქართველოს შესაბამისმა ორგანოებმა მიიღეს საბოლოო გადაწყვეტილება პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის შესახებ;

თ) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, საქართველოს შესაბამისმა ორგანოებმა მიიღეს საბოლოო გადაწყვეტილება სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყებაზე უარის თქმის შესახებ;

ი) დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, ჩადენილია შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს ტერიტორიის გარეთ;

კ) საქართველოს არ შეუძლია უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება;

ლ) საქართველოს შესაბამისი ორგანო მიიჩნევს, რომ უცხო სახელმწიფოს თავად შეუძლია თავისი უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება;

მ) იმ დანაშაულისათვის, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით გასულია ხანდაზმულობის ვადა, რომელიც პირს ათავისუფლებს სასჯელის მოხდისგან;

ნ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის საფუძველზე სასჯელის სახით პირის მიმართ გამოყენებულია მხოლოდ თანამდებობის დაკავების ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევა.

2. გარდა ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული პირობებისა, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე ასევე არ აღსრულდება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის შემთხვევებში.

    მუხლი 56. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის ეფექტი საქართველოში მიმდინარე სამართალწარმოებაზე

პირის მიმართ საქართველოში მიმდინარე სამართალწარმოების დროს პროცესის მწარმოებელი ორგანო მხოლოდ იმ შემთხვევაში მიიღებს მხედველობაში უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე იმავე პირის მიმართ სხვა დანაშაულის ჩადენისათვის გამოტანილ განაჩენს, თუ ეს გათვალისწინებულია შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით.

თავი VI1. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობა 

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

     მუხლი 561. ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონება

1. ამ თავით გათვალისწინებული მიზნებისთვის ჩამორთმევას ექვემდებარება დანაშაულის საგანი ან/და იარაღი, დანაშაულის ჩასადენად გამიზნული ნივთი ან/და დანაშაულებრივი გზით მიღებული ქონება (ყველა ნივთი და არამატერიალური ქონებრივი სიკეთე, იურიდიული დოკუმენტი, რომელიც იძლევა უფლებას ქონებაზე), აგრეთვე ამ ქონებიდან მიღებული ნებისმიერი სახის შემოსავალი ან მათი ღირებულების ეკვივალენტური ქონება.

2. ჩამორთმევას ექვემდებარება აგრეთვე საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის XLIV1 თავით გათვალისწინებული ქონება იმავე თავით დადგენილი წესის შესაბამისად.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 562. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის სახეები

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურასა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს შორის ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით შესაძლებელია განხორციელდეს შემდეგი სახის თანამშრომლობა:

ა) ჩხრეკა, ამოღება ან/და ქონებაზე ყადაღის დადება;

ბ) შუამდგომლობის მიმღები სახელმწიფოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა ღონისძიების განხორციელება, რომელიც ხელს შეუწყობს ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების იდენტიფიცირებასა და მოძიებას, მათ შორის, საბანკო ანგარიშებისა და საბანკო გადარიცხვების თაობაზე ინფორმაციის მოძიება და მონიტორინგი;

გ) ქონების ჩამორთმევა;

დ) ჩამორთმეული ქონების განაწილება (გაყოფა) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს და შუამდგომლობის მიმღები სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს შორის.

2. თუ არსებობს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებულ ქონებას გადამალავენ ან გაანადგურებენ, შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო უფლებამოსილია შუამდგომლობის მიმღებ სახელმწიფოს მიმართოს თხოვნით, რომ ქონების ჩამორთმევის თაობაზე შუამდგომლობის გაგზავნამდე განახორციელოს ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებები.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შუამდგომლობის ინიციატორი სახელწიფოს კომპეტენტური ორგანო ვალდებულია დაასაბუთოს ქონების ჩამორთმევის თაობაზე შუამდგომლობის გაგზავნამდე ჩხრეკის, ამოღების ან/და ქონებაზე ყადაღის დადების აუცილებლობა.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 563. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობის ფორმა და თანდართული დოკუმენტები

1. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობით და მასში მითითებული უნდა იყოს შემდეგი ინფორმაცია:

ა) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდება, აგრეთვე იმ უწყების დასახელება, რომელიც უშუალოდ ახორციელებს ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებულ პროცედურებს;

ბ) შუამდგომლობის მიმღები სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდება;

გ) თხოვნის საგანი და მიზეზი;

დ) სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერილობა და დანაშაულებრივი ქმედების სამართლებრივი კვალიფიკაცია;

ე) ამონაწერი შესაბამისი საკანონმდებლო აქტებიდან;

ვ) საჭიროების შემთხვევაში, იმ პირის (პირთა) თაობაზე მონაცემები, რომლის (რომელთა) მიმართაც უცხო სახელმწიფოში მიმდინარეობს სამართალწარმოება ან/და მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა;

ზ) იმ ქონების თაობაზე მონაცემები, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, მათ შორის, ინფორმაცია ქონების ადგილმდებარეობის, მისი კონკრეტულ პირთან (პირებთან) ან/და დანაშაულთან კავშირის შესახებ;

თ) ინფორმაცია იმ პროცედურების თაობაზე, რომელთა განხორციელებასაც ითხოვს შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფო დახმარების აღმოჩენისას.

2. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობას ასევე უნდა დაერთოს შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მიღებული ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების ჩხრეკის, ამოღების ან/და ქონებაზე ყადაღის დადების თაობაზე გადაწყვეტილების ორიგინალი ან დამოწმებული ასლი.

3. თუ ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე მოთხოვნილია პირის კონსტიტუციურ უფლებათა შემზღუდავი საგამოძიებო მოქმედების ჩატარება, თანამშრომლობის შესახებ შესაბამის შუამდგომლობას ასევე უნდა დაერთოს შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მიღებული მოთხოვნილი ღონისძიების განხორციელების ნებართვის გაცემის თაობაზე გადაწყვეტილების ორიგინალი ან დამოწმებული ასლი, თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი.

4. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობას ასევე უნდა დაერთოს შემდეგი ინფორმაცია და დოკუმენტები:

ა) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მიღებული ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილების ორიგინალი ან დამოწმებული ასლი;

ბ) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წერილობითი დასტური იმის შესახებ, რომ ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილება საბოლოოა და ექვემდებარება დაუყოვნებლივ აღსრულებას;

გ) ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რა მოცულობით არის მოთხოვნილი ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილების აღსრულება;

დ) ინფორმაცია ქონების ჩამორთმევის აღსრულების პროცესში დამატებითი ღონისძიებების გამოყენების შესახებ;

ე) ინფორმაცია იმის თაობაზე, ჰქონდათ თუ არა მესამე პირებს გამოთქმული რაიმე პრეტენზია ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებულ ქონებასთან დაკავშირებით.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

   მუხლი 564. ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების თაობაზე ინფორმაციის პროაქტიულად მიწოდება

ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების თაობაზე ინფორმაცია შესაძლებელია ამ ინფორმაციის მომპოვებელმა სახელმწიფომ მეორე სახელმწიფოს პროაქტიულად მიაწოდოს საკუთარი ინიციატივით, იმ შემთხვევაში, თუ აღნიშნული ინფორმაციის მეორე სახელმწიფოსთვის მიწოდება ხელს შეუწყობს მის ტერიტორიაზე გამოძიების/სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყებას ან ამ თავით გათვალისწინებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობის ინიციირებას.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

  მუხლი 565. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის საქართველოში აღსრულების პროცედურები

1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია განიხილოს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა ამ კანონის 562 მუხლით გათვალისწინებული ღონისძიებების საქართველოს ტერიტორიაზე განხორციელების შესახებ.

2. თუ უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილი საერთაშორისო თანამშრომლობის თაობაზე დოკუმენტაცია არ არის საკმარისი დახმარების აღმოსაჩენად, საქართველოს პროკურატურა შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიმართავს შუამდგომლობით დამატებითი ინფორმაციის/დოკუმენტაციის წარმოდგენის თაობაზე.

3. თუ წარმოდგენილი შუამდგომლობა აკმაყოფილებს შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით დადგენილ მოთხოვნებს, საქართველოს პროკურატურა გონივრულ ვადაში უზრუნველყოფს უცხო სახელმწიფოს შესაბამისი კომპეტენტური ორგანოსთვის დახმარების აღმოჩენას.

4. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული ამ თავით გათვალისწინებული დახმარების საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენისას გამოიყენება მსგავსი ღონისძიებების განხორციელებისთვის საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესები საერთაშორისო თანამშრომლობის თავისებურებების გათვალისწინებით.

5. თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ მოითხოვა ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დახმარების აღმოჩენა და წარმოდგენილი დოკუმენტაცია აკმაყოფილებს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ მოთხოვნებს, საქართველოს პროკურატურა ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს გონივრულ ვადაში მიმართავს შუამდგომლობით ქონების ჩამორთმევის თაობაზე უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის დაკმაყოფილების შესახებ.

6. რაიონული (საქალაქო) სასამართლო წარმოდგენილ შუამდგომლობას და მასალებს განიხილავს მიღებიდან 1 თვის ვადაში, პროკურორისა და იმ პირის მონაწილეობით, რომლის ქონებრივი უფლებებიც შეიძლება დაირღვეს ქონების ჩამორთმევით, და იღებს გადაწყვეტილებას წარმოდგენილი შუამდგომლობის დაკმაყოფილების ან მის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. უცხო სახელმწიფოსგან დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის საჭიროების შემთხვევაში აღნიშნული ვადა სასამართლოს გადაწყვეტილებით შეიძლება გაგრძელდეს გონივრული პერიოდით.

7. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს გადაწყვეტილების საქართველოში აღსრულების საკითხის განხილვის დროს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო ისმენს მხარეთა მოსაზრებებს და ამოწმებს:

ა) არსებობს თუ არა შესაბამისი სამართლებრივი საფუძველი ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს გადაწყვეტილების საქართველოში აღსრულებისთვის;

ბ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ სრულყოფილად წარმოადგინა თუ არა საქართველოს ტერიტორიაზე ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული შუამდგომლობა და მასალები;

გ) არსებობს თუ არა ამ კანონის 566 მუხლით გათვალისწინებული დამაბრკოლებელი გარემოებები, გარდა იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გარემოებისა;

დ) არსებობს თუ არა საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან საქართველოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებები;

ე) არსებობს თუ არა მესამე პირთა სამართლებრივი მოთხოვნა ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებულ ქონებასთან დაკავშირებით.

8. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს გადაწყვეტილების საქართველოში აღსრულების საკითხის განხილვის დროს სასამართლო შეზღუდულია იმ ფაქტობრივი გარემოებებით, რომლებიც მოცემულია აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში ან გამომდინარეობს მისგან.

9. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება მიიღება განჩინების ფორმით, რომელიც შეიძლება მისი გამოცხადებიდან 15 დღის ვადაში, სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში გაასაჩივროს პროკურორმა ან/და იმ პირმა, რომლის ქონებრივი უფლებებიც შეიძლება დაირღვეს ქონების ჩამორთმევით. სააპელაციო სასამართლო საჩივარს განიხილავს გასაჩივრებული გადაწყვეტილებისა და შესაბამისი მასალების მიღებიდან 1 თვის ვადაში. უცხო სახელმწიფოსგან დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის საჭიროების შემთხვევაში ეს ვადა შეიძლება გაგრძელდეს გონივრული პერიოდით.

10. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება შეიძლება მისი გამოცხადებიდან 15 დღის ვადაში, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში გაასაჩივროს პროკურორმა ან/და იმ პირმა, რომლის ქონებრივი უფლებებიც შეიძლება დაირღვეს ქონების ჩამორთმევით. საქართველოს უზენაესი სასამართლო განიხილავს საჩივარს და გასაჩივრებული გადაწყვეტილებისა და შესაბამისი მასალების მიღებიდან 1 თვის ვადაში იღებს გადაწყვეტილებას, რომელიც საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

11. სასამართლოს მიერ ამ კანონის 561 მუხლით გათვალისწინებული ქონების ჩამორთმევის შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ ჩამორთმეული ქონება დროებით შესანახად გადაეცემა საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს − აღსრულების ეროვნულ ბიუროს.

12. საქართველოს პროკურატურა ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების შედეგების თაობაზე ინფორმაციას აწვდის შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

   მუხლი 566. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებულ საერთაშორისო თანამშრომლობაზე უარის თქმის საფუძვლები

1. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა საქართველოს ტერიტორიაზე არ აღსრულდება, თუ:

ა) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობის შესრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს სამართლებრივი სისტემის ფუნდამენტურ პრინციპებს;

ბ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობის შესრულებამ შეიძლება ზიანი მიაყენოს საქართველოს სუვერენიტეტს, უშიშროებას, საზოგადოებრივ წესრიგს ან სხვა არსებით ინტერესს;

გ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილი დახმარება არ არის იმ მნიშვნელობის, რომელიც გაამართლებდა მის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებას;

დ) დანაშაულს, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, საქართველო პოლიტიკურ დანაშაულად მიიჩნევს;

ე) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილი დახმარების აღმოჩენა შეეწინააღმდეგებოდა პრინციპს Non bis in idem;

ვ) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით დანაშაულად არ მიიჩნევა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილია ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ისეთი ღონისძიების განხორციელება, რომელიც არ ზღუდავს პირის კონსტიტუციურ უფლებებს;

ზ) არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ დახმარების აღმოჩენის შედეგად პირი შესაძლოა აღმოჩნდეს დისკრიმინაციის მსხვერპლი რასის, ეროვნების, ეთნიკური კუთვნილების, რელიგიური ან პოლიტიკური შეხედულებების ან სხვა, მსგავსი გარემოების გამო;

თ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილი დახმარების აღმოჩენა ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ ნაკისრ საერთაშორისო ვალდებულებებს.

2. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, საქართველოს ტერიტორიაზე დახმარების აღმოჩენა ასევე არ მოხდება, თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილია ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ადამიანის კონსტიტუციურ უფლებათა შემზღუდავი ღონისძიებების განხორციელება და ისეთი დანაშაულის საქართველოს იურისდიქციის ფარგლებში ჩადენის შემთხვევაში, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, საქართველოს კომპეტენტურ ორგანოებს არ ექნებოდათ შესაბამისი სამართალწარმოების პროცესში ამგვარი ღონისძიებების განხორციელების შესაძლებლობა.

3. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დახმარების აღმოჩენა საქართველოს ტერიტორიაზე ასევე არ მოხდება, თუ:

ა) იმ დანაშაულისათვის, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, გასულია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით განსაზღვრული ხანდაზმულობის ვადა, რაც პირს ათავისუფლებს სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობისგან და სასჯელის მოხდისგან;

ბ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გამოტანილი ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილება საბოლოო არ არის;

გ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილება პირის დაუსწრებლად გამოიტანა და ამ დროს პირი არ იყო უზრუნველყოფილი დაცვის მინიმალური უფლებით;

დ) საქართველოს კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მოთხოვნილი ქონების ჩამორთმევას.

4. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა საქართველოს ტერიტორიაზე არ აღსრულდება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის შემთხვევაში.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

   მუხლი 567. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის შესრულების გადავადება

ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის შესრულება შეიძლება გადავადდეს, თუ მისი შესრულება ზიანს მიაყენებს საქართველოს ტერიტორიაზე მიმდინარე სამართალწარმოებას.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

   მუხლი 568. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის თაობაზე კოლიზიური თხოვნების გადაწყვეტის წესი

ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის თაობაზე კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურის მიერ თანამშრომლობის განხორციელების დროს სხვა გარემოებებთან ერთად გაითვალისწინება დანაშაულის ჩადენის ადგილი და დრო, დანაშაულის სიმძიმე, შესაბამის უცხო სახელმწიფოთა კომპეტენტური ორგანოების მიერ გადაწყვეტილების მიღების და დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით საქართველოს პროკურატურისთვის მიმართვის თარიღები.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

    მუხლი 569. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე ჩამორთმეული ქონების განკარგვის წესი

1. ამ კანონის 561 მუხლით გათვალისწინებული ქონების საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირისთვის − აღსრულების ეროვნული ბიუროსთვის დროებით შესანახად გადაცემის შემდეგ საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია ჩამორთმეული ქონების განაწილების (გაყოფის) თაობაზე მოლაპარაკება აწარმოოს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოსთან, რომლის შუამდგომლობის საფუძველზედაც მოხდა მისი ჩამორთმევა.

2. ჩამორთმეული ქონების შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილება (გაყოფა) არ მოხდება, თუ ეს სახელმწიფო უარს აცხადებს ამ ქონებაზე ან/და აღნიშნული ქონების საერთო ღირებულება 40 000 ლარს არ აღემატება.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურის გადაწყვეტილებით ჩამორთმეული ქონება საქართველოს სახელმწიფოს საკუთრებაში მიექცევა.

4. თუ არ არსებობს ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული გარემოებები, ჩამორთმეული ქონების ნახევარი შეიძლება გადაეცეს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს, ხოლო ქონების დარჩენილი ნაწილი საქართველოს სახელმწიფოს საკუთრებაში მიექცევა.

5. თუ ჩამორთმეული ქონება ფულადი თანხა არ არის, ამ ქონების შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილების (გაყოფის) უზრუნველსაყოფად შესაძლებელია აღნიშნული ქონების გასხვისება.

6. ჩამორთმეული ქონების უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილების (გაყოფის) დროს მხედველობაში მიიღება ამ ქონების მესაკუთრეთა და იმ პირთა ინტერესები, რომელთაც დანაშაულის შედეგად ზიანი მიადგათ.

7. ჩამორთმეული ქონების შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილების (გაყოფის) შესახებ გადაწყვეტილების მიღებამდე ამ ქონების ღირებულებას უნდა გამოაკლდეს ის ხარჯი, რომელიც საქართველოს კომპეტენტურმა ორგანოებმა აღნიშნული ქონების მოძიებისთვის, ჩამორთმევისა და შენახვისთვის გასწიეს.

8. საქართველოს პროკურატურა შესაბამის უცხო სახელმწიფოსთან აფორმებს ინდივიდუალურ შეთანხმებას ჩამორთმეული ქონების განაწილების (გაყოფის) თაობაზე.

9. საქართველოს პროკურატურა და შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო შესაძლებელია შეთანხმდნენ ჩამორთმეული ქონების განაწილების (გაყოფის) ამ მუხლით დადგენილისგან განსხვავებულ პირობებზე.

საქართველოს 2018 წლის 20  ივლისის კანონი №3156  ვებგვერდი, 06.08.2018წ.

 

თავი VII. დასკვნითი დებულება

    მუხლი 57. კანონის ამოქმედება

ეს კანონი ამოქმედდეს 2010 წლის 1 ოქტომბრიდან.

 

საქართველოს პრეზიდენტი  მ. სააკაშვილი

თბილისი,

2010 წლის 21 ივლისი.

№3541–რს

 

 

 

 

Law of Georgia

on International Cooperation in Criminal Matters

 

Chapter I – General Provisions

 

Article 1 – Purpose of the Law

1. This Law shall define procedures for rendering legal assistance in criminal cases, for extraditing, for transferring criminal case materials or their duly certified copies for further criminal prosecution of a person, for enforcing judgements, for international cooperation regarding the confiscation of property and for transferring persons sentenced to imprisonment in order for them to serve sentence.

2. Matters related to the cooperation of Georgia with the International Criminal Court are regulated under the Rome Statute of the International Criminal Court (Rome Statute) and the Law of Georgia on the Cooperation of Georgia with the International Criminal Court.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 2 – Legal framework for international cooperation in criminal matters

1. International cooperation in criminal matters shall, as a rule, be carried out on the basis of the international agreements of Georgia.

2. In certain cases, international cooperation in criminal matters may be carried out on the basis of an individual agreement or the principle of reciprocity with a state with which Georgia has not entered into a relevant international agreement.

3. International cooperation in criminal matters on the basis of the principle of reciprocity may be carried out with respect to the issues specified in Article 1(1) of this Law, except for the issues provided for in Chapters III and VI of this Law.

4. For international cooperation in criminal matters on the basis of the principle of reciprocity, the conditions of reciprocity shall be defined and shall include the minimum guarantees established by this Law; however the establishment of higher standards shall not be ruled out.

5. An individual agreement shall be entered into only in specific cases of international cooperation in criminal matters and shall include the minimum guarantees determined by this Law; however the establishment of higher standards shall not be ruled out.

6. The cooperation provided for in this Law may also be carried out through a Liaison Prosecutor in Eurojust, or his/her assistant under the procedure established by the Agreement on Cooperation between Eurojust and Georgia of 20 March 2019, this Law and other normative and individual administrative and legal acts of Georgia.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 5080 of 2 October 2019 – website, 7.10.2019

 

Article 3 – Communication channels and means of communication

1. International cooperation in criminal matters shall be carried out through the communication channels and means of communication determined under the relevant international agreement or individual agreement.

2. If the relevant international agreement or individual agreement does not determine communication channels and means of communication, international cooperation in criminal matters shall be carried out through direct channels, unless otherwise required by the national law of a foreign state concerned.

3. In the case of international cooperation in criminal matters on the basis of the principle of reciprocity diplomatic channels may be used.

4. Unless otherwise required by the national law of a foreign state concerned, electronic means of communication may be used in the course of international cooperation in criminal matters, or such other means that allow for written submission and establishment of authenticity of the sent/received material, and the International Criminal Police Organisation (INTERPOL) channels.

5. Upon an appropriate request, the material provided through the means of communication and channels under paragraph 4 of this article can be subsequently verified by submitting the original or a certified copy of a document. 

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 4 - Expenses

1. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or by the conditions of reciprocity, Georgia shall assume all the expenses related to the implementation of international cooperation in criminal matters in the territory of Georgia.

2. Expenses may be distributed differently on the basis of the relevant international agreement or of agreement of the parties. 

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

 

Chapter II – Provision of Legal Assistance in Criminal Cases

 

Article 5 – General procedure for sending a request to a foreign state for rendering legal assistance on criminal cases conducted by competent Georgian authorities and the procedure for its implementation

1. If there arises a need to conduct in the territory of a foreign state a procedural action provided for by the Criminal Procedure Code of Georgia and, at the same time, there are relevant legal grounds, the investigator, prosecutor or the judge (court) may apply with an appropriate request to the prosecutor’s office of Georgia.

2. A request for legal assistance in criminal cases conducted by the competent authorities of Georgia shall be executed in accordance with the legislation of the foreign state, except as provided for by paragraph 3 of this article.

3. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity, the prosecutor’s office of Georgia may request the foreign state concerned to apply the legislation of Georgia when executing a request for legal assistance in a criminal case conducted by the competent authorities of Georgia.

4. Where there are relevant legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia may request the foreign state concerned to allow the authorised representatives of Georgia to attend the execution of the request for legal assistance in criminal cases conducted by the competent authorities of Georgia.

5. Evidence obtained in the territory of a foreign state in accordance with the relevant legislation shall have the same legal force as evidence obtained in the territory of Georgia.

6. Any property or original documents obtained as a result of the relevant legal assistance shall, after the need expires, be returned to the relevant authority of the foreign state, except where that state refuses to receive it or them back.

7. Information or other material obtained in the territory of a foreign state in accordance with the relevant legislation may not be used for purposes other than the purposes indicated in the request for legal assistance.

8. The information and other material referred to in paragraph 7 of this article may be used for other purposes with the prior consent of the competent authority of the foreign state concerned, in which case an additional request shall be made. 

9. Irrespective of the procedure established by this Chapter for performing a procedural action in the territory of a foreign state, in the cases provided for by the legislation, a procedural action under the Criminal Procedure Code of Georgia can also be performed in the territory of a foreign state without sending a motion for rendering legal assistance.  

10. Obtaining of information available in the open sources and using it for criminal proceedings may also be allowed without applying to the competent bodies of a foreign state with a motion for rendering legal assistance.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 6 – Form of request for legal assistance

1. A request for legal assistance shall be prepared in written form and shall, as a rule, include:

a) the name of the competent authority of the state to which the request is sent;

b) the description of factual circumstances of the criminal case and its legal qualification;

c) the content of the article of legislation on the basis of which the relevant criminal proceedings are being conducted, and, where necessary, extracts from other relevant legislative acts;

d) the content of the requested legal assistance;

e) the purpose and the need of the requested legal assistance;

f) as far as possible, accurate identification details of the person with respect to whom the legal assistance is requested;

g) any other necessary data.

2. If the Criminal Procedure Code of Georgia requires a court decision (ruling) to carry out a procedural action, such decision, certified by the signature of the judge and the official seal of the court, shall be attached to the request for legal assistance.

3. Time limits defined in Articles 112(3) and 1433(13) of the Criminal Procedure Code of Georgia shall not be applied when delivering a court decision (ruling) provided for by paragraph 2 of this article. 

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 61 – Service of a procedural document

1. Where there are relevant legal grounds, the investigator, prosecutor or the judge (the court) may, through the prosecutor’s office of Georgia or without it, directly serve the court decision or any other procedural document by mail upon the person located in the territory of the foreign state, in a language understandable to that person.

2. The document specified in paragraph 1 of this article shall be accompanied by a written explanation to the effect that the addressee is entitled to be informed of their rights and duties with respect to the service of the document.

3. If a notice to appear before the authority conducting the proceedings is served in accordance with this article upon a person located in the territory of a foreign state, the requirements under Article 7 (3, 4 and 6-10) of this Law shall be complied with.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 7 – Summoning a person located in the territory of a foreign state in connection with a criminal case conducted by the competent authorities of Georgia

1. Where there are relevant legal grounds, the investigator, prosecutor or the judge (the court) may make a request, through the prosecutor’s office of Georgia, to summon as the accused, a witness, an expert or as a victim, a person located in the territory of a foreign state in connection with a criminal case being conducted by said investigator, prosecutor or judge.

2. The person referred to in paragraph 1 of this article shall be summoned on the basis of a relevant notice, in the form of a request for legal assistance, which shall be sent to the competent authority of the foreign state. 

3. A witness, an expert or a victim summoned in accordance with this article to the territory of Georgia shall be reimbursed for all the expenses related to their travel and stay in the territory of Georgia, as well as to the time spent away from their main work. A summoned expert shall additionally be reimbursed for all the expenses and remuneration related to the performance of his/her professional activities.

4. A notice to summon a witness, an expert or a victim referred to in paragraph 2 of this article, or a request for legal assistance, shall contain the amount of the expenses that are to be reimbursed to the summoned person for their appearance. 

5. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity, the foreign state concerned may, upon a prior request of the prosecutor’s office of Georgia, pay to the person to be summoned as a witness, expert or victim a certain amount of money as an advance, which shall subsequently be reimbursed by the competent authorities of Georgia.

6. In the case of a failure of a witness, expert or victim summoned on the basis of paragraph 2 of this article to appear before the body conducting the proceedings, the coercive measures provided for by the Criminal Procedure Code of Georgia may not be applied.

7. The procedure provided for by paragraph 6 of this article shall not be applied if a person voluntarily returns to Georgia and is re-summoned in accordance with legislation.

8. Administrative or criminal liability may not be imposed on a witness, expert or victim summoned on the basis of this article if such person appears before the body conducting the proceedings; they may not be subject to arrest, detention or punishment; nor may their freedom be restricted in any way for any act committed before leaving the territory of the foreign state concerned. No restrictions may be applied to such persons by reason of the testimony or opinion given with respect to the criminal case for which they were summoned.

9. Administrative or criminal liability may not be imposed on a witness, expert or victim summoned on the basis of this article if such person appears before the body conducting the proceedings; they may not be subject to arrest, detention or punishment; nor may their freedom be restricted in any way for an act committed before leaving the territory of the foreign state concerned and that was not indicated in the summons.

10. The procedure provided for by paragraphs 8 and 9 of this article may not be applied if a person who could have left the territory of Georgia, and did not leave the country within 15 days after the necessity of their stay in Georgia had expired, or returned to Georgia after leaving its territory, unless otherwise specified by an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 71 – Temporary transfer of a person held in custody in Georgia to the territory of a foreign country for the purpose of participation in an investigative action

1. Where there are relevant legal grounds, if during the conduct of an investigative action in the territory of a foreign state in relation to a criminal case conducted by the competent authorities of Georgia, there arises a need for the presence of a person who is held in custody in Georgia, the investigator, prosecutor or judge (court) shall be authorised to require, through the prosecutor’s office of Georgia, a temporary transfer of this person to the territory of the foreign state for participation in the relevant investigative action.

2. In the case provided for by paragraph 1 of this article, prior written consent from the person held in custody in Georgia shall be necessary for a temporary transfer of such person to the territory of a foreign state.

3. The request specified in paragraph 1 of this article may be sent to a competent authority of a foreign state in the form of a request for legal assistance. The written consent of the person held in custody in Georgia, or a copy of such consent, shall be attached to the request.

4. The procedure and conditions for a temporary transfer of a person held in custody in Georgia to a foreign state shall be determined under a written agreement entered into between the prosecutor’s office of Georgia and a competent agency of the foreign state.

5. In accordance with this article, a person temporarily transferred to the territory of a foreign state, including in the case of transit through a third State, shall remain in custody, if the prosecutor’s office of Georgia does not require their release from custody.

6. The period of detention of a person temporarily transferred to the territory of a foreign state shall be counted towards the total period of the sentence imposed by the court. 

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 8 – Requesting information on legal issues from a foreign state and providing such information to the competent authorities of a foreign state

1. Where there are relevant legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia may request information from a foreign state on the domestic legislation of that State and on the practice of that legislation.

2. Where there are relevant legal grounds and upon a relevant request, the prosecutor’s office of Georgia may provide to the competent authority of the foreign state information on the legislation of Georgia and on its application.

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 9 – Requesting information or materials related to a criminal case from the competent authorities of a foreign state and providing such information to the competent authorities of a foreign state

1. Where there are relevant legal grounds, where necessary, the prosecutor’s office of Georgia shall request information or materials related to a criminal case conducted by them from the competent authorities of a foreign state.

2. Where there are relevant legal grounds, the prosecutor’s Office of Georgia may, upon request, provide information or materials obtained during the investigation of the criminal case conducted by the competent authorities of Georgia to the competent authorities of a foreign state.

3. In the case of providing information or materials indicated in paragraph 2 of this article to the competent authorities of a foreign state on its own initiative, the prosecutor’s office of Georgia may impose a restriction on the use of the information or materials provided.

4. The competent authorities of Georgia shall comply with the restrictions established by the competent authorities of a foreign state in relation to the use of information and materials provided by them.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 91 – Interviewing/Examination of a person by technical means

1. A witness, expert or a victim located in the territory of Georgia may be interviewed/examined by using audio or video equipment on the basis of a request for legal assistance of a competent authority of a foreign state.

2. A person to be interviewed/examined by means of audio or video equipment in the territory of Georgia shall be summoned in accordance with the legislation of Georgia.

3. A witness, expert or victim who is located in the territory of Georgia and who is to be interviewed/examined by means of audio or video equipment on the basis of a request for legal assistance of a foreign state shall have the rights and duties provided for by the legislation of Georgia.

4. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement or the conditions of reciprocity, when executing a request of a competent authority of a foreign state for interviewing/examination of a witness, expert or a victim located in the territory of Georgia by means of audio or video equipment, the following rules shall apply:

a) a representative of a competent authority of Georgia shall ensure the establishment of the identity of a witness, expert or a victim to be interviewed/examined and the protection of the fundamental principles determined by the legislation of Georgia for such persons;

b) the interviewing/examination of a person directly shall be performed by the relevant representative of the foreign state concerned or, upon its instructions, by an authorised person of a competent authority of Georgia. The interviewing/examination shall be conducted in accordance with the legislation of the foreign state;

c) where necessary, an interpreter may participate in the interviewing/examination process.

5. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement or the conditions of reciprocity, upon the request of a competent authority of a foreign state, the interviewing/examination of a person to be interviewed/examined by means of audio equipment shall be conducted in the territory of Georgia only with his/her prior consent.

6. After the interviewing/examination of a witness, expert or of an affected person staying in the territory of Georgia  by means of audio or video equipment, a record of the interview/examination shall be prepared on the basis of a request of a competent body of a foreign state, which will include the time and place of interview/examination, the personal details of the person interviewed/examined, persons participating in the interview/examination and the technical means used, and other necessary data. The record shall be forwarded to the competent authority of the foreign state in accordance with this law.

7. On the basis of a request for legal assistance of a competent authority of a foreign state, the competent authorities of Georgia shall ensure the interviewing/examination by audio or video equipment in the territory of Georgia of a person who is subject to criminal prosecution in the foreign state. Interviewing/examination shall be conducted only with the prior consent of the person to be interviewed/examined.

8. Where there is a relevant legal basis, the prosecutor’s office of Georgia may, at any stage of the proceedings, request the competent foreign authorities to conduct an audio or video interviewing/examination of a witness, expert or a victim located in their territory.

9. A request for the interviewing/examination by means of audio or video equipment of a witness, expert or a victim located in the territory of a foreign state, in addition to the data indicated in paragraph 1(6), shall also include:

a) the reasons for which the person is unable to personally appear before the body conducting the proceedings;

b) the name of the authority and of a person(s) authorised to interview/examine the witness, expert or victim by means of audio and video equipment.

10. Where there is a relevant legal basis, the prosecutor’s office of Georgia may request a competent authority of a foreign state to conduct the interview/examination by means of audio or video equipment of a person subject to criminal prosecution in Georgia. Interviewing/examination shall be conducted only with the prior consent of the person to be interviewed/examined.

11. Regardless of the requirements of this article, the competent authorities of Georgia may conduct distance interviewing/examination of a person located in the territory of a foreign state with technical means in accordance with another procedure established by law.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 10 – Maintenance of confidentiality

1. If there are relevant legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia may petition a competent authority of a foreign state to maintain confidentiality when executing a request for legal assistance in a criminal case, unless such petition contravenes the implementation of the request.

2. If there is a relevant request, the prosecutor’s office of Georgia shall maintain confidentiality when executing a request for legal assistance of a competent authority of a foreign state. If confidentiality cannot be maintained, the relevant competent foreign authorities shall be informed immediately.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 11 – Execution of a request for legal assistance of a foreign state in the territory of Georgia

1. Where there is a relevant legal basis, the prosecutor’s office of Georgia shall ensure the execution of a request of a foreign state for criminal assistance in the territory of Georgia.

2. A request for legal assistance received from a foreign state shall be executed in accordance with the legislation of Georgia.

3. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity, when rendering legal assistance, in the case of a relevant request, the legislation of the requesting foreign state shall also be used if it does not contravene the fundamental principles of the legislation of Georgia. 

4. Unless otherwise required by the national law of a foreign state concerned, procedural actions related to the coercion of a person and to the limitation of their constitutional rights and freedoms shall be conducted if they have been authorised by a foreign court or other foreign competent authorities.

5. Where there are relevant legal grounds, the representatives of a foreign state requesting legal assistance may be present during the execution of a request for legal assistance with the prior consent of the prosecutor’s office of Georgia. The prosecutor’s office of Georgia shall satisfy the request if the presence of the interested persons will better meet the requirements of the foreign state and exclude the necessity of additional requests for legal assistance. 

6. If the information provided by a foreign state is not sufficient to execute a request for legal assistance, the prosecutor’s office of Georgia may request the foreign state to provide additional information.

7. Materials obtained as a result of legal assistance shall be sent to the foreign state through the prosecutor’s office of Georgia.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 12 – Reasons for denying a request for legal assistance

1. Legal assistance shall not be provided if:

a) the implementation of a request for legal assistance may cause damage to the sovereignty, security, public order or other essential interests of Georgia;

b) the implementation of a request for legal assistance contravenes the legislation of Georgia;

c) a crime, in relation to which legal assistance is requested, is deemed by Georgia as a political or an associated offence. An offence shall not be deemed to be political if the purpose, motive, form, methods and other circumstances of the crime prevail over the political aspects of the crime;

d) the implementation of a request for legal assistance may cause damage to internationally recognised human rights and fundamental freedoms; 

e) a crime, in relation to which legal assistance is requested, constitutes a military offence that is not punishable under the criminal legislation of the requesting state, except where otherwise provided for in the international or individual agreements of Georgia or the conditions of reciprocity;

f) the execution of a request for legal assistance may lead to the violation of the non bis in idem principle.

2. Where a request for legal assistance stipulates search, seizure, or property seizure and the relevant legal grounds do not provide otherwise, the request shall be executed only if:

a) the crime with respect to which legal assistance is sought is punishable both under the legislation of the requesting foreign state and of Georgia;

b) the perpetrator of the crime with respect to which legal assistance is sought is subject to extradition under the legislation of Georgia;

c) the execution of the request is consistent with the legislation of Georgia.

3. When a foreign state requests that a person kept in custody in Georgia appear in its territory for the conduct of investigative or judicial actions, the prosecutor’s office of Georgia may deny the foreign state's request for legal assistance if:

a) the detained person objects;

b) the presence of the detained person in Georgia is necessary for the conduct of criminal proceedings against him/her;

c) the transfer of the person kept in custody may prolong his/her detention;

d) there are other circumstances that exclude the transfer of the person kept in custody to the foreign state for the purposes provided for in this paragraph.

4. The prosecutor’s office of Georgia may temporarily deny legal assistance to a foreign state if the legal assistance could prejudice or delay the criminal proceedings conducted in Georgia.

5. In other cases provided for by an international or individual agreement of Georgia or by the conditions of reciprocity, the prosecutor’s office of Georgia may fully or partially deny a request for legal assistance.

6. If the circumstances provided for in this article are identified, the request for legal assistance and the supporting documents shall be returned to the relevant foreign state through the prosecutor’s office of Georgia, with an indication of the reasons for deferring or failing to execute the request. 

7. The prosecutor’s office of Georgia shall, before executing the procedure provided for in paragraph 6 of this article, hold consultations with the relevant foreign state on the partial execution of the request for legal assistance and/or on the execution of the request under certain conditions.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 121 – Establishment of a joint investigation group

1. If the conduct of an investigation into a committed crime requires coordinated work with the competent authorities of a foreign state (states), the prosecutor’s office of Georgia may establish a joint investigative group in conjunction with the competent authorities of the foreign state (states); the composition, the rules of procedure, the operational costs, and the rights and duties of its members shall be determined under an appropriate international agreement or a written agreement (agreements) signed with the foreign state (states).

2. Evidence collected within the scope of a joint investigative group shall have equal legal effect as evidence collected within the territory of Georgia.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 13 – Procedural status

Persons with respect to whom the competent authorities of a foreign state are requesting the conduct of procedural actions shall have the same procedural status as in the requesting state, unless, under the legislation of Georgia, this interferes with the person's fundamental rights.

 

Chapter III – Extradition

 

Article 14 – Extradition of a person from a foreign state to Georgia

1. The prosecutor’s office of Georgia may apply to an appropriate agency of a foreign state under the procedure established by this Law with a motion for temporary detention of a person with the purpose of extradition from the foreign state to Georgia, or for extradition of a person who is charged with a crime which carries imprisonment for a term of more than one year or who has been convicted of such crime.

2. In preparing a motion for temporary detention of a person with the purpose of extradition, or for extradition of a person from a foreign state to Georgia, account shall also be taken of the gravity of the crime, the level of risk posed to the public, the extent of the damage caused, the public interest in extraditing the person to Georgia and in his/her subsequent conviction and punishment, as well as other circumstances that make the extradition of a person to Georgia reasonable.

3. The refusal of a request for temporary detention of a person with the purpose of extradition or for his/her extradition from a foreign state to Georgia must be substantiated.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 141 – Grounds for and the form of filing a motion for temporary detention of a person with the purpose of his/her extradition from a foreign state to Georgia

1. A motion for temporary detention of a person with the purpose of his/her extradition from a foreign state to Georgia shall be sent in an emergency situation, before a motion for extradition and the attached documents are submitted.

2. The motion for temporary detention of a person with the purpose of his/her extradition from a foreign state to Georgia must be drawn up in writing and it must include the following information:

a) information on the availability of a court ruling about the application of detention as a measure of restraint against an accused person, and information on the availability of a legally effective court judgment of conviction against a convicted person;

b) the notice that a motion for the extradition will be submitted additionally;

c) information regarding what crime the extradition of an accused or a convicted person will be requested for;

d) the description of the factual circumstances of crime with the indication of the place and time of commission/alleged commission of crime;

e) preferably accurate identification data of an accused or a convicted person.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 15 - Form of a request for extradition of a person from a foreign state to Georgia and supporting documents

1. A request for extradition of a person from a foreign state shall be prepared in writing and shall include:

a) the name, surname, date and place of birth of the accused or convicted person, and where possible, other identification details confirming his/her identity;

b) a description of the factual circumstances of the committed crime, with reference to the law that provides for punishment for such crime.

2. A request for extradition provided for in paragraph 1 of this article shall be accompanied by:

a) the court ruling remanding the person in custody;

b) a copy of the prosecution order of the person, or if the person has been convicted, the final judgement of conviction;

c) the text of the law that provides for criminal liability for the committed crime, and other legislative acts necessary for the consideration of the question of extradition;

d) where possible, a photo of the extraditable person, his/her fingerprints, DNA code or other identification data.

3. A request for extradition provided for in paragraph 1 of this article may be accompanied by other documents as well if so required by a relevant international or individual agreement between Georgia and the foreign state.

 

Article 16 – Effect of extradition procedures conducted in a foreign state on criminal proceedings in Georgia

1. If a person who is subject to extradition to Georgia is detained in a foreign state, the term of detention of that person in Georgia shall be calculated from the moment of his/her actual transfer to the relevant Georgian authorities. The term of extradition detention in a foreign state of a person who is subject to extradition to Georgia shall be counted towards the total term of the sentence imposed by the court.

2. A person extradited to Georgia may not be prosecuted for or convicted of any other crime committed by him/her before the extradition, except for a crime for which he/she has been extradited to Georgia (the rule of speciality).

3. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia, paragraph 2 shall not apply if:

a) the state that conducted the extradition of the person to Georgia consents; 

b) the extradited person who had the opportunity to leave Georgia did not leave the country within 45 days of his/her final release or returned again to Georgia after leaving its territory;

c) a person has been extradited to Georgia under the simplified procedure and the person has refused the rule of speciality to be applied to him/her. 

4. Where so provided for in paragraph 3(a) of this article, a motion for the request for consent of a foreign state must be accompanied by the documents provided for under the appropriate legal grounds, and must contain the information specified in Article 15 of this Law. 

5. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia, paragraph 2 of this article shall not apply if, during proceedings following extradition, the legal classification (qualification) of the act committed by the person has changed, but the description and the essential elements of the crime have remained the same, and the new crime is subject to extradition. 

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 17 – Transfer of a person to a third state

1. A person extradited from a foreign state may not be transferred to a third state without the consent of the extraditing state.

2. For the purposes of this article, consent shall be requested by the prosecutor’s office of Georgia.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 18 - Crimes subject to extradition

1. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia, a person shall be extradited to a foreign state for such crimes that both under the legislation of Georgia and that of the foreign state concerned are punishable by at least imprisonment for one year or by a stricter punishment. In the case of a convicted person, it is necessary that the person be sentenced to at least four months of imprisonment. 

2. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia, a person may also be extradited to a foreign state if a request for extradition concerns several crimes that are punishable both under the legislation of Georgia and that of the foreign state and where some of those crimes do not meet the requirements established under paragraph 1 of this article with respect to the measure of punishment, but are punishable by imprisonment or a fine in the form of a sanction. 

3. Paragraph 2 of this article shall also apply in the case of the extradition of a person from a foreign state to Georgia. 

 

Article 19 - Political crime

1. Extradition may not be conducted if the crime for which the transfer of the person is requested is considered in Georgia as a political or related crime.

2. When defining a political crime, account shall be taken of Article 12(1)(c) of this Law. 

3. Encroachment on the life of the head of state or his/her family, or any attempt thereof, shall not be considered as a political crime nor any other crime with respect to which Georgia has undertaken the obligation of extradition under international or individual agreements. 

 

Article 20 - Military crime

1. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia a person may not be extradited if the crime for which the extradition of the person is requested constitutes a military crime. 

2. When defining a military crime, account shall be taken of Article 12(1)(e) of this Law.

 

Article 21 - Extradition of Georgian citizens

A Georgian citizen may not be extradited to a foreign state unless otherwise provided for by an international agreement of Georgia. 

 

Article 22 - Capital punishment

Extradition may not be conducted if the crime for which the extradition of the person is requested is punishable by death under the legislation of the requesting state.

 

Article 23 - Default judgement

1. A person may not be extradited to a foreign state, if the court of the requesting state passed a default judgement against him/her and the person was not properly informed of the court hearing or the person accused of the crime was not provided with minimum defence rights. 

2. In the case provided for by paragraph 1 of this article, a person may be extradited if the competent authorities of the requesting state provide assurances that the case will be reheard by the court and the extradited person will be granted defence rights.

 

Article 24 - Period of limitation

Extradition may not be conducted for a crime if under the Criminal Code of Georgia the period of limitation has expired, which releases the person from criminal liability or from serving the sentence. 

 

Article 25 - Status, amnesty and pardon of a person subject to extradition

1. Extradition may not be conducted if a person subject to extradition has been granted asylum in Georgia or he/she is a person with international protection in Georgia except where extradition is requested by a third safe state.

2. Extradition may not be conducted if the crime for which a person's extradition is requested is subject to amnesty under the legislation of Georgia and Georgia has jurisdiction with respect to such crime.

3. Extradition may not be conducted if an act of pardon has been issued with respect to the crime for which the transfer of the person is requested.

4. The prosecutor conducting extradition procedures shall explain to the person subject to extradition in writing in the language that he/she understands the rights to apply for international protection and the availability of asylum established by the legislation of Georgia.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013 

Law of Georgia No 45 of 1 December 2016 – website, 15.12.2016 

 

Article 26  Non bis in idem principle

A person may not be extradited if:

a) the Georgian court has delivered a judgement with respect to the crime for which the person's extradition is requested; 

b) the relevant Georgian authorities have made a final decision on discontinuing the prosecution for the crime for which the person's extradition is requested.

 

Article 27 - Proceedings with respect to the same crime

Extradition need not be conducted if the relevant Georgian authorities are conducting proceedings with respect to the same crime for which the person's extradition is requested. 

 

Article 28 – Locus delicti

Georgia may refuse to transfer a person to a foreign state if the crime for which the person's extradition is requested has been fully or partially committed in the territory of Georgia. 

 

Article 29 - Other circumstances excluding extradition

1. Extradition may not be conducted if there is a reasonable doubt that a person's extradition is requested for the purpose of prosecuting or punishing him/her on account of his/her race, nationality, ethnic origin, religion or political opinions or other similar reasons. 

2. Extradition may not be conducted if due to the person's minority, health status or personality, taking into account the nature of the crime and interests of the requesting state, the extradition is deemed to be clearly inconsistent with the fundamental standards of humanity. 

3. Extradition to the requesting state may not be conducted if there is a reasonable belief that the person will be subjected to torture, or cruel, inhuman or degrading treatment or to punishment involving torture, or cruel, inhuman or degrading treatment of the person. 

4. Extradition may not be conducted if the person may be tried or a sentence may be passed against him/her by a special court or tribunal in the state requesting extradition. 

41. Extradition may not be conducted if it contradicts the state sovereignty, safety or essential interests of Georgia.

5. Extradition may not be conducted if there are other hindering circumstances stipulated by an international or individual agreement entered into between Georgia and the foreign state concerned. 

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

 

Article 30 – Arrest within the territory of Georgia of a person subject to extradition in a foreign state and application of a measure of restraint against him/her

1. Where there are appropriate legal grounds for this, a person wanted by the law enforcement authorities of a foreign state can be arrested within the territory of Georgia and a measure of restraint can be applied against him/her if:

a) the foreign state has provided a motion for the extradition of the person concerned;

b) the foreign state has provided a motion for the temporary detention of the person concerned with the purpose of extradition;

c) the person concerned has been internationally wanted by the law enforcement authorities of the foreign state.

2. When considering the issue of application of a measure of restraint against a person if he/she has been arrested on the grounds of paragraph 1(c) of this article, a foreign state must provide information under Article 141(2) of this Law.

3. Information about the arrest within the territory of Georgia of a person wanted by the law enforcement authorities of a foreign state must be immediately communicated to the relevant prosecutor performing procedural management of the activity of the arresting agency, who shall, within 48 hours after the person was arrested, file a motion with a respective magistrate judge, according to the place of arrest, for the application of a measure of restraint against the person.

4. Extradition detention, or, taking account of the characteristics of extradition procedures, other restriction measures provided for by the Criminal Procedure Code of Georgia, may be applied to persons wanted by foreign law enforcement authorities.

5. A magistrate judge shall decide on the application of restriction measures to a person wanted by foreign law enforcement authorities in accordance with Article 206 of the Criminal Procedure Code of Georgia, taking account of the characteristics of the extradition procedures. The decision of a magistrate judge may be appealed to the Investigative Chamber of the Court of Appeals within 7 days after it has been served on the person. The Chamber shall review the appeal within 5 days.

6. The period of the extradition detention of a person arrested in the territory of Georgia, who is an extraditable person in a foreign state, shall be 3 months which, at any stage of performance of extradition procedures, may be extended by 3 months for reasons caused by the need for carrying out extradition, but not more than twice.

7. Where so provided for in paragraph 6 of this article, the period of extradition detention of a person shall be extended by the relevant magistrate judge upon a reasonable motion of the prosecutor. The decision of the magistrate judge may be appealed to the Investigative Chamber of the Court of Appeals under the procedure established by Article 207 of the Criminal Procedure Code of Georgia.

8. At any stage of performance of extradition procedures, it shall be possible to change or cancel, on the basis of a decision of an appropriate magistrate judge, the extradition detention or another measure of restraint applied against an extraditable person in a foreign state. This decision may be appealed to the Investigative Chamber of the Court of Appeals.

9. In cases provided for by paragraph 8 of this article, the rules established under Articles 206 and 207 of the Criminal Procedure Code of Georgia shall be applied, considering the specificities of the extradition procedures.

10. An appropriate competent authority of a foreign state shall immediately be informed through the prosecutor’s office of Georgia of the arrest of an extraditable person in the foreign state and the application of a criminal procedural coercive measure.

11. If the extradition detention or another measure of restraint applied against an extraditable person in a foreign state has been changed or cancelled, based on the need for performance of extradition, including for enforcement of an order of extradition (transfer of the person), repeated application of the extradition detention or another measure of restraint shall not be ruled out at any stage of performance of extradition procedures, on the basis of a court decision.

12. In the case provided for in paragraph 11 of this article, upon repeated application of the extradition detention against a person, the overall term of extradition detention of the person must not exceed 9 months.

13. A person arrested in a foreign state for the extradition purpose must immediately be released from custody if it is established that he/she is a citizen of Georgia.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 31 – Additional information

If the information provided by the requesting state is not sufficient for a decision on extradition, the Ministry of Justice of Georgia and the prosecutor’s office of Georgia may, upon the request of the court hearing the extradition case or on its own initiative, request from the foreign competent authority the necessary additional information and set time limits for its provision.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 32 – Competing requests

1. When there are competing requests for the extradition of a person, the issue of their admissibility shall be considered individually by a competent court under the procedure established by this Law.

2. If there are competing requests, the extradition of a person as determined by this Law through the application of a simplified procedure may be carried out only when the person has expressed consent in all requesting states to the extradition through the application of a simplified procedure.

3. After the procedures provided for in paragraphs 1 and 2 of this article are completed, the final decision regarding to which state the extraditable person is to be transferred shall be made by the Minister of Justice of Georgia by considering the crime scene, the gravity of crime, the information and documentation defined by Article 30(1)(b and c) and Article 341(3) of this Law, the dates of the motions for extradition sent to Georgia, the citizenship of the person and other circumstances.

4. Where so provided for in paragraph 3 of this article, the Minister of Justice of Georgia may hold consultations with the Minister of Foreign Affairs of Georgia for resolving the issue of the extradition of a person.

5. When there are competing requests from the International Criminal Court and a foreign state for the transfer of a person, the priority shall be given to the request of the International Criminal Court.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 33 – Deferred extradition and temporary surrender

1. If a person whose extradition is requested is serving a sentence for any other crime committed in the territory of Georgia, the extradition of that person may be deferred until such person has served the sentence or until the person has been released from serving the sentence. If a person who is subject to a request for extradition has been charged for a crime committed in the territory of Georgia, the extradition may be deferred until the judgement is delivered, or until the person has served the sentence or until the person has been released on other legal grounds.

2. The extradition of a person to a foreign state may be deferred for humanitarian reasons.

3. A decision on deferring the extradition of a person to a foreign state shall be made by the Minister of Justice of Georgia.

4. If there is a relevant request, the person who is subject to the request may be temporarily surrendered to the requesting state. A request for a temporary surrender shall be reviewed in accordance with the procedure for reviewing extradition requests. A temporary surrender may be carried out on the condition that the person who is subject to the request is returned to Georgia after the expiration of specified time limits.

5. The prosecutor’s office of Georgia may, in accordance with an international or individual agreement of Georgia, submit a request to the relevant foreign authority for the temporary surrender of a person.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 34 – Decision on extradition and its appeal

1. After receiving an extradition request and supporting documents, the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia shall check whether the relevant documentation has been submitted in accordance with the form and procedure determined under an international or individual agreement of Georgia.

2. The Ministry of Justice of Georgia and the prosecutor’s office of Georgia may, where necessary, request additional information and/or documents from the competent authority of the foreign state concerned.

3. If there are circumstances clearly precluding the extradition of a person to a foreign state before the completion of additional procedures specified in this article, the Minister of Justice of Georgia shall issue an order denying the request for extradition.

4. If a request for extradition is consistent with the provisions of an international or individual agreement of Georgia, the Minister of Justice of Georgia shall immediately forward the documents provided by the foreign state to the Prosecutor's Office of Georgia.

5. After receiving the extradition materials, the duly authorised prosecutor shall communicate the relevant documents to the extraditable person and shall inform him/her of his/her rights and duties under the legislation of Georgia.

6. After receiving the extradition materials, a competent prosecutor shall, for resolving the issue of the permissibility of extradition in a foreign state, apply with a motion to a relevant district (city) court within a reasonable time, and shall notify the defence 10 days earlier.

61. At any stage of performance of extradition procedures, the parties shall, upon request, exchange between each other the information and documentation available to them at the time, which they intend to submit to court.

62. The parties shall, within 5 days after being notified under paragraph 6 of this article, exchange the information and documentation available to them, which they intend to submit to court. If this obligation is violated, the information and documentation concerned may not be used in court.

7. The district (city) court shall, not later than 7 days after receiving the documents specified in paragraph 6 of this article, set a date for a hearing on the permissibility of extradition.

8. After hearing the parties' opinions, the court shall make a decision on the permissibility of extradition.

9. An extraditable person shall enjoy all the rights under the Criminal Procedure Code of Georgia, considering the characteristics of the extradition procedures.

10. If there is a need to request additional information from the relevant foreign authority to decide on the question of extradition, the relevant court shall apply with a request to the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia.

11. The ruling of a district (city) court on the permissibility of the extradition of a person in a foreign state may, within 7 days after it is delivered, be appealed by the parties by way of a cassation appeal to the Criminal Chamber of the Supreme Court of Georgia, which shall set the date of the first hearing not later than 5 days after receiving the appeal.

12. The Ministry of Justice of Georgia shall be notified of the final court decision on the permissibility of extradition within 5 days.

13. If the relevant court finds it impermissible to extradite a person to a foreign state, the Minister of Justice of Georgia shall issue an order denying the request for extradition.

14. If the court decides that it is permissible to extradite a person to a foreign state, the Minister of Justice of Georgia shall issue an order to allow extradition or refuse to allow extradition, which will be final and may not be appealed.

15. In exercising the powers under paragraph 14 of this article, the Minister of Justice of Georgia shall take into account the decision of the court on the permissibility of extradition, the consistency with Article 29(41) of this Law and the international human rights commitments of Georgia. The Minister of Justice of Georgia may also, for humanitarian purposes or in the light of other circumstances, deny a request for extradition.

16. If the relevant requesting foreign state submits an additional request for extradition after a person has been transported to custody, the relevant decision shall be made by the Minister of Justice of Georgia considering the position of the prosecutor’s office of Georgia with respect to legal issues.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 341 – Grounds for the extradition of a person through the application of a simplified procedure and information necessary for making decision

1. The extradition of a person through the application of a simplified procedure may only be carried out if an extraditable person expresses consent before court as determined by this Law, and the Minister of Justice of Georgia makes the decision on the extradition of the person through the application of a simplified procedure.

2. If the detention of a person, who is wanted by a competent agency of a foreign state, for the purpose of extradition is required under Article 30(1)(b and c) of this Law, the competent agencies of Georgia may consider the issue of extraditing the person through the application of a simplified procedure without providing a motion for extradition and the attached documents.

3. Unless otherwise provided for by an international agreement or an individual agreement of Georgia, in order to make the decision on extraditing a person through the application of a simplified procedure, it shall be sufficient for a competent agency of a foreign state to provide the following information:

a) the identification data of a wanted person, including information regarding his/her citizenship;

b) the agency requesting the detention of the person;

c) the availability of the decision on the detention of a wanted person, or of the enforceable judgment;

d) the notice that the person is wanted for the purpose of extradition;

e) the character of and legal description of the crime;

f) the description of the factual circumstances of crime, including the scene and time of commission of crime, and the degree of the involvement of a wanted person;

g) to the extent possible, information on the consequences of crime;

h) information on the maximum sentence possible in case of the extradition of a person, or on the sentence imposed under the final judgment;

i) if there is a judgment, information on whether any part of the judgment has been enforced, and whether the judgement has been delivered by default;

j) information on the period of limitation and on the termination/suspension of its running.

4. If the information provided for in paragraph 3 of this article is not sufficient for making the decision on extraditing a person through the application of a simplified procedure, the Ministry of Justice of Georgia and the prosecutor’s office of Georgia may request the additional information from a competent agency of a foreign state and set the time limit for its provision.

5. If the additional information is requested under the procedure established by paragraph 4 of this article, the time limits defined under Article 342 of this Law shall not be taken into account.

6. Except as provided for by paragraphs 2 and 3 of this article, the extradition of a wanted person through the application of a simplified procedure may also be carried out if a competent agency of a foreign state has already provided a motion for extradition and the attached documents.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 342 – The extradition of a person to a foreign state through the application of a simplified procedure

1. In the case of the establishment of location in the territory of Georgia of a person wanted by the law enforcement agencies of a foreign state, or in cases provided for by Article 30(1) of this Law, the person shall be immediately informed upon arrest of the right to request extradition through the application of a simplified procedure, and shall be provided with the information about the legal consequences of the extradition through the application of a simplified procedure.

2. Unless otherwise provided for by an international agreement or an individual agreement, if a person has been arrested under Article 30(1)(b and c) of this Law and the extradition detention has been applied against him/her as a measure of restraint, a relevant prosecutor performing procedural management of the activity of the person’s arresting agency shall, not earlier than 5 days and not later than 7 days, apply to an appropriate district (city) court according to the place of arrest with a motion for fixing a court session with regard to the expression of the person’s consent to extradition through the application of a simplified procedure.

3. A judge of the district (city) court concerned shall fix a court session within 24 hours after the motion is filed. At the court session, the judge must ascertain that:

a) the extraditable person voluntarily expresses consent and clearly requests extradition through the application of a simplified procedure;

b) the extraditable person fully realises the legal consequences of the extradition through the application of a simplified procedure and he/she is aware of all statutory requirements related to this procedure, including that his/her expressed consent is final, and that the competent agencies of the extradition requesting state may take measures under paragraph 19 of this article against him/her;

c) the extraditable person has expressed consent free of torture, inhuman or degrading treatment, intimidation, threat, deception or without taking any other unlawful actions against him/her;

d) the extraditable person had the opportunity to obtain qualified legal assistance;

e) the extraditable person and his/her lawyer are fully familiar with the files of the extradition proceedings.

4. It shall be obligatory that a defender of an extraditable person and, if needed, an interpreter participate in a court session fixed for the purpose of a person to express consent to the extradition through the application of a simplified procedure. The consent expressed by the person at the court session under the procedure established by this article shall be final and it may not be disavowed.

5. After hearing the position of a person wanted by the law enforcement agencies of a foreign state regarding the extradition through the application of a simplified procedure, the court shall draw up a protocol, which will be immediately sent to the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia.

6. Unless another time limit is set by an international agreement or an individual agreement, the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia shall, not later than 10 days after a person wanted by the law enforcement agencies of a foreign state is arrested, inform a competent agency of the foreign state about the consent or refusal expressed by the person before court to the extradition through the application of a simplified procedure.

7. Except as provided for by paragraph 2 of this article, a person wanted by the law enforcement agencies of a foreign state shall have the right, at any time, before the issue of permissibility of extradition is resolved, to apply to a relevant district (city) court and request his/her extradition through the application of a simplified procedure.

8. In the case provided for by paragraph 7 of this article, a judge of the relevant district (city) court shall fix a court session within 24 hours after the person files a motion, and shall hear the case under the procedure established by paragraphs 3-5 of this article.

9. Unless otherwise provided for by an international agreement or an individual agreement, in cases under paragraphs 7 and 8 of this article, the consent expressed by a person before court concerning the extradition to be carried out through the application of a simplified procedure shall be informed by the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia to a competent agency of a foreign state within a reasonable time period.

10. If a person has been arrested on the basis of Article 30(1)(a) of this Law and the extradition detention has been applied against him/her as a measure of restraint, or if a person has not been arrested and the extradition detention has not been applied against him/her as a measure of restraint, a competent prosecutor shall inform an extraditable person of the right to be extradited through the application of a simplified procedure and shall apply, within a reasonable time period, to a relevant district (city) court with a motion for fixing a court session in order for a person to express consent to the extradition through the application of a simplified procedure.

11. A judge of the relevant district (city) court shall fix a court session within 24 hours after the motion is filed. In such a case, procedures provided for by paragraphs 3-5 shall be applied.

12. In cases provided for by paragraphs 10 and 11 of this article, the consent expressed by a person concerning the extradition to be carried out through the application of a simplified procedure shall be informed by the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia to a competent agency of a foreign state within a reasonable time period.

13. Unless otherwise provided for by an international agreement or an individual agreement, within 15 days after the consent expressed by a person before court under the procedure established by this article has been obtained, a competent prosecutor shall apply to a relevant district (city) court with a motion for the permissibility of extradition through the application of a simplified procedure of a person wanted by the law enforcement agencies of a foreign state.

14. A judge of the relevant district (city) court shall consider the motion and shall make a final decision regarding the permissibility of the extradition of the person through the application of a simplified procedure within 24 hours after the appropriate material is received. The decision made shall immediately be informed to the Ministry of Justice of Georgia.

15. If an extraditable person expresses consent before court to his/her extradition through the application of a simplified procedure and a relevant district (city) court finds it permissible to extradite the person through the application of a simplified procedure, the Minister of Justice of Georgia may deliver one of the following decisions, which shall be informed to a competent agency of a foreign state within 20 days after the person has expressed consent before court, unless another time limit is set by an international agreement or an individual agreement:

a) on the extradition of the person through the application of a simplified procedure;

b) on the refusal to extradite the person through the application of a simplified procedure.

16. When delivering the decision provided for by paragraph 15 of this article, the Minister of Justice of Georgia shall take into account the consent expressed by the person before court, the grounds under Article 34(15) of this Law, and other circumstances that are important for resolving the issue of extradition. The decision of the Minister of Justice of Georgia under paragraph 15 of this article shall be final and may not be appealed.

17. When a person expresses refusal before court to be extradited through the application of a simplified procedure, or the court finds it impermissible to extradite a person through the application of a simplified procedure, or the Minister of Justice of Georgia delivers the decision on refusing to extradite a person through the application of a simplified procedure, the extradition procedures shall be performed as determined by Article 34 of this Law.

18. Unless otherwise provided for by an international agreement or an individual agreement, enforcement of the decision on extraditing a person through the application of a simplified procedure (transfer of the person) must be carried out at the first opportunity and, in all the circumstances, within 10 days after the decision under paragraph 15(a) of this article is communicated to a foreign state.

19. If a person is extradited to a foreign state through the application of a simplified procedure, competent agencies of the foreign state shall not be restricted from carrying out criminal prosecution of the extradited person, or from imposing sentence on the person for any other crime committed before his/her transfer, for which he/she had not been extradited.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 35 - Transfer of physical evidence

1. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia, the items and/or documents seized from an extraditable person, which can be used as evidence in a criminal case, shall be sent to the competent authority of the requesting state.

2. Items and documents of material value, if they do not belong to the extraditable person, shall be sent only after receiving assurances in respect of safeguarding and returning them to the owner. The assurances shall be given by the requesting authority.

 

Article 36 – Transit of an extraditable person

1. A decision on the transit of an extraditable person through the territory of Georgia shall be made by the Ministry of Justice of Georgia considering the position of the prosecutor’s office of Georgia with respect to legal issues.

2. A request for transit through the territory of Georgia shall contain the same details as a request for extradition.

3. If the extradition of a person is carried out through the application of a simplified procedure, a request for transit through the territory of Georgia must contain the information and documentation under Article 30(1)(b and c) and Article 341(3) of this Law, unless otherwise provided for by an international agreement or an individual agreement.

4. If the information provided under paragraph 4 of this article is not sufficient for making the decision on the transit through the territory of Georgia, the Ministry of Justice of Georgia and the prosecutor’s office of Georgia may request additional information from a competent agency of a foreign state.

5. In the case of air transit involving a landing in the territory of Georgia, the requesting party shall submit a formal request to the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia.

6. In the case of air transit which does not involve a landing in the territory of Georgia, the requesting party shall notify the Ministry of Justice of Georgia or the prosecutor’s office of Georgia of the transit of an extraditable person.

Law of Georgia No 671 of 30 May 2013 – website, 24.6.2013

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Chapter IV – Transmission of Criminal Case Files or Their Duly Certified Copies

 

Article 37 – Conditions for transmitting criminal case files or their duly certified copies to a foreign state

Where there are relevant legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia may transmit to a foreign state the files or their duly certified copies of a criminal case conducted by the competent authorities of Georgia for further prosecution of a person if:

a) the competent authorities of Georgia do not have jurisdiction to investigate the crime or to prosecute the person;

b) the person is not subject to extradition to Georgia due to his/her foreign nationality;

c) the transfer of criminal case files or their duly certified copies to the foreign state facilitates better social rehabilitation of an alleged offender;

d) the transfer of criminal case files or their duly certified copies to the foreign state facilitates the administration of justice.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 38 – Procedure for transmitting criminal case files or their duly certified copies to a foreign state

1. The initiator of the transmission of criminal case files and of their duly certified copies to the foreign state shall be the authority conducting the proceedings, which shall apply with a request to the prosecutor’s office of Georgia.

2. In exercising the powers under paragraph 1 of this article, the prosecutor’s office of Georgia shall enjoy discretionary powers.

3. A request for transmitting criminal case files or their duly certified copies to a foreign state shall contain:

a) the name of the competent authority of the foreign state to which the request is sent;

b) the description of f the actual circumstances of the criminal case;

c) an extract from the relevant article of the Criminal Procedure Code of Georgia according to which the given act is considered to be a crime, as well as extracts from other legislative acts relevant to the case;

d) where there is an accused person, as detailed information as possible on his/her identity;

e) other details provided for by an international or individual agreement of Georgia or by the conditions of reciprocity.

4. In cases specified in Article 37(a) of this Law, the competent authority of the foreign state shall be sent the criminal case files, and in cases specified in paragraphs (b-d) of the same article, duly certified copies of the criminal case files, unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or by the conditions of reciprocity. If necessary, physical evidence shall also be sent.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 39 – Effect of the transmission of criminal case files or their duly certified copies to a foreign state on proceedings conducted in Georgia

1. If duly certified copies of criminal case files are transmitted to a foreign state under Article 37(b-d) of this Law the prosecution against the given person shall not be terminated automatically with respect to the primary criminal case. It shall be terminated after the prosecutor’s office of Georgia has been informed by the foreign competent authority of its final decision with respect to the transmitted files.

2. If criminal case files are transmitted to a foreign state under Article 37(a) of this Law, the competent authorities of Georgia shall terminate the proceedings with respect to the transmitted case files.

3. If duly certified copies of criminal case files are transmitted to a foreign state under Article 37(b-d) of this Law, the competent authorities of Georgia shall not terminate the criminal proceedings; the proceedings shall continue if the foreign state does not satisfy the request of the prosecutor’s office of Georgia due to the following conditions and restrictions:

a) the period of limitation has expired under the legislation of the requested foreign state with respect to the crime to be investigated;

b) under the legislation of the requested foreign state, the crime to be investigated does not fall within the jurisdiction of that state;

c) the requested foreign state considers the crime to be investigated to be a political or related crime, or military crime;

d) the crime to be investigated is not punishable under the legislation of the requested foreign state;

e) the requested foreign state does not start investigation upon the request of Georgia due to other reasons provided for by its legislation.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 40 – Continuing criminal proceedings in the case of arresting or identifying an accused person in the territory of Georgia

If a person, with respect to who duly certified copies of the criminal case have been transmitted to a foreign state, has been subsequently arrested or identified in the territory of Georgia, the competent authorities of Georgia shall continue the proceedings against that person. The relevant authority of the foreign state shall be notified through the prosecutor’s office of Georgia.

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 41 – Impermissibility of trial in absentia

Until the receipt of the answer of the foreign state with respect to the transmitted criminal case files, the primary criminal case conducted by the competent authorities of Georgia may not be conducted for trial in absentia, or if the trial has already commenced, it shall be terminated.

 

Article 42 – Procedures conducted in Georgia with respect to criminal case files or their duly certified copies transmitted by the competent authorities of a foreign state

1. The criminal case files or their duly certified copies transmitted by the competent authorities of a foreign state under an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity shall be sent by the prosecutor’s office of Georgia to a Georgian competent authority for further criminal proceedings.

2. Evidence obtained by the foreign state with respect to the transmitted criminal case shall have the same legal force as evidence obtained in the territory of Georgia.

3. Proceedings shall continue with respect to the transmitted criminal case files in accordance with the legislation of Georgia and a final decision shall be communicated to the competent authority of the foreign state through the prosecutor’s office of Georgia.

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Chapter V – Transfer to a Foreign State (or to Georgia) of Persons Sentenced to Imprisonment for the Purpose of Serving a Sentence

 

Article 43 – General provisions for the transfer to a foreign state (or to Georgia) of persons sentenced to imprisonment for the purpose of serving a sentence

1. Where there are relevant legal grounds, a Georgian citizen or a person domiciled in Georgia who has been sentenced to imprisonment in a foreign state may request to be transferred to Georgia to serve the remaining part of the sentence.

2. Where there are relevant legal grounds, a foreigner sentenced to imprisonment in Georgia may request to be transferred to his/her state of nationality to serve the remaining part of the sentence.

3. The state sub-agency institution within the system of the Ministry of Justice of Georgia – the Special Penitentiary Service (the ‘Penitentiary Service) shall ensure that citizens of a foreign state sentenced to imprisonment in Georgia are informed of the rights provided for in paragraph 2 of this article.

4. The decision on the transfer to a foreign state of foreigners convicted by the courts of Georgia, or on the transfer to Georgia of citizens of Georgia and of persons domiciled in Georgia, who have been convicted in a foreign state, shall be made by the Minister of Justice of Georgia.

5. The Ministry of Justice of Georgia shall ensure the interaction with foreign states on the transfer of convicted persons, as well as the conduct of appropriate procedures for discussing and deciding on the transfer of convicted persons.

6. The transfer of a convicted person may be carried out only after the final court judgement delivered against him/her becomes effective.

7. The following may serve as grounds for commencing the examination of a request for the transfer to a foreign state (or to Georgia) of a convicted person:

a) a request of a competent authority of the state of nationality of the convicted person, or a request of a competent authority of the state whose court delivered the judgement convicting the person;

b) an application of the convicted person, or of his/her defence lawyer, close relative or legal representative.

8. During the examination of a request for the transfer to a foreign state (or to Georgia) of a convicted person, the Ministry of Justice of Georgia shall obtain the following documents:

a) a certified copy of the final judgement;

b) a document certifying the entry into force of the final judgement;

c) a certified copy (if any) of a decision of a higher court of the court that delivered the judgement;

d) a document concerning the part of the sentence served by the convicted person;

e) a document concerning the remaining part of the sentence;

f) the text of the article of the Criminal Code under which the person was convicted;

g) unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity, the written consent of the convicted person to the transfer, and where the convicted person is unable to express his/her wish, the consent of his/her close relative or legal representative;

h) a certificate of health of the convicted person;

i) a document certifying citizenship of the receiving state;

j) the opinions of the prosecutor’s office of Georgia, the Ministry of Internal Affairs of Georgia and of the State Security Service of Georgia on the reasonableness of transferring the convicted person.

9. A convicted person shall not be transferred if:

a) the act for which the person is convicted is not deemed to be an offence or is not punishable with imprisonment under the legislation of the State that is requesting the transfer and of which the convicted person is a national;

b) there is no consent from the convicted person (unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia or the conditions of reciprocity), and in cases where a convicted person is unable to express his/her wishes freely due to his/her age, or physical or mental handicap, the consent of his/her close relative or legal representative;

c) the remaining term of the sentence to be served by the convicted person is less than 6 months at the moment of receiving the request for transfer. In exceptional cases, Georgia and the foreign state concerned may agree on a transfer to a foreign state (or to Georgia) even if the remaining term of the sentence is less than 6 months;

d) the parties failed to agree on the transfer to the foreign state (or to Georgia) of the convicted person.

10. A request for the transfer to a foreign state (or to Georgia) of a convicted person may be denied if:

a) the transfer of the accused person poses a risk to public and/or state security interests;

b) the correctional facilities of Georgia are overcrowded;

c) the convicted person has not served half of the sentence, unless otherwise agreed between the competent authorities of Georgia and the foreign state;

d) the interested persons refused to cover the expenses required for transferring the convicted person.

Law of Georgia No 1798 of 13 December 2013 – website, 28.12.2013

Law of Georgia No 3956 of 8 July 2015 – website, 15.7.2015

Law of Georgia No 3138 of 5 July 2018 – website, 11.7.2018

Law of Georgia No 3803 of 30 November 2018 – website, 13.12.2018

 

Article 44 – Transfer to a foreign state of foreign nationals convicted by Georgian courts

1. After receiving a request/application, the Ministry of Justice of Georgia shall request from the relevant Georgian agencies the documents specified in Article 43(8) of this Law and a certificate of compensation for the damage caused by the wrongful act of the convicted person.

2. The Ministry of Justice of Georgia shall, after receiving the application of the convicted person, prepare a request to the competent authority of the state of which the convicted person is a national.

3. The Ministry of Justice of Georgia shall, after analysing the documents obtained in the process of reviewing the transfer of a convicted person, prepare an opinion on the reasonableness of transferring the convicted person, which shall be submitted to the person designated by the Minister of Justice of Georgia.

4. If the request for the transfer of a convicted person is granted, the convicted person shall be transferred by an order of the Minister of Justice of Georgia.

5. If a request for the transfer of a convicted person is denied, the Ministry of Justice of Georgia shall notify the requesting party/the applicant accordingly.

6. The Ministry of Justice of Georgia shall, within 5 days after the order on transferring a convicted person is issued, send a written notification to a competent body of the state a citizen of which the convicted person is, and apply to the Penitentiary Service to carry out procedures for transferring the convicted person.

7. If the judgement delivered in Georgia with respect to a convicted person has been modified or repealed, or the convicted person has been granted amnesty under an act of amnesty or pardon issued in Georgia, the Ministry of Justice of Georgia shall immediately notify the competent authority of the state to which the convicted person was transferred.

8. If the judgement has been repealed or a reinvestigation or rehearing has commenced, upon a relevant request of the competent authority of the foreign state, the Ministry of Justice of Georgia shall transmit the copy of the respective decision and other necessary documents to the competent authority of the state to which the convicted person was transferred.

Law of Georgia No 1798 of 13 December 2013 – website, 28.12.2013

Law of Georgia No 3138 of 5 July 2018 – website, 11.7.2018

 

Article 45 – Transfer to Georgia of Georgian citizens or persons domiciled in Georgia convicted in a foreign state

1. The grounds for commencing the consideration of the transfer of a convicted person shall be an application submitted by the interested person to the Ministry of Justice of Georgia or a request of the competent authority of a foreign state.

2. An application of the interested person or a request of a competent authority of a foreign state shall be accompanied by:

a) complete identification details of the convicted person (name, surname, date and place of birth, identity document details and other information);

b) a document certifying the citizenship of the convicted person or the status of a resident of Georgia;

c) a document certifying the granting of authorisation by the convicted person to the applicant, or if the applicant is a close relative, a document certifying kinship.

3. Upon receipt of a request of a competent authority of a foreign state or of an application of an interested person, the Ministry of Justice of Georgia shall request from the relevant agencies of the foreign state the documents specified in Article 43(8) of this Law.

4. If the procedure for the transfer to Georgia of a convicted person has been commenced on the basis of an application of an interested person, the Ministry of Justice of Georgia shall prepare an initial request addressed to the competent authority of the foreign state for the commencement of the consideration of the transfer to Georgia of the convicted person. The initial request shall include a request for the provision of documents necessary for considering and deciding upon the transfer and shall not be construed as a request for transfer.

5. If the transfer to Georgia of a convicted person is effected upon a request of the foreign state concerned and the request does not contain all the necessary documents and details and/or the provided material is not sufficient to make a decision on the transfer to Georgia of the convicted person, the Ministry of Justice of Georgia shall request necessary materials from the competent authority of the foreign state concerned.

6. When necessary, the Ministry of Justice of Georgia shall obtain a written confirmation from an interested person on the coverage of the expenses related to the transfer of the convicted person; the confirmation, together with other documents, shall be sent to the Penitentiary Service after the request for the transfer of a convicted person to Georgia is granted.

7. Based on the obtained documents, the Ministry of Justice of Georgia shall prepare an opinion on the possibility of transferring the convicted person to Georgia, which shall be approved by the person authorised by the Minister of Justice of Georgia.

8. In the case of a negative opinion, indicating the relevant reasons, the interested person or the requesting party shall be notified within one week.

9. If the opinion specified in paragraph 7 of this article is positive, within one month of its approval, the Ministry of Justice of Georgia shall transmit the judgement to be enforced in Georgia, together with other documents relating to the transfer to Georgia of the convicted person, to the relevant court for the conduct of the procedure laid down in Article 289 of the Criminal Procedure Code of Georgia.

10. In accordance with Article 289(7) of the Criminal Procedure Code of Georgia, a copy of the ruling received from the court, together with its translation, shall be transmitted to the foreign competent authority. The copy of the court ruling shall be accompanied by a request for transfer to Georgia.

11. If the foreign state confirms its wish to transfer the accused person to Georgia, the Ministry of Justice of Georgia shall prepare a draft order of the Minister of Justice of Georgia on the transfer of the convicted person to Georgia.

12. If the Minister of Justice of Georgia makes a positive decision, the Ministry of Justice of Georgia shall send to the Penitentiary Service the order of the Minister on transferring the convicted person to carry out the transfer procedures.

13. Upon receipt from the relevant foreign competent authority of information that the convicted person has been exempted from criminal liability and/or from serving the remaining part of the sentence on the basis of an act of amnesty or pardon, or a court decision or other legal grounds, the Ministry of Justice shall immediately apply to the Penitentiary Service with the request to exempt the convicted person from further serving the sentence.

Law of Georgia No 1798 of 13 December 2013 - website, 28.12.2013

Law of Georgia No 3138 of 5 July 2018 – website, 11.7.2018

 

Article 46 - Transit of convicted persons

1. Matters relating to the transit through Georgia of a convicted person to be transferred to a third state by a foreign state shall be decided by the Minister of Justice of Georgia.

2. The competent foreign authority effecting the transit of a convicted person shall apply to the Ministry of Justice of Georgia with a request for the transit of the convicted person through Georgia.

3. The Ministry of Justice of Georgia shall apply with a request for the transit of a convicted person to the competent authority of the state through which the convicted person to be transferred to Georgia is to be transited.

 

Chapter VI – Enforcement of Judgements

 

Article 47 – Enforcement in a foreign state of a judgement delivered by a competent court of Georgia (except for the confiscation of property)

1. Where there are relevant legal grounds, a competent court of Georgia may request the Ministry of Justice of Georgia to enforce its judgement in a foreign state.

2. A judgement of a competent court of Georgia shall be enforced in a foreign state in accordance with the legislation of that State.

3. A judgement delivered against a convicted person may not be enforced in Georgia with respect to that part of the judgement for the enforcement of which a request has been submitted to the foreign competent authority through the Ministry of Justice of Georgia.

4. The procedure specified in paragraph 3 of this article shall not apply if a convicted person has been sentenced to imprisonment and that person is in custody in the territory of Georgia at the moment of submitting a request to the relevant foreign competent authority for the enforcement of the judgement in a foreign state.

5. Except as provided for by paragraph 4 of this article, the competent authorities of Georgia may themselves enforce the judgement transmitted to a foreign state for enforcement if:

a) the judgement transmitted for enforcement to a foreign state has been withdrawn by the Ministry of Justice of Georgia before receiving a notification of enforcement from the foreign state concerned;

b) the foreign state has refused to enforce the judgement delivered by a competent court of Georgia;

c) under the agreement between the Ministry of Justice of Georgia and the relevant authority of the foreign state, the foreign state has waived its right to enforce the judgement delivered by a competent court of Georgia;

d) the possibility of enforcing a judgement of a competent court of Georgia in a foreign state no longer exists.

6. If a judgement of a competent court of Georgia, which has been sent to a foreign state for enforcement, has been modified or repealed due to newly discovered or identified circumstances, or the person convicted under the said judgement has been granted amnesty based on an act of amnesty or pardon in accordance with the legislation of Georgia, the competent foreign authority shall be immediately notified through the Ministry of Justice of Georgia.

7. If a convicted person was in custody in Georgia and then was transferred by a competent court of Georgia to a foreign state for the enforcement of the judgement, a request of the foreign state for consent to prosecute or enforce a judgement against this person for a different crime committed by him/her before the transfer shall be considered by the Ministry of Justice of Georgia.

8. The Ministry of Justice of Georgia shall grant the request of a foreign state specified in paragraph 7 of this article if the new crime is subject to extradition under the legislation of Georgia or is not subject to extradition only due to its failure to meet the requirements established with respect to the measure of punishment.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 48 – The form of request for the enforcement in a foreign state of a judgement delivered by a competent court of Georgia (except for the confiscation of property) and the attached documents

A request for the enforcement in a foreign state of a judgement delivered by a competent court of Georgia shall be prepared in writing. It shall be accompanied by the following documents:

a) the original, or a duly certified copy, of the judgement to be transmitted for enforcement in the territory of a foreign state;

b) upon the request of a foreign state, relevant criminal case files or their duly certified copies.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 49 – Conditions for the transfer to a foreign state of a judgement delivered by a competent court of Georgia for enforcement (except for the confiscation of property)

Where there are relevant legal grounds, the Ministry of Justice of Georgia may submit to a competent foreign authority a request for the enforcement in a foreign state of a judgement delivered by a competent court of Georgia:

a) if the convicted person has domicile in the foreign state concerned;

b) if the enforcement of a judgement delivered by a competent court of Georgia will contribute to the convicted person's social rehabilitation;

c) if the judgement under which the person is sentenced to imprisonment can be enforced in the territory of the foreign state after that person has served another prison sentence imposed on him/her under the judgement delivered by the competent foreign authority;

d) if the foreign state concerned is the country of origin of the person convicted by a competent court of Georgia and it undertakes to enforce the judgement;

e) if the relevant Georgian authorities consider that, even with the possibility of extradition, they cannot ensure the enforcement of the judgement and the foreign state is able to enforce the judgement delivered by a competent court of Georgia;

f) in other cases provided for by an international or individual agreement of Georgia.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 50 – General procedure for the enforcement in the territory of Georgia of a judgement delivered by a competent court of a foreign state (except for the confiscation of property)

1. Where there are relevant legal grounds, a request for the enforcement in the territory of Georgia of a judgement delivered by a competent court of a foreign state and supporting documents shall be forwarded to the relevant district (city) court through the Ministry of Justice of Georgia according to the residence of the convicted person or to a competent court designated by the President of the Supreme Court of Georgia.

2. The documents referred to in paragraph 1 of this article shall be forwarded to the relevant district (city) court only if the Ministry of Justice of Georgia deems it possible to carry out the measures relating to the enforcement in the territory of Georgia of a judgement of a competent foreign court.

3. Before a decision is made on the enforcement in the territory of Georgia of a judgement of a competent foreign court, the convicted person shall be given an opportunity to submit his/her opinions to the relevant district (city) court on the enforcement of the judgement.

4. The relevant district (city) court may become familiar with the opinions of the convicted person on the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court by hearing the convicted person in court or by means of a request for legal assistance.

5. The relevant district (city) court shall hear in person the opinions of the convicted person on the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court only upon the request of the convicted person.

6. In deciding upon the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court, the relevant district (city) court shall, in addition to the issues provided for in this Chapter, verify:

a) whether or not there exists a valid legal basis for the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court;

b) whether or not there exist the precluding circumstances referred to in Article 55(1)(a and b) of this Law;

c) whether or not the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court will be inconsistent with the non bis in idem principle;

d) whether or not there exist any other precluding circumstances provided for by an international or individual agreement of Georgia or the criminal legislation of Georgia.

7. In deciding upon the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court, the relevant district (city) court shall be restricted to the circumstances contained in or deriving from the foreign court judgement.

8. The relevant district (city) court shall consider the enforcement in the territory of Georgia of the judgement of a competent foreign court and deliver a decision not later than 4 months after the receipt of the documents referred to in paragraph 1 of this article.

9. The decision specified in paragraph 8 of this article shall be delivered in the form of a ruling and shall be appealed in the same way as a judgement delivered in the territory of Georgia.

10. The Ministry of Justice of Georgia shall immediately notify the foreign state concerned of the measures taken in relation to the enforcement of the judgement of a foreign competent court within Georgia.

11. Upon request, a copy of the judgement referred to in paragraph 9 of this article shall be sent to the competent authority of a foreign state.

12. The enforcement in the territory of Georgia of a judgement of a foreign competent court shall be effected under the legislation of Georgia, except as provided for by Article 53(3) of this Law.

13. In enforcing a judgement of a foreign competent court in the territory of Georgia, an act of amnesty or pardon issued either by the foreign state or by Georgia shall be used with respect to the convicted person.

14. A convicted person who was in custody in the territory of a foreign state and was then transferred to Georgia for the enforcement of the judgement, may not be proceeded against or convicted for any other crime committed before his/her transfer other than the crime for which the person has been transferred to Georgia for the enforcement of the judgement.

15. Unless otherwise provided for by an international or individual agreement of Georgia, the procedure specified in paragraph 14 of this article shall not apply if:

a) the state that transferred the convicted person to Georgia for the enforcement of the judgement consents;

b) the convicted person transferred to Georgia for the enforcement of the judgement of a competent foreign court who had the opportunity to leave Georgia did not leave the country within 45 days of his/her final release or returned again to Georgia after leaving its territory.

16. In the case specified in paragraph 15(a) of this article, the consent from the competent foreign authority shall be requested through the Ministry of Justice of Georgia on the basis of a relevant request, which shall be accompanied by the written opinion of the convicted person and all other necessary documents.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 51 - Procedure for enforcing in the territory of Georgia a judgement of imprisonment delivered by a foreign competent court

1. The competent district (city) court shall, after making a decision on the enforcement in the territory of Georgia of a judgement of imprisonment delivered by a foreign competent court, impose on the convicted person a sentence stipulated under the legislation of Georgia for a similar crime.

2. The type and extent of the sentence imposed by the competent district (city) court under paragraph 1 of this article may differ from the sentence specified in the judgement of the foreign competent court.

3. If the sentence specified in the judgement of the foreign competent court is less severe than the minimum sentence stipulated for a similar crime under the Criminal Code of Georgia, the competent district (city) court shall apply with respect to the convicted person the sentence that is stipulated under the legislation of the requesting state.

4. In imposing the sentence under this article, the relevant district (city) court may not aggravate the condition of the convicted person more than is stipulated in the judgement of the foreign competent court.

5. The period when a person was in pre-trial detention or was serving a sentence under the judgement transferred to Georgia for enforcement shall be counted towards the total term of the sentence imposed by the relevant district (city) court.

 

Article 52 – Procedure for the enforcement in the territory of Georgia of a judgement related to a fine as a penalty, delivered by a competent court of a foreign state

1. When making the decision on the enforcement in the territory of Georgia of a judgement related to a fine as a penalty, delivered by a competent court of a foreign state, a competent district (city) court shall deliver a ruling on the enforcement of the fine imposed on a person as a penalty.

2. When delivering a ruling under paragraph 1 of this article, the relevant district (city) court shall ensure that the amount of the fine imposed on a person as a penalty by a competent court of a foreign state is converted into GEL at the exchange rate in effect at the time of making the decision.

3. Payment of the fine under paragraph 2 of this article shall be enforced under the procedure determined by the requesting state.

4. The amount of a fine imposed on a person as a penalty by a competent court of a foreign state shall be transferred to the state budget of Georgia.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 53 - Procedure for enforcing in the territory of Georgia the judgement of a foreign competent court depriving a person from the right to hold office or conduct certain activities

1. A judgement of a foreign competent court depriving a person from the right to hold office or conduct certain activities shall be enforced in the territory of Georgia only if the Criminal Code of Georgia provides for such punishment for the same type of crime.

2. After taking account of all the necessary circumstances, the district (city) court shall decide whether or not to enforce in the territory of Georgia the judgement referred to in this article.

3. If the relevant district (city) court decides to enforce in the territory of Georgia the judgement referred to in this article, the punishment shall be imposed on the convicted person within the limits of the term of the sentence stipulated under the Criminal Code of Georgia; it shall not exceed the term of the sentence determined under the judgement of the foreign competent court.

 

Article 54 – Provisional measures connected with the enforcement of a judgement

1. Where a person is sentenced to imprisonment by a judgement of a competent court of Georgia and the person is in the territory of Georgia, a provisional measure of detention may be applied to the convicted person by a ruling of a competent magistrate judge after the competent foreign authority consents to the enforcement of the judgement delivered against such person.

2. The ruling specified in paragraph 1 of this article shall be delivered in order to ensure the enforcement of the judgement of a competent court of Georgia in the foreign state and the transfer of the convicted person to the foreign state concerned.

3. A person detained on the basis of the provisional measure specified in paragraph 1 of this article shall immediately be transferred to the foreign state concerned after the Ministry of Justice of Georgia receives consent for the enforcement of the judgement of a competent court of Georgia.

4. Where the Ministry of Justice of Georgia receives a request of a foreign state for the enforcement on the territory of Georgia of a judgement delivered by a foreign competent court, which imposes imprisonment on a person located in Georgia, a provisional measure of detention may be applied to this person under a ruling of the relevant magistrate judge if the act for which the enforcement in the territory of Georgia of a judgement delivered by a foreign competent court is sought is deemed to be an offence under the Criminal Code of Georgia and if remand detention can be used in the case of its commission under the Criminal Procedure Code of Georgia.

5. A provisional measure of detention may also be applied to a person convicted by a foreign competent court where the foreign competent authority expresses its wish to enforce in the territory of Georgia the judgement delivered against such person.

6. The provisional measure specified in paragraph 5 of this article shall be applied upon the request of the relevant foreign state, and it shall contain:

a) information on the crime for which the person was convicted;

b) information on the location and time of the crime;

c) a description of the person having committed the crime;

d) a brief description of the circumstances of the case that served as the basis for the judgement.

7. The application of the provisional measure specified in paragraph 5 of this article shall be decided on by the relevant magistrate judge. A provisional measure of detention may be applied with respect to a convicted person if the requirements of paragraph 4 are complied with.

8. The term of the provisional measure of detention applied to a convicted person in Georgia for the purpose of enforcing a judgement of a foreign competent court may not exceed the term determined by the judgement, otherwise the convicted person shall be released immediately from detention.

9. A convicted person detained in Georgia shall also be released from detention if the provisional measure determined under paragraph 5 of this article has been applied to him/her and, within 18 days of his/her arrest, the Ministry of Justice of Georgia has not received from the competent foreign authority a request and materials relating to the enforcement of the judgement.

10. Upon the arrest of a convicted person for the enforcement of a judgement referred to in this Chapter, the relevant district prosecutor shall be notified according to the location of the person; the prosecutor shall, within 48 hours, apply to the relevant magistrate judge, according to the place of arrest, for the application of a provisional measure of detention against the convicted person.

11. A magistrate judge shall decide on the application of a provisional measure of detention to the convicted person in accordance with Article 206 of the Criminal Procedure Code of Georgia and taking account of the characteristics of the enforcement procedures. The decision of the magistrate judge may be appealed to the Investigative Chamber of the Court of Appeals within 7 days after it has been served on the convicted person. The Chamber shall review the appeal within 5 days.

12. The term of the provisional measure provided for by this article shall be two months, which may be extended by two months due to the enforcement requirements, but not more than twice.

13. In the case specified in paragraph 13 of this article, the relevant magistrate judge shall extend the term of the provisional measure of detention upon a reasonable motion of the prosecutor. The decision of the magistrate judge may be appealed to the Investigative Chamber of the Court of Appeals in accordance with Article 207 of the Criminal Procedure Code of Georgia.

14. (Deleted – 20.7.2018, No 3156).

15. (Deleted – 20.7.2018, No 3156).

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 55 - Grounds for refusing to enforce in the territory of Georgia judgements delivered by foreign competent courts

1. The judgements of competent foreign courts shall not be enforced in the territory of Georgia if:

a) the act for which the person was sentenced in the foreign state is not deemed to be a crime under the legislation of Georgia and the person with respect to whom the judgement was delivered would not be subject to prosecution or punishment if such act were committed in Georgia;

b) the enforcement of the judgement of the competent foreign court contravenes the fundamental principles of the Georgian legal system;

c) the crime with respect to which the competent foreign court delivered the judgement is deemed a political or military crime in Georgia;

d) there is a reasonable belief that the judgement of the competent foreign court was delivered or the person's condition was aggravated based on his/her race, nationality, ethnic origin, religion, political opinions and other similar circumstances;

e) the enforcement of the judgement of the competent foreign court contravenes the international commitments of Georgia;

f) the relevant Georgian authorities are conducting proceedings in relation to the same crime with respect to which the enforcement of the judgement is sought;

g) with respect to the crime for which the enforcement of the judgement is sought there exists a judgement of a Georgian court or the relevant Georgian authorities have made a final decision to discontinue the prosecution against the person;

h) the relevant Georgian authorities have made a final decision on refusing to initiate a criminal prosecution for the crime for which the person's extradition has been requested;

i) the crime for which the enforcement of the judgement is sought has been committed outside the requesting state;

j) Georgia is not able to enforce the judgement delivered by the competent foreign court;

k) the relevant Georgian authority considers that the foreign state can itself enforce the judgement of its competent court;

l) with respect to the crime for which the enforcement of the judgement is sought the period of limitation has elapsed under the Criminal Code of Georgia, which exempts the person from serving the sentence;

m) the judgement of the competent foreign court only deprives the person of the right to hold office or to conduct certain activities.

2. In addition to the conditions provided for in paragraph 1 of this article, a judgement of a foreign competent court shall not be enforced in Georgia where there exist any precluding circumstances stipulated under an international or individual agreement of Georgia.

 

Article 56 - Effect of judgements delivered by foreign competent courts on proceedings conducted in Georgia

During proceedings conducted in Georgia against a person, the authority conducting the proceedings shall take into account the judgement delivered against the person for another crime in a foreign state only where so required by a relevant international or individual agreement.

 

Chapter VI1 – International Cooperation Relating to the Confiscation of Property

 

Article 561 – The property subject to confiscation

1. For the purposes provided for by this Chapter, the following shall be subject to confiscation: an object and/or an instrument of a crime, a thing intended for committing a crime, and/or criminally obtained property (all things and intangible property, a legal document granting the title to property), and any type of income derived from this property, or property equivalent to their value.

2. The property provided for by Chapter XLIV1 of the Civil Procedure Code of Georgia shall also be subject to confiscation under the procedure established by the same Chapter.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 562 – Types of international cooperation relating to the confiscation of property

1. If there are appropriate legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia and a competent agency of a foreign state may cooperate in relation to the following activities:

a) search, seizure and/or attachment of property;

b) taking of another measure provided for by the legislation of a requested state, which will facilitate the identification of and search for property subject to confiscation, including the search for and monitoring of information regarding bank accounts and bank transfers;

c) confiscation of property;

d) distribution (division) of confiscated property between competent agencies of a requesting state and a requested state.

2. If there is a reasonable belief that property subject to confiscation will be concealed or destroyed, a competent agency of a requesting state may apply to a requested state with a motion that, before a motion for the confiscation of property is sent, the requested state takes measures under paragraph 1(a) of this article.

3. In the case provided for in paragraph 2 of this article, a competent agency of a requesting state shall verify the necessity for search, seizure and/or attachment of property before the motion for the confiscation of property is sent.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 563 – The form of a motion for the international cooperation relating to the confiscation of property, and the attached document

1. Unless otherwise determined under appropriate legal grounds, a motion for the international cooperation relating to the confiscation of property must be drawn up in writing and it must include the following information:

a) the name of a competent agency of the requesting state, and the name of an agency which directly performs procedures relating to the confiscation of property;

b) the name of a competent agency of the requested state;

c) the subject and reason of request;

d) the description of factual circumstances of the criminal case and the legal assessment of the criminal action;

e) the extract from appropriate legislative acts;

f) when necessary, the data of a person (persons) against whom proceedings are in progress in a foreign state, and/or there is a request to render assistance;

g) the data of property in relation to which the assistance is requested, including information on the location of the property, its connection to a specific person (persons) and/or crime;

h) information on the procedures to be carried out as required by the requesting state when rendering assistance.

2. Unless otherwise determined under appropriate legal grounds, a motion for cooperation provided for by Article 562(1)(a) of this Law must also be accompanied by the original or a certified copy of the decision delivered by the competent agency of the requesting state on searching and seizing the property subject to confiscation, and/or attaching the property.

3. If, under Article 562(1)(a) of this Law, performance of an investigative action restricting the constitutional rights of a person has been requested, an appropriate motion for cooperation must also be accompanied by the original or a certified copy of the decision delivered by the competent agency of the requesting state on granting permission to take the measure requested, unless otherwise determined under appropriate legal grounds.

4. Unless otherwise determined under appropriate legal grounds, a motion for cooperation provided for by Article 562(1)(c) of this Law must also be accompanied by the following information and documents:

a) the original or a certified copy of the decision delivered by the competent agency of the requesting state on the confiscation of property;

b) the written confirmation of the competent agency of the requesting state that the decision on the confiscation of property is final and must be immediately enforced;

c) information regarding the extent to which the decision on the confiscation of property has been requested to be enforced;

d) information on the application of supplementary measures in the course of enforcing the confiscation of property;

e) information with regard to whether the third persons had raised any claim in relation to the property subject to confiscation.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 564 – Proactive provision of information on property subject to confiscation

1. Information on property subject to confiscation may be proactively provided by a state obtaining the information to the other state at its initiative, if the provision of the aforementioned to the other state facilitates the institution of investigation/criminal prosecution in its territory, or the initiation of a motion for international cooperation provided for by this Chapter.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 565 – Procedures for the enforcement in Georgia of a motion of a foreign state for international cooperation relating to the confiscation of property

1. When there are appropriate legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia may consider a motion of a competent agency of a foreign state for taking measures under Article 562 of this Law in the territory of Georgia.

2. If the documentation on international cooperation provided by a foreign state is not sufficient for rendering assistance, the prosecutor’s office of Georgia shall apply to a competent agency of the foreign state concerned with a motion for providing additional information/documentation.

3. If the motion provided meets the requirements established by appropriate legal grounds, the prosecutor’s office of Georgia shall, within a reasonable time period, ensure that assistance is rendered to the relevant competent agency of the foreign state.

4. When assistance related to the confiscation of property provided for by this Chapter is rendered in the territory of Georgia, procedures established by the legislation of Georgia for taking similar measures shall be applied, considering the specificities of international cooperation.

5. If a competent agency of a foreign state has requested the assistance under Article 562(1)(c) of this Law and the documentation provided meets the requirements established by the legislation of Georgia, the prosecutor’s office of Georgia shall, within a reasonable time period, apply to a relevant district (city) court, according to the location of property, with a motion for granting the motion of the foreign state for the confiscation of property.

6. The district (city) court shall consider the motion and materials submitted within one month after they are received with the participation of a prosecutor and a person whose property rights may be violated by the confiscation of property, and shall make the decision to grant the motion submitted or to refuse to grant it. If additional information is to be requested from a foreign state, the aforementioned time limit may be extended by a reasonable period, by decision of the court.

7. When considering the issue of enforcement in Georgia of the decision of a competent agency of a foreign state concerning the confiscation of property, the relevant district (city) court shall hear opinions of the parties and shall verify:

a) whether there are appropriate legal grounds for enforcement in Georgia of the decision of the competent agency of the foreign state concerning the confiscation of property;

b) whether the competent agency of the foreign state has completely submitted the motion for the confiscation of property in the territory of Georgia, and the materials;

c) whether there are precluding circumstances under Article 566 of this Law, other than a circumstance provided for in paragraph 1(b) of the same article;

d) whether there are other precluding circumstances provided for by an international agreement or an individual agreement of Georgia, or by the criminal legislation of Georgia;

e) whether there is a legitimate claim of the third persons in relation to the property subject to confiscation.

8. When considering the issue of enforcement in Georgia of the decision of a competent agency of a foreign state concerning the confiscation of property, the court shall be limited to the factual circumstances that are contained in the aforementioned decision or proceed from it.

9. The decision under paragraph 6 of this article shall be delivered in the form of a ruling which, within 15 days of announcing it, may be appealed to the Criminal Chamber of the Court of Appeals by a prosecutor and/or a person whose property rights may be violated by the confiscation property. The Court of Appeals shall hear the appeal within one month of receiving the appealed decision and the appropriate materials. If additional information is to be requested from a foreign state, this time limit may be extended by a reasonable period.

10. The decision of the Court of Appeals may be appealed, within 15 days of announcing it, to the Criminal Chamber of the Supreme Court of Georgia by a prosecutor and/or a person whose property rights may be violated by the confiscation property. The Supreme Court of Georgia shall hear the appeal and shall, within one month of receiving the appealed decision and the appropriate materials, deliver the decision which will be final and may not be appealed.

11. The property confiscated after the final decision on the confiscation of property provided for by Article 561 of this Law is delivered by the court shall be transferred for temporary storage to the Legal Entity under Public Law within the governance of the Ministry of Justice of Georgia – the National Bureau of Enforcement.

12. The prosecutor’s office of Georgia shall communicate information to competent agencies of the foreign state concerned regarding the results of the enforcement of a motion for international cooperation in relation to the confiscation of property.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 566 – Grounds for the refusal of international cooperation in relation to the confiscation of property

1. Unless otherwise determined under appropriate legal grounds, a motion of a foreign state for the confiscation of property shall not be enforced in the territory of Georgia if:

a) the enforcement of the motion provided by a competent agency of the foreign state is contrary to the fundamental principles of the legal framework of Georgia;

b) the enforcement of the motion provided by a competent agency of the foreign state may prejudice the sovereignty, security, public order or other essential interests of Georgia;

c) the assistance requested under the motion provided by a competent agency of the foreign state is not of such importance that would justify its enforcement in the territory of Georgia;

d) Georgia considers the crime, in relation to which rendering of assistance has been requested, as a political crime;

e) the rendering of assistance requested under the motion provided by a competent agency of the foreign state would be contrary to the non bis in idem principle;

f) the crime, in relation to which rendering of assistance has been requested, is not considered as a crime under the Criminal Code of Georgia, except when taking of such measure under Article 562(1)(b) of this Law is requested by the motion provided that does not restrict the constitutional rights of a person;

g) there is a reasonable belief that, as a result of the assistance rendered, a person may become a victim of discrimination due to the race, nationality, ethnicity, religious or political views, or other similar circumstances;

h) the rendering of assistance requested under the motion provided by a competent agency of the foreign state is contrary to the international commitments undertaken by Georgia.

2. Unless otherwise determined under appropriate legal grounds, the assistance shall not be rendered in the territory of Georgia either if the motion provided by a competent agency of the foreign state requests taking of the measures under Article 562(1)(a and b) of this Law that restrict the constitutional rights of a person, and in the case of a crime committed within the jurisdiction of Georgia in relation to which assistance has been requested, competent agencies of Georgia would not be in the position to take such measures in the course of appropriate proceedings.

3. Unless otherwise determined under appropriate legal grounds, the assistance provided for by Article 562(1)(c) of this Law shall not be rendered in the territory of Georgia either if:

a) for a crime, in relation to which rendering of assistance has been requested, the period of limitation defined by the Criminal Code of Georgia has expired, which releases a person from criminal liability and from serving a sentence;

b) the decision on the confiscation of property delivered by a competent agency of a foreign state is not final;

c) the competent agency of the foreign state has delivered the decision on the confiscation of property in absentia, and, at the time, the person was not provided with a minimal right to defence;

d) the legislation of Georgia does not provide for the confiscation of property requested by a competent agency of a foreign state.

4. A motion of a foreign state for the confiscation of property shall not be enforced in the territory of Georgia if there are other precluding circumstances provided for by an international agreement or an individual agreement of Georgia.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 567 – Deferment of the enforcement of a motion of a foreign state for international cooperation in relation to the confiscation of property

Enforcement of a motion of a foreign state for international cooperation in relation to the confiscation of property may be deferred if its enforcement will prejudice the proceedings in progress in the territory of Georgia.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 568 – The procedure for resolving competing requests regarding international cooperation in relation to the confiscation of property

If there are competing requests regarding international cooperation in relation to the confiscation of property, the prosecutor’s office, in the course of cooperation, shall consider, along with other circumstances, the scene and time of crime, the gravity of crime, the dates when competent agencies of foreign states concerned applied to the prosecutor’s office of Georgia with a motion for making decision and rendering assistance.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Article 569 – The procedure for disposing property confiscated under a motion of a competent agency of a foreign state

1. After the property provided for by Article 561 of this Law is transferred to the Legal Entity under Public Law within the governance of the Ministry of Justice of Georgia – the National Bureau of Enforcement for temporary storage, the prosecutor’s office of Georgia may conduct negotiations regarding the distribution (division) of the confiscated property with a competent agency of a state under the motion of which the property was confiscated.

2. Distribution (division) of the confiscated property to the foreign state concerned shall not be carried out if the state resigns the property and/or the total value of the aforementioned property does not exceed GEL 40 000.

3. Where so provided for by paragraph 2 of this article, the property confiscated by decision of the prosecutor’s office of Georgia shall be transferred into the ownership of the state of Georgia.

4. If there are no circumstances provided for by paragraph 2 of this article, half of the confiscated property may be transferred to the foreign state concerned, and the remaining part shall be transferred into the ownership of the state of Georgia.

5. If the confiscated property is not money, the property can be alienated to ensure the distribution (division) of this property to the foreign state concerned.

6. Upon distribution (division) of the confiscated property to a foreign state, consideration shall be given to the interests of the property owners, and of persons that have incurred damage as a result of crime.

7. Before the decision on the distribution (division) of the confiscated property to the foreign state concerned is delivered, the charges that the competent agencies of Georgia have incurred for searching, confiscating and storing the aforementioned property must be deducted from the value of the property.

8. The prosecutor’s office of Georgia shall conclude an individual agreement with the foreign state concerned regarding the distribution (division) of the confiscated property.

9. The prosecutor’s office of Georgia and a competent agency of the foreign state concerned may agree on the conditions for the distribution (division) of the confiscated property other than those established by this article.

Law of Georgia No 3156 of 20 July 2018 – website, 6.8.2018

 

Chapter VII – Final Provision

 

Article 57 - Enactment of the Law

This Law shall become effective from 1 October 2010.

 

 

President of Georgia                                               M. Saakashvili

Tbilisi

21 July 2010

No 3541– რს