Вернуться назад საქართველოს კანონი
საქართველოს სახელმწიფო, ჰუმანიზმის პრინციპიდან გამომდინარე, ერთჯერადი ხასიათის დროებითი და განსაკუთრებული ღონისძიების სახით, საზოგადოებრივი საშიშროების ხარისხის გათვალისწინებით, ამ კანონის საფუძველზე, სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისაგან და სასჯელის მოხდისაგან ათავისუფლებს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №41(48), 1999 წელი, მუხ. 209) გათვალისწინებულ დანაშაულებში ეჭვმიტანილ, ბრალდებულ, განსასჯელ და მსჯავრდებულ პირებს, აგრეთვე ამ კანონის შესაბამისად სისხლისსამართლებრივ დევნას წყვეტს იმ პირთა მიმართ, რომლებიც, საქართველოს რესპუბლიკის სისხლის სამართლის კოდექსის (საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, 1961 წ., №I, მუხ. 10) თანახმად, 1995 წლამდე ბრალდებულის სახით მიცემულ იქნენ სისხლის სამართლის პასუხისგებაში და რომელთა მიმართაც გამოცხადებულია ძებნა.
1. გათავისუფლდნენ სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისაგან და სასჯელისაგან ის პირები, რომლებიც ეჭვმიტანილი, ბრალდებული, განსასჯელი ან მსჯავრდებული არიან საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №41(48), 1999 წელი, მუხ. 209) 113-ე, 121-ე, 128-ე, 129-ე, 130-ე, 193-ე, 195-ე, 196-ე, 203-ე, 207-ე, 211-ე, 213-ე, 216-ე, 219-ე, 243-ე, 249-ე, 257-ე, 259-ე, 272-ე, 275-ე, 277-ე, 279-ე, 283-ე, 284-ე, 293-ე, მე-300, 301-ე, 302-ე, 303-ე, 344-ე, 3441, 356-ე, 358-ე, 360-ე, 361-ე, 377-ე, 3771, 383-ე, 384-ე, 385-ე, 386-ე, 387-ე, 390-ე-403-ე მუხლებით, 118-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 187-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 188-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 192-ე მუხლის პირველი ნაწილით, მე-200 მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილებით, 214-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 276-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილებით, 388-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით, 389-ე მუხლის პირველი ნაწილით.
2. წინასწარი გამოძიება არ უნდა დაიწყოს, ხოლო დაწყებული წინასწარი გამოძიება უნდა შეწყდეს ამ მუხლის პირველ პუნქტში მითითებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლებით გათვალისწინებულ დანაშაულთა საქმეებზე, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ არ არის დადგენილი დანაშაულის ჩამდენი პირი.
1. გაუნახევრდეთ სასჯელის მოუხდელი ნაწილი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 125-ე, 197-ე, 208-ე, 218-ე, 221-ე, 362-ე, 363-ე, 375-ე, 376-ე მუხლებით, 187-ე მუხლის მე-2 ნაწილით, 188-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, 210-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 214-ე მუხლის მე-3 და მე-4 ნაწილებით, 276-ე მუხლის მე-4-მე-6 ნაწილებით, 388-ე მუხლის მე-4 ნაწილით, 389-ე მუხლის მე-2 ნაწილით მსჯავრდებულ პირებს.
2. გაუნახევრდეთ სასჯელი იმ პირებს, რომელთა მიმართაც ამ კანონის მიღების დროისთვის მიმდინარეობს სისხლისსამართლებრივი დევნა ან სასამართლო განხილვა ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ დანაშაულებთან დაკავშირებით.
1. ამ კანონის საფუძველზე სასჯელისაგან გათავისუფლებული პირები არ თავისუფლდებიან დამატებითი სასჯელისაგან.
2. ამ კანონით გათვალისწინებული ამნისტია არ ვრცელდება გადახდილ ჯარიმებზე, რომლებიც შეფარდებულია, როგორც ძირითადი სასჯელი.
3. ამ კანონის საფუძველზე სასჯელისაგან გათავისუფლებულ პირებს ნასამართლობა მოეხსნებათ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
1. შეწყდეს სისხლისსამართლებრივი დევნა იმ პირთა მიმართ, რომელთა მიმართაც 1995 წლამდე გამოტანილ იქნა დადგენილება ბრალდებულად სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემის შესახებ (გარდა საქართველოს რესპუბლიკის სისხლის სამართლის კოდექსის (საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, 1961 წ., №I, მუხ. 10) 65-ე, 651, 652, 66-ე, 661, 67-ე, 68-ე, 69-ე, 70-ე, 72-ე, 73-ე, 75-ე, 76-ე, 77-ე, 771, 78-ე, 781, მე-80, 96-ე, 961, 103-ე, 104-ე, 105-ე, 108-ე, 110-ე (მე-2 და მე-3 ნაწილები), 116-ე, 117-ე, 133-ე, 1331, 1332, 149-ე, 152-ე, 186-ე, 187-ე, 189-ე, 1891, 190-ე, 192-ე, 193-ე, 194-ე, 195-ე, 203-ე, 2091, 2281, 240-ე, 241-ე (მე-2 და მე-3 ნაწილები), 243-ე, 252-ე (პირველი-მე-2, მე-4-მე-6 ნაწილები), 264-ე, 273-ე, 274-ე, 275-ე, 279-ე, 280-ე, 281-ე და 282-ე მუხლებით გათვალისწინებულ დანაშაულებში ბრალდებული პირებისა) და რომელთა მიმართაც გამოცხადებულია ძებნა ამ კანონის ამოქმედების მომენტისათვის.
2. თუ პირის მიმართ მიმდინარეობს სისხლისსამართლებრივი დევნა და გამოცხადებულია ძებნა საქართველოს რესპუბლიკის სისხლის სამართლის კოდექსის ორი ან რამდენიმე მუხლით გათვალისწინე-ბული დანაშაულის ჩადენის გამო, რომელთაგან ერთ-ერთი ან რამდენიმე ექვემდებარება ამნისტიას ამ კანონის მიხედვით, სისხლისსამართლებრივი დევნა შეწყდება მხოლოდ იმ ნაწილში, რომელიც, ამ მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, ამნისტიის საფუძველია.
ამ კანონის პირველი და მე-2 მუხლებით გათვალისწინებული ამნისტია ვრცელდება იმ პირებზე, რომლებმაც შესაბამისი დანაშაულები ჩაიდინეს 2007 წლის 15 ნოემბრამდე.
1. სისხლის სამართლის პროცესის მწარმოებელი ორგანოები ამ კანონით გათვალისწინებული ამნისტიის საკითხებზე საპროცესო გადაწყვეტილებებს იღებენ ეჭვმიტანილის, ბრალდებულისა და განსასჯელის თანხმობის გარეშე.
2. ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნულ ეჭვმიტანილს, ბრალდებულსა და განსასჯელს უფლება აქვთ ამნისტიის თაობაზე გადაწყვეტილება გაასაჩივრონ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
1. ამ კანონით გათვალისწინებული ამნისტიის გამოყენების თაობაზე გადაწყვეტილებას ეჭვმიტანილისა და ბრალდებულის მიმართ იღებს შესაბამისი რაიონის (ქალაქის) პროკურორი.
2. ამ კანონით გათვალისწინებული ამნისტიის გამოყენების თაობაზე გადაწყვეტილებას განსასჯელისა და იმ მსჯავრდებულის მიმართ, რომლის მიმართაც სამართალწარმოება არ დასრულებულა, იღებს შესაბამისი სასამართლო.
3. ამ კანონით გათვალისწინებული ამნისტიის გამოყენების თაობაზე გადაწყვეტილებას იმ მსჯავრდებულთა მიმართ, რომელთა მიმართაც სამართალწარმოება დასრულებულია, იღებს თავდაპირველი გადაწყვეტილების გამომტანი შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო, რომელსაც ამ კანონის ამოქმედებიდან 1 კვირის ვადაში მსჯავრდებულის პირად საქმეს უგზავნის საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს შესაბამისი დაწესებულება.
4. სასამართლო უფლებამოსილია ამნისტიის გამოყენების საკითხი განიხილოს ზეპირი მოსმენის გარეშე, თუ ამნისტიის საფუძველზე პირი მთლიანად თავისუფლდება სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისაგან და სასჯელისაგან.
5. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში ამნისტიის გამოყენების თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე, ამ კანონის მე-8 მუხლით განსაზღვრული ვადის შესაბამისად.
ეს კანონი ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე და შესრულდეს გამოქვეყნებიდან 1 თვის ვადაში.
საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი ნ. ბურჯანაძე
თბილისი,
2007 წლის 29 ნოემბერი.
№5509_რს
Закон Грузии
Об амнистии
Грузинское государство, исходя из принципа гуманизма, в качестве временной и чрезвычайной меры однократного характера, с учетом степени общественной опасности на основании настоящего Закона освобождает от уголовной ответственности и отбывания наказания лиц, подозреваемых, обвиняемых, подсудимых и осужденных по обвинению в совершении преступлений, предусмотренных Уголовным кодексом Грузии (Сакартвелос саканонмдебло мацне №41 (48), 1999 год, ст. 209), а также в соответствии с настоящим Законом прекращает уголовное преследование в отношении лиц, согласно Уголовному кодексу Республики Грузия (Ведомости Верховного Совета Грузинской ССР, 1961 г., №1, ст. 10) до 1995 года привлеченных к уголовной ответственности в качестве обвиняемых и в отношении которых был объявлен розыск.
Статья 1
1. Освободить от уголовной ответственности и наказания лиц, подозреваемых, обвиняемых, подсудимых или осужденных по обвинению в совершении преступлений, предусмотренных статьями 113, 121, 128, 129, 130, 193, 195, 196, 203, 207, 211, 213, 216, 219, 243, 249, 257, 259, 272, 275, 277, 279, 283, 284, 293, 300, 301, 302, 303, 344, 3441 , 356, 358, 360, 361, 377, 3771 , 383, 384, 385, 386, 387, 390 – 403, частью первой статьи 118, частью первой статьи 187, частями первой и 2 статьи 188, частью первой статьи 192, частями первой, 2 и 3 статьи 200, частями первой и 2 статьи 214, частями первой, 2 и 3 статьи 276, частями первой и 3 статьи 388, частью первой статьи 389 Уголовного кодекса Грузии (Сакартвелос саканонмдебло мацне №41 (48), 1999 год, ст. 209).
2. Предварительное следствие не должно быть начато, а начатое предварительное следствие подлежит прекращению по делам о преступлениях, предусмотренных статьями Уголовного кодекса Грузии, указанными в пункте первом настоящей статьи, и в случае неустановления лиц, совершивших преступления.
Статья 2
1. Сократить наполовину неотбытую часть наказания лицам, осужденным по статьям 125, 197, 208, 218, 221, 362, 363, 375, 376, части 2 статьи 187, части 3 статьи 188, части первой статьи 210, частям 3 и 4 статьи 214, частям 4 - 6 статьи 276, части 4 статьи 388, части 2 статьи 389 Уголовного кодекса Грузии.
2. Сократить наполовину наказание лицам, в отношении которых ко времени принятия настоящего Закона ведется уголовное преследование или судебное разбирательство в связи с преступлениями, предусмотренными пунктом первым настоящей статьи.
Статья 3
1. Лица, освобожденные от наказания на основании настоящего Закона, не подлежат освобождению от дополнительного наказания.
2. Амнистия, предусмотренная настоящим Законом, не распространяется на уплаченные штрафы, назначенные в качестве основного наказания.
3. Судимость с лиц, освобожденных от наказания на основании настоящего Закона, будет снята в порядке, установленном законодательством Грузии.
Статья 4
1. Подлежит прекращению уголовное преследование лиц, в отношении которых до 1995 года было вынесено постановление о привлечении их к уголовной ответственности в качестве обвиняемого (за исключением статей 65, 651 , 652 , 66, 661 , 67, 68, 69, 70, 72, 73, 75, 76, 77, 771 , 78, 781 , 80, 96, 961 , 103, 104, 105, 108, 110 (части 2 и 3), 116, 117, 133, 1331 , 1332 , 149, 152, 186, 187, 189, 1891 , 190, 192, 193, 194, 195, 203, 2091 , 2281 , 240, 241 (части 2 и 3), 243, 252 (части 2, 4 – 6), 264,273, 274, 275, 279, 280, 281 и 282 Уголовного кодекса Республики Грузия (Ведомости Верховного Совета Грузинской ССР, 1961 г., №1, ст. 10) и в отношении которых на момент введения настоящего Закона в действие был объявлен розыск.
2. В случае, если в отношении лиц ведется уголовное преследование и объявлен розыск в связи с совершением преступлений, предусмотренных двумя или несколькими статьями Уголовного кодекса Республики Грузия, одна или несколько из которых согласно настоящему Закону подпадают под действие амнистии, уголовное преследование прекращается только в части, которая в соответствии с пунктом первым настоящей статьи является основанием для амнистии.
Статья 5
Амнистия, предусмотренная статьями первой и 2 настоящего Закона, распространяется на лиц, совершивших соответствующие преступления до 15 ноября 2007 года.
Статья 6
1. Органы, ведущие уголовный процесс, принимают процессуальные решения по вопросам об амнистии, предусмотренным настоящим Законом, без согласия подозреваемых, обвиняемых и подсудимых.
2. Указанные в пункте первом настоящей статьи подозреваемые, обвиняемые и подсудимые вправе обжаловать решение об амнистии в порядке, установленном законодательством Грузии.
Статья 7
1. Решение о применении к подозреваемым и обвиняемым амнистии, предусмотренной настоящим Законом, принимает прокурор соответствующего района (города).
2. Решение о применении предусмотренной настоящим Законом амнистии в отношении подсудимых и осужденных, судопроизводство в отношении которых не завершено, принимает соответствующий суд.
3. Решение о применении предусмотренной настоящим Законом амнистии в отношении осужденных, судопроизводство в отношении которых завершено, принимает вынесший первоначальное решение соответствующий районный (городской) суд, которому соответствующее учреждение Министерства юстиции Грузии направляет в недельный срок после введения настоящего Закона в действие личное дело осужденного.
4. Суд правомочен рассмотреть вопрос о применении амнистии без устного слушания, если лицо на основании амнистии полностью освобождается от уголовной ответственности и соответствующего наказания.
5. В случае, предусмотренном пунктом 3 настоящей статьи, решение о применении амнистии принимает судья соответствующего районного (городского) суда, в соответствии со сроком, определенным статьей 8 настоящего Закона.
Статья 8
Настоящий Закон подлежит введению в действие по опубликовании и исполнению в месячный срок после опубликования.
Исполняющий обязанности
Президента Грузии Нино Бурджанадзе
Тбилиси
29 ноября 2007 года
№ 5509-вс
Комментарии к документу