О борьбе против торговли людьми (трефикинга)

Консолидированная версия (Окончательный вариант)

საქართველოს კანონი

ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ

 

თავი I. ზოგადი დებულებანი

    მუხლი 1. კანონის რეგულირების სფერო

ეს კანონი განსაზღვრავს საქართველოში ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებისა და მის წინააღმდეგ ბრძოლის სამართლებრივ და ორგანიზაციულ საფუძვლებს, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ მიმართულ ღონისძიებებში სახელმწიფო ორგანოთა, თანამდებობის პირთა და იურიდიულ პირთა უფლებამოსილებებს, ვალდებულებებსა და მათი საქმიანობის კოორდინაციის წესს, აგრეთვე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა სამართლებრივ მდგომარეობას, მათი სოციალური და სამართლებრივი დაცვის გარანტიებს.

    მუხლი 2. კანონის მიზანი

ამ კანონის მიზანია:

ა) უზრუნველყოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებისა და მის წინააღმდეგ ბრძოლის ხელშეწყობა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა უფლებების დაცვით;

ბ) უზრუნველყოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა დაცვა, დახმარება და რეაბილიტაცია;

გ) განსაზღვროს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელების თავისებურებები;

დ) განსაზღვროს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებისათვის, მის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციისათვის სახელმწიფო ორგანოების, საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და იურიდიული პირების თანამშრომლობის პრინციპები.

    მუხლი 3. ტერმინთა განმარტება

ამ კანონის მიზნებისათვის ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა:

ა) ადამიანით ვაჭრობა (ტრეფიკინგი) – საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1431 და 1432 მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულები. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის თანხმობას მის წინასწარგანზრახულ ექსპლუატაციაზე მნიშვნელობა არ ენიჭება;

ბ) შანტაჟი – პირის იძულება, შეასრულოს ან არ შეასრულოს რაიმე მოქმედება მისთვის ან მისი ახლობლებისათვის სახელის გამტეხი ან სხვა საზიანო ცნობების გახმაურების მუქარით;

გ) უმწეო მდგომარეობა – მდგომარეობა, როდესაც პირი სხვა პირზე მატერიალურად ან სხვაგვარად არის დამოკიდებული, როდესაც პირს შეზღუდული შესაძლებლობის გამო არ შეუძლია რეალურად შეაფასოს არსებული ვითარება, როდესაც პირს არ გააჩნია სხვა რეალური საშუალება, გარდა იმისა, რომ დაემორჩილოს მის მიმართ გამოყენებულ ძალადობას;

დ) ექსპლუ ატაცია – დამნაშავის მიერ მატერიალური ან სხვაგვარი სარგებლის მიღების მიზნით:

დ.ა) შრომის ან მომსახურების გაწევის იძულება;

დ.ბ) სექსუალური მომსახურების გაწევის იძულება;

დ.გ) პირის დანაშაულებრივ საქმიანობაში, პროსტიტუციაში, პორნოგრაფიაში ან სხვა ანტისაზოგადოებრივ ქმედებაში ჩაბმა;

დ.დ) ადამიანის სხეულის ორგანოს, ორგანოს ნაწილის ან ქსოვილის იძულებით ან მოტყუებით ამოღება, გადანერგვა ან სხვაგვარად გამოყენება;

დ.ე) ადამიანის მონობის მსგავს მდგომარეობაში ან მონობის თანამედროვე პირობებში ჩაყენება;

ე) იძულებითი შრომა – ნებისმიერი სამუშაო ან მომსახურება, რომელიც მიიღება პირის ფიზიკური ან ფსიქიკური იძულებით, მის მიმართ მუქარის, შანტაჟის ან მისი უმწეო მდგომარეობის გამოყენებით;

ვ) სექსუალური ექსპლუატაცია – პირის ჩაბმა პროსტიტუციაში, სხვა სახის სქესობრივ მომსახურებაში ან პორნოგრაფიული მასალის წარმოებაში მის მიმართ მუქარის, ძალადობის, იძულების, შანტაჟის ან მისი უმწეო მდგომარეობის გამოყენებით, სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენებით ან სამუშაოს ხასიათისა და პირობების შესახებ ყალბი ინფორმაციის მიწოდებით;

ზ) მონობის მსგავსი მდგომარეობა – „მონობის, მონათვაჭრობისა და მონობის მსგავსი ინსტიტუტებისა და ჩვეულებების გაუქმების შესახებ“ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 1956 წლის 7 სექტემბრის დამატებითი კონვენციით განსაზღვრული პირის სტატუსი ან მდგომარეობა;

თ) ადამიანის მონობის თანამედროვე პირობებში ჩაყენება − ადამიანისათვის ისეთი მდგომარეობის შექმნა, როდესაც ის ანაზღაურებით, არაადეკვატური ანაზღაურებით ან ანაზღაურების გარეშე, სხვა პირის სასარგებლოდ ასრულებს სამუშაოს ან ეწევა მომსახურებას და მას არ შეუძლია ამ გარემოების შეცვლა ამ პირზე დამოკიდებულების გამო. პირზე დამოკიდებულება შეიძლება გამოწვეული იყოს, მათ შორის:

თ.ა) პიროვნების საიდენტიფიკაციო დოკუმენტის ჩამორთმევით, კონტროლით ან განზრახ ხელყოფით;

თ.ბ) თავისუფალი გადაადგილების უფლების შეზღუდვით ან თავისუფალი გადაადგილების კონტროლით;

თ.გ) ოჯახის წევრთან ან სხვა პირთან კომუნიკაციის, მათ შორის, მიმოწერისა და სატელეფონო კონტაქტის, შეზღუდვით ან კონტროლით;

თ.დ) იძულებითი ან დამაშინებელი გარემოს შექმნით;

ი) ადამიანით მოვაჭრე – ფიზიკური ან იურიდიული პირი ან პირთა ჯგუფი, რომელმაც ჩაიდინა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1431 ან/და 1432 მუხლით გათვალისწინებული დანაშაული;

კ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი – პირი, რომელსაც ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შედეგად მიადგა მორალური, ფიზიკური ან ქონებრივი ზიანი და რომელიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ მიმართული ღონისძიებების განმახორციელებელ საუწყებათაშორისო საკოორდინაციო საბჭოსთან შექმნილი მუდმივმოქმედი ჯგუფის მიერ მიჩნეულია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლად;

ლ) წარმოშობის სახელმწიფო – სახელმწიფო, რომლის მოქალაქე ან რომელში მუდმივად მცხოვრები პირი არის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი;

მ) დანიშნულების სახელმწიფო – სახელმწიფო, რომლის ტერიტორიაზედაც ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს უწევენ ექსპლუატაციას;

ნ) ტრანზიტის სახელმწიფო – სახელმწიფო, რომლის ტერიტორიის გავლითაც ხორციელდება ადამიანით ვაჭრობა (ტრეფიკინგი);

ო) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) – საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად შექმნილი იურიდიული პირი, რომლის მიზანია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა თავშესაფრით უზრუნველყოფა და იურიდიული, ფსიქოლოგიური, სამედიცინო ან/და სხვა სახის მომსახურება მათი კანონიერი უფლებებისა და ინტერესების დაცვის, რეაბილიტაციისა და ოჯახსა და საზოგადოებაში სრული რეინტეგრაციის მიზნით;

პ) დაზარალებული – პირი, რომელიც საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1431 ან/და 1432 მუხლით გათვალისწინებულ დანაშაულში ცნობილია დაზარალებულად საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესით;

ჟ) არასრულწლოვანი – პირი, რომლის ასაკი არ აღემატება 18 წელს.

საქართველოს 2012 წლის 10 აპრილის კანონი №6012 – ვებგვერდი, 30.04.2012წ.

საქართველოს 2014  წლის  29  მაისის კანონი №2474 - ვებგვერდი, 04.06.2014წ.

საქართველოს 2020 წლის 14 ივლისის კანონი №6824 - ვებგვერდი, 28.07.2020წ.

   მუხლი 4. საქართველოს სახელმწიფო პოლიტიკა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის სფეროში

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების, მის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის სფეროებში საქართველოს სახელმწიფო პოლიტიკა განისაზღვრება ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაულისა და კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანის უფლებების დაცვის სფეროებში საქართველოს კონსტიტუციითა და საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებითა და შეთანხმებებით გათვალისწინებული ვალდებულებების შესაბამისად.

2. სახელმწიფო ხელს უწყობს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებას, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა ადამიანის უფლებების დაცვას, მათ დახმარებასა და რეაბილიტაციას, ახორციელებს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ მიმართულ ღონისძიებებს.

3. სახელმწიფო ორგანოები, რომლებიც ახორციელებენ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებას და მის წინააღმდეგ ბრძოლას, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა დაცვას, დახმარებასა და რეაბილიტაციას, ხელმძღვანელობენ საქართველოს კონსტიტუციით, საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებითა და შეთანხმებებით, ამ კანონითა და სხვა შესაბამისი ნორმატიული აქტებით.

 

თავი II. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების მექანიზმები და სახელმწიფო ორგანოების კომპეტენცია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების სფეროში

    მუხლი 5. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების მექანიზმები

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების მექანიზმები არის იმ ორგანიზაციული, სამართლებრივი, კვლევითი, საგანმანათლებლო, საინფორმაციო, სოციალური და ეკონომიკური ღონისძიებების ერთობლიობა, რომლებიც მიმართულია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შემცირებისაკენ, თავიდან აცილებისა და აღკვეთისაკენ.

2. სახელმწიფოს საქმიანობა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების სფეროში გულისხმობს:

ა) მოკლე- და გრძელვადიანი პროგრამების შემუშავებასა და განხორციელებას ქვეყანაში სიღარიბის, ეკონომიკური განვითარების დაბალი დონის, უმუშევრობისა და შესაძლებლობებზე არათანაბარი ხელმისაწვდომობის შემცირებისა და დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრისათვის;

ბ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) გამომწვევი მიზეზების ანალიზსა და შეფასებას;

გ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) ფორმებისა და გავრცელების მასშტაბის კვლევასა და მონაცემთა შეგროვებას ეფექტიანი პრევენციული ღონისძიებების შემუშავების მიზნით;

დ) მიგრაციის სრულყოფილ სამართლებრივ რეგულირებას, ლეგალური შრომითი მიგრაციის ხელშემწყობი ღონისძიებების განხორციელებას;

ე) არალეგალური შრომითი მიგრაციისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) საფრთხის შემცირებას საინფორმაციო-საგანმანათლებლო საქმიანობის განხორციელებით, მათ შორის, შესაბამის სახელმწიფო უწყებებში ცხელი ხაზების შექმნით, მოსახლეობის ფართო ფენებისათვის საგანმანათლებლო პროგრამების შემუშავებით, საქართველოს საპასპორტო-სავიზო სამსახურების, სასაზღვრო-გამშვები პუნქტებისა და საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობების და საკონსულო დაწესებულებების უზრუნველყოფით საინფორმაციო მასალით საზღვარგარეთ საქართველოს მოქალაქეთა ლეგალური შრომისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ცენტრების შესახებ და სხვა;

ვ) ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებებისა (სკოლების) და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების პროგრამებში ადამიანით ვაჭრობასთან (ტრეფიკინგთან) დაკავშირებული საკითხების შეტანას;

ზ) სპეციალური მოსამზადებელი კურსების ან სემინარების ორგანიზებასა და ჩატარებას იმ სახელმწიფო მოხელეთათვის, რომლებიც ახორციელებენ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების, მის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ღონისძიებებს;

თ) ღონისძიებებს, რომლებიც მიმართულია ადამიანის ექსპლუატაციის ხელშემწყობი ყველა ფაქტორის წინააღმდეგ.

საქართველოს 2012 წლის 12 ივნისის კანონი №6439 – ვებგვერდი, 22.06.2012წ.

    მუხლი 6. სახელმწიფო ორგანოების კომპეტენცია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების სფეროში

1. სახელმწიფო ორგანოები, რომლებიც ხელს უწყობენ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებას, ქმნიან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილებისა და აღკვეთისათვის საჭირო პირობებს, ახორციელებენ ამ დანაშაულის შესაძლო რისკის ჯგუფებისათვის სამართლებრივი, ეკონომიკური გარემოს გაჯანსაღებას, აგრეთვე ატარებენ შესაბამის საინფორმაციო და საგანმანათლებლო კამპანიას.

1 1 საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს კომპეტენტური სამსახური თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უზრუნველყოფს იძულებითი შრომისა და შრომითი ექსპლუატაციის პრევენციის და მათზე რეაგირების მიზნით სახელმწიფო ზედამხედველობის საქართველოს მთავრობის მიერ დამტკიცებული წესის შესაბამისად განხორციელებას.

2. საჯარო სამართლის იურიდიული პირი − დასაქმების ხელშეწყობის სახელმწიფო სააგენტო თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უზრუნველყოფს საქართველოში და მისი ფარგლების გარეთ თავისუფალი სამუშაო ადგილების შესახებ ინფორმაციის მოპოვებასა და საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომობას „დასაქმების ხელშეწყობის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.

3. ტურიზმისა და კურორტების დარგის მართვის აღმასრულებელი ხელისუფლების უფლებამოსილი ორგანო თავისი კომპეტენციის ფარგლებში შეიმუშავებს ტურისტების და დამსვენებლების დაცვისა და უსაფრთხოების პროგრამას და კოორდინაციას უწევს მის განხორციელებას.

4. საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტრო თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უზრუნველყოფს ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებების (სკოლების) და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების პროგრამებში ადამიანით ვაჭრობასთან (ტრეფიკინგთან) დაკავშირებული საკითხების შეტანას.

5. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო თავისი კომპეტენციის ფარგლებში აკონტროლებს საქართველოს მოქალაქეთა საქარ თველოში დასაბრუნებელი მოწმობებისა და საქართველოს ვიზების გაცემას, საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირთა საქართველოს ფარგლებს გარეთ დასაქმების მიზნით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს უცხო ქვეყნებთან შესაბამისი ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებების დადებისათვის მოლაპარაკებების გამართვას, ხოლო საქართველოს ფარგლებს გარეთ მყოფ საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირთა სამართლებრივი დახმარების მიზნით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობებში ან საკონსულო დაწესებულებებში ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) საკითხებზე მომუშავე პირთა განსაზღვრას.

6. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო თავისი კომპეტენციის ფარგლებში ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულში მონაწილე პირთა გამოვლენის და მათი საქართველოში შემოსვლისა და საქართველოდან გასვლის აღრიცხვის უზრუნველსაყოფად აკონტროლებს საქართველოს სახელმწიფო საზღვარზე პირების გატარებასა და სასაზღვრო-გამშვები პუნქტების საქმიანობას, აგრეთვე თანამშრომლობს უცხო ქვეყნების შესაბამის სამართალდამცავ ორგანოებთან, შეისწავლის და აანალიზებს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის გამომწვევ მიზეზებს და მათი აღმოფხვრის უზრუნველსაყოფად ახორციელებს პროფილაქტიკურ ღონისძიებებს.

7. სახელმწიფო ორგანოები უზრუნველყოფენ ამ მუხლით გათვალისწინებული ღონისძიებების განხორციელებას და ამ მიზნით თანამშრომლობენ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, საქართველოში საქმიანობის განმახორციელებელ არასამეწარმეო იურიდიულ პირებთან და სამოქალაქო საზოგადოების სხვა დაწესებულებებთან.

 

თავი III. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის მექანიზმები

    მუხლი 7. სახელმწიფო ორგანოების კომპეტენცია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის სფეროში

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის მექანიზმები არის იმ ღონისძიებათა ერთობლიობა, რომლებიც ხორციელდება ამ დანაშაულის გამოვლენისა და გახსნის, დამნაშავეთა დადგენისა და დაკავების, მათ მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელებისა და მათთვის სასჯელის შეფარდების უზრუნველსაყოფად, აგრეთვე რომლებიც აუცილებელია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა სამართლებრივი დაცვისა და დახმარებისათვის.

2. სახელმწიფო ორგანოები, რომლებიც ახორციელებენ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლას, უზრუნველყოფენ ამ დანაშაულის თავიდან აცილების, გამოვლენისა და აღკვეთისათვის პროფილაქტიკური ღონისძიებების განხორციელებას, დანაშაულში ბრალდებული პირების დადგენას, დაკავებას და მათ მიმართ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელებას.

3. სახელმწიფო ორგანოები, რომლებიც ახორციელებენ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლას და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვას, შეიმუშავებენ სავალდებულო სახელმძღვანელო მითითებებს და თავიანთი თანამშრომლებისათვის უზრუნველყოფენ სპეციალური მოსამზადებელი კურსების ან სემინარების ჩატარებას ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა იდენტიფიცირების, მათდამი მოპყრობისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) საქმეთა წარმოების თავისებურებებზე.

4. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო თავისი კომპეტენციის ფარგლებში უზრუნველყოფს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო საქმიანობის განხორციელებას, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა და მოწმეთა პირადი უსაფრთხოების დაცვას, ერთიანი საინფორმაციო ბანკის შექმნას, აგრეთვე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის ღონისძიებათა შემუშავებისა და განხორციელების ხელშეწყობის მიზნით თანამშრომლობს შესაბამის სახელმწიფო ორგანოებთან.

5. საქართველოს პროკურატურა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) საქმეებზე თავისი კომპეტენციის ფარგლებში ახორციელებს სისხლისსამართლებრივ დევნას და სასამართლოში მხარს უჭერს სახელმწიფო ბრალდებას.

6. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის ეფექტიანად განხორციელების მიზნით საქართველოს პროკურატურის და სხვა შესაბამის სახელმწიფო ორგანოთა წარმომადგენლების მონაწილეობით საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან იქმნება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის მუდმივმოქმედი ჯგუფი, რომელიც კოორდინაციას უწევს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო მოქმედებების განხორციელებას ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის მუდმივმოქმედ ჯგუფს უფლება აქვს , შესაბამისი სახელმწიფო ორგანოებისაგან, მათ შორის, საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობებისა და საკონსულო დაწესებულებებისაგან, უშუალოდ მიიღოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) საკითხებთან დაკავშირებული ნებისმიერი ინფორმაცია.

7.  საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს კომპეტენტური სამსახური იძულებითი შრომისა და შრომითი ექსპლუატაციის პრევენციის და მათზე რეაგირების მიზნით ამოწმებს შრომის პირობებს და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) ნიშნების გამოვლენის შემთხვევაში საგამოძიებო ორგანოებს მიმართავს.

საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619-სსმI, №51, 29.09.2010წ., მუხ.332  

საქართველოს 2012 წლის 12 ივნისის კანონი №6439 – ვებგვერდი, 22.06.2012წ.

საქართველოს 2015 წლის 22 ივლისის კანონი №4085  – ვებგვერდი, 31.07.2015წ.

საქართველოს 2018 წლის 5 ივლისის კანონი №3103 - ვებგვერდი, 11.07.2018.

    მუხლი 8. ერთიანი საინფორმაციო ბანკი

1. ადამიანით მოვაჭრეთა იდენტიფიცირებისა და მათ შესახებ არსებული ინფორმაციის სისტემატიზაციისათვის საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად იქმნება ერთიანი საინფორმაციო ბანკი, რომელშიც შეიტანება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულთან დაკავშირებული ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებების განხორციელების, გამოძიების და სასამართლო განხილვის შედეგად ან/და საერთაშორისო კრიმინალური პოლიციიდან (ინტერპოლიდან) და სხვა შესაბამისი ორგანიზაციებიდან მიღებული ინფორმაცია.

2. ერთიანი საინფორმაციო ბანკის შექმნის წესს, მასში შესატანი ინფორმაციის სახეებსა და შინაარსს, აგრეთვე შესაბამის ინფორმაციასთან დასაშვებ პირთა სიას ამტკიცებს საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი.

3. ერთიან საინფორმაციო ბანკში შეტანილი ინფორმაცია საიდუმლო ინფორმაციაა და მისი გაცნობა და გაცემა ხდება საიდუმლო ინფორმაციის გაცნობისა და გაცემისათვის საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად.

4. ერთიან საინფორმაციო ბანკში არსებული ინფორმაციის უნებართვო გამჟღავნება ისჯება კანონით.

საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619-სსმI, №51, 29.09.2010წ., მუხ.332  

         მუხლი 9. საჯარო სამართლის იურიდიული პირი − სახელმწიფო ზრუნვისა და ტრეფიკინგის მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დახმარების სააგენტო

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ღონისძიებების განხორციელების მიზნით იქმნება საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს სისტემაში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი − სახელმწიფო ზრუნვისა და ტრეფიკინგის მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დახმარების სააგენტო (შემდგომ – სააგენტო).

2. სააგენტოს სახელმწიფო კონტროლს ახორციელებს საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო.

3. სააგენტოს მართავს დირექტორი, რომელსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს საქართველოს პრემიერ-მინისტრი.

4. სააგენტოს სტრუქტურა და საქმიანობის წესი განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა.

5. სააგენტო უზრუნველყოფს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთათვის, დაზარალებულთათვის კომპენსაციის გაცემას საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით და მათი დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ღონისძიებების დაფინანსებას, აგრეთვე საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული სხვა უფლებამოსილებების განხორციელებას.

6. სააგენტოს შემოსავლების წყაროებია:

ა) სახელმწიფო საბიუჯეტო სახსრები;

>ბ) საერთაშორისო ორგანიზაციებისაგან მიღებული სახსრები;

გ) იურიდიული და ფიზიკური პირების შემოწირულებები;

დ) საქართველოს კანონმდებლობით ნებადართული სხვა შემოსავლები.

    მუხლი 10. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ მიმართული ღონისძიებების განმახორციელებელი საუწყებათაშორისო საკოორდინაციო საბჭო

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების, მის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის სფეროებში შესაბამისი სახელმწიფო ორგანოებისათვის განსაზღვრული ფუნქციების ეფექტიანად შესრულებაში ხელის შეწყობის, მათი საქმიანობის კოორდინაციისა და მონიტორინგის მიზნით საქართველოს მთავრობა ქმნის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ მიმართული ღონისძიებების განმახორციელებელ საუწყებათაშორისო საკოორდინაციო საბჭოს (შემდგომ – საკოორდინაციო საბჭო).

2. საკოორდინაციო საბჭოს შემადგენლობაში სახელმწიფო უწყებების წარმომადგენლებთან ერთად შეიძლება შედიოდნენ შესაბამის სფეროში საქმიანობის განმახორციელებელი არასამეწარმეო იურიდიული პირების, საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების წარმომადგენლები, ამავე სფეროს სპეციალისტები და მეცნიერები. 

3. საკოორდინაციო საბჭოს შექმნის, პირის საკოორდინაციო საბჭოში წარდგენისა და საკოორდინაციო საბჭოდან გამოყვანის წესს, საკოორდინაციო საბჭოს შემადგენლობასა და საქმიანობის წესს (დებულებას) განსაზღვრავს და ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა.

4. საკოორდინაციო საბჭო ამტკიცებს:

ა) საკოორდინაციო საბჭოსთან შექმნილი მუდმივმოქმედი ჯგუფის შემადგენლობას, საქმიანობის წესსა და უფლებამოსილებას;

ბ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფრის) მოწყობისათვის აუცილებელ მინიმალურ სტანდარტებს;

გ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა დაცვის სამოქმედო ინსტრუქციას (ეროვნული რეფერალური მექანიზმი);

დ) სააგენტოდან კომპენსაციის გაცემის წესს.

 

თავი IV. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა სამართლებრივი დაცვა, დახმარება და რეაბილიტაცია

     მუხლი 11. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის სტატუსი

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის სტატუსის მინიჭების საკითხს წყვეტს საკოორდინაციო საბჭოსთან შექმნილი მუდმივმოქმედი ჯგუფი პირის მიერ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებისთვის (თავშესაფრისთვის) ან შესაბამისი დაწესებულებისთვის მიმართვის შემდეგ, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) სავარაუდო მსხვერპლის თაობაზე ინფორმაციის მიღებიდან არაუგვიანეს 48 საათისა. საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული შესაბამისი ორგანო ვალდებულია მიიღოს ზომები პირისთვის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის სტატუსის მინიჭების საკითხის გადასაწყვეტად საჭირო ინფორმაციის დაუყოვნებლივ შესაკრებად და საკოორდინაციო საბჭოსთან შექმნილი მუდმივმოქმედი ჯგუფისთვის დაუყოვნებლივ მისაწოდებლად.

2. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის სტატუსის მინიჭების შემთხვევაში პირს ეძლევა უფლება, მიმართოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებას (თავშესაფარს) და ისარგებლოს ამ თავით გათვალისწინებული უფლებებით.

3. დაზარალებულისა და პროცესის სხვა მონაწილისათვის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის სტატუსი არ წარმოადგენს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით მინიჭებული უფლებებისა და მოვალეობების წარმოშობის საფუძველს.

 4. საქართველოს მოქალაქეზე, საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირზე, რომელიც სხვა სახელმწიფოში ცნობილ იქნა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლად, ვრცელდება ამ თავით გათვალისწინებული დებულებები.

საქართველოს 2012 წლის 25 მაისის კანონი №6301 – ვებგვერდი, 12.06.2012წ.

საქართველოს 2019 წლის 11 დეკემბრის კანონი №5462 – ვებგვერდი, 19.12.2019წ.

საქართველოს 2021 წლის 30 მარტის კანონი №423 – ვებგვერდი, 13.04.2021წ.

    მუხლი 12. მოსაფიქრებელი ვადა

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს უფლება აქვს ისარგებლოს მოსაფიქრებელი ვადით – არანაკლებ 30 დღისა, რათა მიიღოს გადაწყვეტილება, სურს თუ არა, ითანამშრომლოს სამართალდამცავ ორგანოებთან შესაბამის დანაშაულზე სისხლის სამართლის პროცესის განხორციელებაში.

2. მოსაფიქრებელი ვადა აითვლება პირის მიერ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებისათვის (თავშესაფრისათვის), სამართალდამცავი ორგანოსათვის ან შესაბამისი დაწესებულებისათვის მიმართვის დღიდან.

3. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი მოსაფიქრებელი ვადის განმავლობაში თავისუფლდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 371-ე მუხლით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობისაგან.

    მუხლი 13. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე სისხლის სამართლის პროცესის თავისებურებანი

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე სისხლის სამართლის პროცესი ხორციელდება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსისა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტების შესაბამისად.

2. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე პროკურორის, დაზარალებულის ან მისი წარმომადგენლის შუამდგომლობით, სასამართლოს (მოსამართლის) განჩინებით (დადგენილებით) შეიძლება ჩატარდეს დახურული სასამართლო სხდომა.

3. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შემთხვევაში შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაცვის სპეციალური ღონისძიებები საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესით.

4. ადამიანით მოვაჭრე იურიდიული პირის მიმართ გამოიყენება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა.

5. ადამიანით მოვაჭრეს საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად შეიძლება ჩამოერთვას დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული ქონება.

6. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე სისხლის სამართლის პროცესის დაწყებამდე, სისხლის სამართლის პროცესში და მისი დასრულების შემდეგ ხორციელდება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ღონისძიებები, რომლებიც გათვალისწინებულია ამ კანონით.

    მუხლი 14. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა სამართლებრივი დაცვა

1. საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად უზრუნველყოფილია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთათვის, დაზარალებულთათვის მართლმსაჯულების ხელმისაწვდომობა.

2. სამართალდამცავი ორგანოები ვალდებული არიან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს, დაზარალებულს დაუყოვნებლივ განუმარტონ მისი უფლება, მიმართოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებას (თავშესაფარს).

3. სამართალდამცავი ორგანოები და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) ვალდებული არიან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს, დაზარალებულს მიაწოდონ სრული ინფორმაცია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) სფეროში საქართველოს კანონმდებლობის შესახებ.

4. გამომძიებელი, პროკურორი, მოსამართლე ვალდებულია დაზარალებულს მშობლიურ ენაზე ან მისთვის გასაგებ ენაზე მიაწოდოს ინფორმაცია მისი უფლება-მოვალეობების და სამართლებრივი სტატუსის შესახებ, აგრეთვე ინფორმაცია გამოძიების და სასამართლო პროცესის მსვლელობასთან დაკავშირებულ სხვა საკითხებზე.

5. სისხლის სამართლის პროცესში სახელმწიფო უზრუნველყოფს დაზარალებულს ადვოკატით, თარჯიმნით, აგრეთვე მისთვის სისხლის სამართლის პროცესთან დაკავშირებული დოკუმენტებისა და მასალების მიწოდებას მშობლიურ ენაზე ან მისთვის გასაგებ ენაზე.

6. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს, დაზარალებულს უფასო იურიდიული დახმარება და სასამართლო წარმომადგენლობა შეიძლება გაუწიოს ამ კანონის შესაბამისად საამისოდ უფლებამოსილმა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებამ (თავშესაფარმა) ან სხვა ფიზიკურმა ან იურიდიულმა პირმა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

7. დაზარალებულსა და მოწმეს, აგრეთვე იმ პირებს, რომლებიც მათ სამართლებრივ დაცვასა და დახმარებას უწევენ, უფლება აქვთ ნებისმიერ დროს მოითხოვონ თავიანთი და თავიანთი ოჯახის წევრების პირადი უსაფრთხოების უზრუნველყოფა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

8. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა და მოწმეთა ვინაობა, მისამართები და სხვა პერსონალური ინფორმაცია საიდუმლო ინფორმაციაა და მისი გამჟღავნება აკრძალულია, გარდა კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

9. დაზარალებულის, მოწმის ან მათი კანონიერი წარმომადგენლების თხოვნით შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაცვის სპეციალური ღონისძიებები საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესის შესაბამისად.

    მუხლი 15. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის, დაზარალებულის პასუხისმგებლობისაგან გათავისუფლება

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული თავისუფლდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 2862, 344-ე და 362-ე მუხლებითა და საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 172​3 და 185-ე მუხლებით განსაზღვრული ქმედებებისათვის გათვალისწინებული პასუხისმგებლობისაგან. მას აგრეთვე არ დაეკისრება პასუხისმგებლობა მართლსაწინააღმდეგო ქმედებაში მონაწილეობისათვის, თუ იგი იძულებული იყო ასე მოქცეულიყო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლად, დაზარალებულად ყოფნის გამო.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის დებულებები ვრცელდება ისეთ სამართალდარღვევებზე, რომლებიც პირის მიერ ჩადენილი იყო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლად, დაზარალებულად ყოფნის გამო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის, დაზარალებულის სტატუსის მოპოვებამდე.

     მუხლი 16. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის, დაზარალებულის უფლება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურებაზე

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს, დაზარალებულს უფლება აქვს, მოითხოვოს მისთვის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შედეგად მიყენებული მორალური, ფიზიკური ან ქონებრივი ზიანის ანაზღაურება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

 2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად ზიანის ანაზღაურების მიუხედავად, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს, დაზარალებულს უფლება აქვს, მისთვის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შედეგად მორალური, ფიზიკური ან ქონებრივი ზიანის მიყენებისთვის მოითხოვოს ერთჯერადი კომპენსაცია, რომელსაც გასცემს სააგენტო საკოორდინაციო საბჭოს მიერ დამტკიცებული წესის შესაბამისად.

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვა, დახმარება, რეაბილიტაცია და რეინტეგრაცია მოიცავს იმ სამართლებრივი, სოციალური და ორგანიზაციული ღონისძიებების ერთობლიობას, რომლებიც უზრუნველყოფს:

ა) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულზე სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელებას ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა პატივისა და ღირსების, პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობისა და უსაფრთხოების სრული დაცვით;

ბ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დისკრიმინაციის დაუშვებლობას;

გ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთათვის, დაზარალებულთათვის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურების ეფექტიანი მექანიზმების შემუშავებას;

დ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა სრულყოფილი რეაბილიტაციისა და ოჯახსა და საზოგადოებაში სრული რეინტეგრაციის ხელშეწყობას;

ე) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთათვის, დაზარალებულთათვის სრული ინფორმაციის მიწოდებას მათი უფლებებისა და ამ უფლებების დაცვის იმ მექანიზმების შესახებ, რომლებიც გათვალისწინებულია საქართველოს კანონმდებლობით.

2. სახელმწიფო ორგანოები, რომლებიც ახორციელებენ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვას, დახმარებას, რეაბილიტაციასა და რეინტეგრაციას, ამ კანონისა და სხვა საკანონმდებლო აქტების შესაბამისად თანამშრომლობენ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, საქართველოში საქმიანობის განმახორციელებელ არასამეწარმეო იურიდიულ პირებთან და სამოქალაქო საზოგადოების სხვა დაწესებულებებთან, რათა უზრუნველყონ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა სამართლებრივი დაცვა და დახმარება, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა და მოწმეთა პერსონალური მონაცემების სრული გასაიდუმლოება, პირადი უსაფრთხოებისა და პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობის დაცვა, უსაფრთხო რეპატრიაცია და სამედიცინო-ფსიქოლოგიური რეაბილიტაცია, აგრეთვე დანაშაულის შედეგად მიყენებული ფიზიკური, მორალური ან ქონებრივი ზიანის ანაზღაურების მექანიზმებისა და პროგრამების შემუშავება და განხორციელება.

    მუხლი 18. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დახმარებისა და რეაბილიტაციის მექანიზმები

1. სახელმწიფო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის თანხმობით უზრუნველყოფს მის მოთავსებას ღირსეული არსებობისათვის შესაფერის, უსაფრთხო საცხოვრებელში – ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარში).

2. დაუშვებელია დაზარალებულის დაკავების ადგილას და პენიტენციურ დაწესებულებაში მოთავსება, გარდა კანონით დადგენილი გამონაკლისებისა და იმ შემთხვევისა, როდესაც შესაძლებელია მისი სხვათაგან განცალკევებით მოთავსება.

3. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლს, დაზარალებულს მისი თანხმობით უწევს უფასო სამედიცინო და ფსიქოლოგიურ დახმარებას, აგრეთვე უფასო იურიდიულ კონსულტაციასა და დახმარებას. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) შეიმუშავებს და ახორციელებს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა რეაბილიტაციისა და ოჯახსა და საზოგადოებაში სრული რეინტეგრაციის მოკლე და გრძელვადიან პროგრამებს.

4. საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტრო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა თანხმობით უზრუნველყოფს საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროსთან ერთად შემუშავებულ პროფესიული სწავლებისა და სხვა საგანმანათლებლო პროგრამებში მათ მონაწილეობას.

5. ამ მუხლით გათვალისწინებული ვალდებულებების შესრულებისას ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების ყველა დაწესებულებამ (თავშესაფარმა) უნდა გაითვალისწინოს მსხვერპლთა ასაკი, სქესი და სპეციალური მოთხოვნები, განსაკუთრებით, ბავშვების სპეციალური მოთხოვნები, შესაბამისი საცხოვრებლით, განათლებითა და მზრუნველობით უზრუნველყოფის თაობაზე.

6. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ ბავშვთა მიმართ გამოიყენება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 1989 წლის 29 ნოემბრის „ბავშვთა უფლებათა“ კონვენციით და „ადამიანებით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ ევროპის საბჭოს კონვენციით გათვალისწინებული ბავშვის უფლებათა დაცვის მექანიზმები და საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ ბავშვთა უფლებების დაცვის შესახებ მიღებული სახელმძღვანელო მითითებები.

7. თუ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლის, დაზარალებულის ასაკი არ არის დადგენილი და არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ იგი არასრულწლოვანია, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნად ჩაითვლება და მისი ასაკის დადგენამდე მის მიმართ განხორციელდება სპეციალური დაცვის ღონისძიებები.

8. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა პირადი უსაფრთხოების დაცვა და სამედიცინო-ფსიქოლოგიური რეაბილიტაციის ღონისძიებები ხორციელდება მათი თანხმობითა და მათი პერსონალური მონაცემების სრული გასაიდუმლოებით.

საქართველოს 2010 წლის 9 მარტის კანონი №2712-სსმI, №12, 24.03.2010წ., მუხ.77

    მუხლი 19. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფრის) მოწყობა

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა კანონიერი უფლებებისა და ინტერესების დაცვის, მათი დახმარების, რეაბილიტაციისა და ოჯახსა და საზოგადოებაში სრული რეინტეგრაციის მიზნით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით იქმნება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი).

2. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) იქმნება სააგენტოსთან, როგორც საჯარო სამართლის იურიდიული პირის სტრუქტურული ერთეული.

3. ნებისმიერი ფიზიკური ან იურიდიული პირი უფლებამოსილია საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული ორგანიზაციულ-სამართლებრივი ფორმით შექმნას კერძო სამართლის არასამეწარმეო იურიდიული პირი – ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი).

4. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) უნდა აკმაყოფილებდეს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ სტანდარტებს.

41. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარში) არ შეიძლება დასაქმდეს „სქესობრივი თავისუფლებისა და ხელშეუხებლობის წინააღმდეგ მიმართულ დანაშაულთან ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული სქესობრივი თავისუფლებისა და ხელშეუხებლობის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულის ჩადენისთვის ნასამართლევი პირი, მიუხედავად ნასამართლობის მოხსნისა ან გაქარწყლებისა.

5. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულება (თავშესაფარი) უზრუნველყოფს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლისათვის, დაზარალებულისათვის ამ კანონით მინიჭებული უფლებების განხორციელებას, მათ შორის, მისი პირადი უსაფრთხოების დაცვას, ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარში) ყოფნის დროს.

1. უცხოელი, რომელიც არის საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენილი ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) დანაშაულის მსხვერპლი, დაზარალებული, სარგებლობს იმავე უფლებებით, რომლებიც ამ კანონით გათვალისწინებულია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლისათვის, დაზარალებულისათვის.

2. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული, რომელიც არის უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე პირი, თავისუფლდება საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 185-ე მუხლით განსაზღვრული ქმედებისათვის გათვალისწინებული პასუხისმგებლობისაგან.

3. დაუშვებელია მოსაფიქრებელი ვადის განმავლობაში საქართველოდან იმ უცხოელის გაძევება, რომლის შესახებაც არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ იგი შეიძლება იყოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული.

4. მოსაფიქრებელი ვადის განმავლობაში ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნულ პირზე ბინადრობის მოწმობას გასცემს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფრის) ან პროცესის მწარმოებელი ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე. ინფორმაცია, რომლითაც ხდება შუამდგომლობაში მითითებული პირის იდენტიფიცირება, საიდუმლო ინფორმაციაა და მისი გამჟღავნება ისჯება კანონით. შესაბამისი სახელმწიფო ორგანო აღნიშნული ინფორმაციის გასაიდუმლოების თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი წესით.

5. თუ ამ მუხლის მე-3 პუნქტში აღნიშნული პირი გადაწყვეტს, სისხლის სამართლის პროცესში შესაბამის დანაშაულზე ითანამშრომლოს სამართალდამცავ ორგანოებთან, მას სისხლის სამართლის პროცესის ან/და სამოქალაქო პროცესის დასრულებამდე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ეძლევა ბინადრობის მოწმობა. ამ პერიოდის განმავლობაში მას აგრეთვე უფლება აქვს იმუშაოს საქართველოს ტერიტორიაზე და ისარგებლოს საქართველოს შრომის კანონთა კოდექსით დადგენილი შრომითი უფლებებითა და გარანტიებით.

6. მოსაფიქრებელი ვადის გასვლის ან შესაბამისი სისხლის სამართლის პროცესის დასრულების შემდეგ სახელმწიფო იღებს სათანადო ზომებს უცხოელის, რომელიც არის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული, უსაფრთხო დაბრუნებისათვის მისი წარმოშობის სახელმწიფოში.

7. შესაბამისი სისხლის სამართლის პროცესის დასრულების შემდეგ უცხოელს, რომელიც არის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული, მისი თხოვნის საფუძველზე საქართველოს ტერიტორიაზე შეიძლება მიეცეს თავშესაფარი, თუ არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ წარმოშობის სახელმწიფოში დაბრუნების შემთხვევაში მის სიცოცხლეს, ჯანმრთელობას ან თავისუფლებას საფრთხე დაემუქრება.

    მუხლი 21. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირთა უსაფრთხო რეპატრიაცია

1 . საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობები და საკონსულო დაწესებულებები თანამშრომლობენ საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსა და საქართველოს სხვა შესაბამის სახელმწიფო ორგანოებთან, რათა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლზე, დაზარალებულზე უმოკლეს ვადაში გასცენ პირადობის მოწმობა ან / და საქართველოში დასაბრუნებელი მოწმობა და უზრუნველყონ საქართველოში მისი უსაფრთხო დაბრუნების ხელშეწყობა .

2. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა უსაფრთხო და ნებაყოფლობითი დაბრუნების მიზნით საქართველოს სახელმწიფო ორგანოები თანამშრომლობენ უცხო ქვეყნების შესაბამის ორგანოებთან, საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და არასამეწარმეო იურიდიულ პირებთან.

საქართველოს 2012 წლის 12 ივნისის კანონი №6439 – ვებგვერდი, 22.06.2012წ.

 

თავი IV1 . ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანთა სოციალური და სამართლებრივი დაცვა, დახმარება და რეაბილიტაცია

საქართველოს 2012 წლის 10 აპრილის კანონი №6012 – ვებგვერდი, 30.04.2012წ.

    მუხლი 211 . ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანთა სოციალური და სამართლებრივი დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ზოგადი საფუძვლები

1. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვ ანზე ვრცელდება ამ კანონით ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთათვის, დაზარალებულთათვის დადგენილი სოციალური და სამართლებრივი დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის ღონისძიებები არასრულწლოვანთათვის საქართველოს კანონმდებლობითა და ამ თავით დადგენილი წესების გათვალისწინებით.

2. სახელმწიფო ამ კანონით დადგენილი ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების მექანიზმების მეშვეობით იღებს სპეციალურ ზომებს ადამიანით ვაჭრობაში (ტრეფიკინგში) არასრულწლოვანთა ჩართვის შესაძლებლობ ების შესამცირებლად.

3. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის მიმართ გამოიყენება ამ კანონის მე-18 მუხლის მე-6 პუნქტში აღნიშნული მექანიზმები და მითითებები.

4. ამ კანონის მოქმედება, ნებისმიერი სახის დისკრიმინაციის გარეშე, ასევე ვრცელდება უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის მიმართ.

საქართველოს 2012 წლის 10 აპრილის კანონი №6012 – ვებგვერდი, 30.04.2012წ.

    მუხლი 212 . ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანთა სამართლებრივი დაცვა

1. სახელმწიფო თავისი უფლებამოსილი ორგანოების მეშვეობით იღებს ზომებს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის ვინაობის, მოქალაქეობის, მშობლების, ოჯახის ადგილსამყოფლის დასადგენად. საჭიროების შემთხვევაში ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ენიშნება მეურვე/მზრუნველი.

2. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებულ ი არასრულწლოვნ ის ვინაობა და სხვა პერსონალური მონაცემები საიდუმლოა და მათი გამჟღავნება აკრძალულია (ეს ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ არის ასევე მას ობრივი ინფორმაციის საშუალებებისთვის), გარდა კანონით დადგენილი გამონაკლისი შემთხვევებისა, როცა საჭიროა მისი მშობლებისა და ოჯახის ადგილსამყოფლის დადგენა და აღნიშნული ინფორმაციის გამჟღავნება საფრთხეს არ უქმნის ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებულ ი არასრულწლოვნის უსაფრთხოებას.

3. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვანი უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ინფორმაციით მისი უფლებრივი მდგომარეობის შესახებ, ასევე მისი დახმარებისა და რეაბილიტაციის მიზნით განსახორციელებელი ღონისძიებების თაობაზე. არასრულწლოვანს ინფორმაცია მიეწოდება მისთვის გასაგებ ენაზე, მისი ასაკის გათვალისწინებით.

4. დაუშვებელია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის დაკავების ადგილას და პენიტენციურ დაწესებულებაში მოთავსება ამ კანონის მე-15 მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საქართველოს 2012 წლის 10 აპრილის კანონი №6012 – ვებგვერდი, 30.04.2012წ.

    მუხლი 213 . ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანთა სოციალური დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის მექანიზმები

1. სახელმწიფო საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ხელს უწყობს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის სოციალურ დაცვას, დახმარებასა და რეაბილიტაციას.

2. სახელმწიფო ამ კანონით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის მოთავსებას ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარში). თავშესაფარში, მისი შინაგანაწესით დადგენილი წესით, ასევე შეიძლება მოთავსდეს არასრულწლოვანი, რომლის ერთ-ერთი ან ორივე მშობელი ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლია ან დაზარალებულია.

3. ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულებაში (თავშესაფარში) მოთავსებული ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის ცხოვრების, დასვენების, დახმარებისა და რეაბილიტაციისათვის საჭირო პირობები განისაზღვრება ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფრის) შინაგანაწესით, რომელიც ასევე შეიძლება ითვალისწინებდეს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვნის მიერ ასაკის შესაბამისი მინიმალური განათლების მიღების შესაძლებლობას.

საქართველოს 2012 წლის 10 აპრილის კანონი №6012 – ვებგვერდი, 30.04.2012წ.

    მუხლი 214 . უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანთა სტატუსი და რეპატრიაცია

1. უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლ, დაზარალებულ არასრულწლოვანზე ამ კანონით, საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით გაიცემა ბინადრობის ნებართვა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების ან პროცესის მწარმოებელი ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე.

2. უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვანი არ შეიძლება დაბრუნებულ იქნეს უცხო სახელმწიფოში, თუ არსებობს ვარაუდი, რომ დაბრუნების შემთხვევაში მისი უსაფრთხოება არ იქნება უზრუნველყოფილი. ასევე გათვალისწინებული უნდა იქნეს აღნიშნული პირის განსაკუთრებული საჭიროებები, ფსიქოლოგიური თუ ჯანმრთელობის მდგომარეობა.

3. უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლი, დაზარალებული არასრულწლოვანის ინტერესებისა და საჭიროებების გათვალისწინებით, მისი დახმარებისა და რეაბილიტაციის მიზნით სახელმწიფო დაწესებულებები საზოგადოებრივ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობით ახორციელებენ შესაბამის პროგრამებს.

საქართველოს 2012 წლის 10 აპრილის კანონი №6012 – ვებგვერდი, 30.04.2012წ.

საქართველოს 2025 წლის 2 აპრილის კანონი №422 – ვებგვერდი, 03.04.2025წ.

 

 

თავი V. საქართველოს საერთაშორისო თანამშრომლობა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის სფეროში

    მუხლი 22. საქართველოს სახელმწიფო ორგანოების თანამშრომლობა უცხო ქვეყნების შესაბამის სახელმწიფო ორგანოებთან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის სფეროში

საქართველოს სახელმწიფო ორგანოების თანამშრომლობა უცხო ქვეყნების შესაბამის სახელმწიფო ორგანოებთან ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების, მის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციის სფეროებში განისაზღვრება „ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ“ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კონვენციის, მისი დამატებითი ოქმის „ადამიანების, განსაკუთრებით ქალებისა და ბავშვების, ტრეფიკინგის თავიდან აცილების, აღკვეთისა და დასჯის შესახებ“, „ადამიანებით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ ევროპის საბჭოს კონვენციის, საქართველოს მიერ შესაბამის სახელმწიფოებთან დადებული სამართლებრივი ურთიერთდახმარების შესახებ ხელშეკრულებების და საქართველოს სხვა საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და შეთანხმებების შესაბამისად.

    მუხლი 23. თანამშრომლობა საერთაშორისო სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებთან ერთობლივი პროგრამების განხორციელების უზრუნველსაყოფად

ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) თავიდან აცილების, მის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვისათვის, დახმარებისა და რეაბილიტაციისათვის ამ კანონით გათვალისწინებული ღონისძიებების, ერთობლივი პროგრამების მომზადებასა და განხორციელებაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეიძლება მონაწილეობა მიიღონ საერთაშორისო სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებმა.

 

თავი VI. გარდამავალი დებულებანი

    მუხლი 24. კანონის ამოქმედებასთან დაკავშირებით გასატარებელი ღონისძიებები

1. საქართველოს მთავრობამ უზრუნველყოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის განმახორციელებელი სახელმწიფო ორგანოების მიერ ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ გასატარებელ ღონისძიებათა დაფინანსება.

2. საქართველოს მთავრობამ 2014 წლის 1 აპრილამდე შეიმუშაოს და დაამტკიცოს საკოორდინაციო საბჭოს შექმნის, პირის საკოორდინაციო საბჭოში წარდგენისა და საკოორდინაციო საბჭოდან გამოყვანის წესი, საკოორდინაციო საბჭოს შემადგენლობა და საქმიანობის წესი (დებულება).

2 1. საქართველოს მთავრობამ 2016 წლის 1 იანვრამდე დაამტკიცოს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს კომპეტენტური სამსახურის მიერ იძულებითი შრომისა და შრომითი ექსპლუატაციის პრევენციის და მათზე რეაგირების მიზნით სახელმწიფო ზედამხედველობის განხორციელების წესი.

3. საკოორდინაციო საბჭომ 2014 წლის 1 აპრილამდე მოამზადოს და საქართველოს მთავრობას დასამტკიცებლად წარუდგინოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა იდენტიფიცირების ერთიანი სტანდარტები და წესი.

31. ფონდის დირექტორმა 2014 წლის 1 აპრილამდე საქართველოს მთავრობას დასამტკიცებლად წარუდგინოს ფონდის დებულება.

32. ამ კანონის საფუძველზე გამოცემული საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებები ინარჩუნებს იურიდიულ ძალას ამ მუხლის მე-2, მე-3 და 31 პუნქტებით გათვალისწინებული, საქართველოს მთავრობის მიერ მიღებული ნორმატიული აქტების ამოქმედებამდე.

4. საკოორდინაციო საბჭომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 6 თვის ვადაში დაამტკიცოს:

ა) საკოორდინაციო საბჭოსთან შექმნილი მუდმივმოქმედი ჯგუფის შემადგენლობა, საქმიანობის წესი და უფლებამოსილება;

ბ) ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა მომსახურების დაწესებულების (თავშესაფრის) მოწყობისათვის აუცილებელი სტანდარტები, მოთხოვნები და მისი დებულების ნიმუში;

გ) სამოქმედო ინსტრუქცია ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა დასაცავად (ეროვნული რეფერალური მექანიზმი);

დ) ფონდიდან კომპენსაციის გაცემის წესი.

5. საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტრომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 6 თვის ვადაში უზრუნველყოს საჯარო სამართლის იურიდიული პირისათვის – ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დაცვისა და დახმარების სახელმწიფო ფონდისათვის შესაბამისი ქონების გადაცემა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

6. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 6 თვის ვადაში უზრუნველყოს ერთიანი საინფორმაციო ბანკის შექმნისათვის საჭირო ორგანიზაციულ-სამართლებრივი ღონისძიებების განხორციელება.

7. საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 3 თვის ვადაში შეიმუშაოს ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მსხვერპლთათვის სამედიცინო მომსახურების გაწევის წესი და ფორმები.

8. საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 6 თვის ვადაში უზრუნველყოს ადამიანით ვაჭრობასთან (ტრეფიკინგთან) დაკავშირებული საკითხების შეტანა ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებებისა (სკოლების) და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების პროგრამებში.

9. საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრმა ამ კანონის ამოქმედებიდან 6 თვის ვადაში დაამტკიცოს ერთიანი საინფორმაციო ბანკის შექმნის წესი.

10. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 1 თვის ვადაში უზრუნველყოს საქართველოს საკონსულო დაწესებულებებში ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) საკითხებზე მომუშავე პირთა განსაზღვრა და სათანადო ინფორმაციის საჯაროდ გავრცელება, მათ შორის, საქართველოს ფარგლებს გარეთ.

11. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ამ კანონის ამოქმედებიდან 6 თვის ვადაში უზრუნველყოს საქართველოს პარლამენტში „ადამიანებით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ ევროპის საბჭოს კონვენციის სარატიფიკაციოდ წარდგენა.

 

თავი VII. დასკვნითი დებულებანი

    მუხლი 25. კანონის ამოქმედება

1. ეს კანონი, გარდა მე-13 მუხლის მე-4 პუნქტისა, მე-18 მუხლის მე-2 პუნქტისა და 22-ე მუხლისა, ამოქმედდეს გამოქვეყნებიდან 1 თვის შემდეგ.

2. ამ კანონის მე-13 მუხლის მე-4 პუნქტი ამოქმედდეს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსსა და საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში შესაბამისი ცვლილებებისა და დამატებების შეტანის შემდეგ.

3. ამ კანონის მე-18 მუხლის მე-2 პუნქტი ამოქმედდეს 2008 წლის 1 იანვრიდან.

4. ამ კანონის 22-ე მუხლი ამოქმედდეს „ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ“ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კონვენციასთან, მის დამატებით ოქმთან „ადამიანების, განსაკუთრებით ქალებისა და ბავშვების, ტრეფიკინგის თავიდან აცილების, აღკვეთისა და დასჯის შესახებ“ და „ადამიანებით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ ევროპის საბჭოს კონვენციასთან საქართველოს შეერთების შემდეგ.

საქართველოს პრეზიდენტი                                              მ. სააკაშვილი

თბილისი,

2006 წლის 28 აპრილი.

№2944-Iს

 Контролный текст по состоянию на 2.04.2025 N422

 

Закон Грузии

О борьбе против торговли людьми (трефикинга)

 

Глава I

Общие положения

 

Статья 1. Сфера, регулируемая Законом

Настоящим Законом определяются правовые и организационные основания для предупреждения торговли людьми (трефикинга) и борьбы против нее, полномочия, обязанности и порядок координации деятельности государственных органов, должностных лиц и юридических лиц при осуществлении мероприятий, направленных против торговли людьми (трефикинга), а также правовое положение, гарантии социальной и правовой защиты жертв торговли людьми (трефикинга) в Грузии.

 

Статья 2. Цели Закона

Целями настоящего Закона являются:

а) обеспечение содействия предупреждению торговли людьми (трефикинга) и борьбе против нее путем защиты прав жертв торговли людьми (трефикинга);

б) обеспечение защиты, реабилитации и оказания помощи жертвам торговли людьми (трефикинга);

в) определение особенностей осуществления уголовного преследования за совершение преступления - торговли людьми (трефикинга);

г) определение принципов сотрудничества государственных органов, международных организаций и юридических лиц для предупреждения торговли людьми (трефикинга), борьбы против нее, защиты, реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга) и оказания им помощи.

 

Статья 3. Разъяснение терминов

Для целей настоящего Закона термины имеют следующие значения:

а) торговля людьми (трефикинг) - преступления, предусмотренные статьями 1431 и 1432 Уголовного кодекса Грузии. Согласию жертв торговли людьми (трефикинга) на их преднамеренную эксплуатацию значение не придается;

б) шантаж - принуждение лиц выполнять или не выполнять какие-либо действия под угрозой разглашения сведений, порочащих их самих или их близких либо других причиняющих вред сведений;

в) беспомощное положение – положение, когда лицо зависит от других лиц материально или иным образом, когда лицо ввиду ограниченных возможностей не в состоянии реально оценивать сложившуюся ситуацию, когда у лица не имеется иных реальных средств, кроме как подчиниться применяемому к нему насилию; (14.07.2020 N6824, ввести в действие с 1 января 2021 года.)

г) эксплуатация – совершаемые преступником с целью получения материальной или иной выгоды:

г.а) принуждение к труду или оказанию услуг;

г.б) принуждение к оказанию сексуальных услуг;

г.в) вовлечение лиц в преступную деятельность, проституцию, порнографию или иные антиобщественные деяния;

г.г) изъятие, пересадка или иное использование органов, частей органов или тканей человека принудительно или обманным путем;

г.д) поставление человека в положение, сходное с рабством, или в современные условия рабства;

 д) принудительный труд - любая работа или услуга, сопряженная с физическим или психическим принуждением лиц, навязываемая путем применения угроз, шантажа или использования их беспомощного положения;

е) сексуальная эксплуатация - вовлечение лиц в проституцию, оказание иных сексуальных услуг или производство порнографических материалов путем применения к ним угроз, насилия, принуждения, шантажа или использования их беспомощного положения, с использованием служебного положения или предоставлением недостоверной информации о характере и условиях работы;

ж) положение, сходное с рабством, - статус или положение лиц, определенные дополнительной конвенцией Организации Объединенных Наций "Об упразднении рабства, работорговли и институтов и обычаев, сходных с рабством" от 7 сентября 1956 года;

з) поставление человека в современные условия рабства – создание человеку условий, когда он с вознаграждением, неадекватным вознаграждением или без вознаграждения выполняет работу или оказывает услуги в пользу другого лица и не может изменить указанное обстоятельство ввиду зависимости от указанного лица. Зависимость от лица может быть вызвана в том числе:

 з.а) лишением лица идентификационных документов, контролем или умышленным посягательством;

з.б) ограничением в праве на свободное передвижение или контролем за свободным передвижением;

з.в) ограничением или контролем коммуникации, в том числе – переписки и телефонных контактов с членом семьи, или другим лицом;

з.г) созданием принуждающей или устрашающей среды;

 и) торговец людьми - физические или юридические лица либо группа лиц, совершившая преступление, предусмотренное статьями 143или(и) 1432 Уголовного кодекса Грузии;

к) жертвы торговли людьми (трефикинга) - люди, которым в результате торговли людьми (трефикинга) был причинен моральный, физический или имущественный вред, и признанные жертвами торговли людьми (трефикинга) постоянно действующей группой при Межведомственном координационном совете, осуществляющем направленные против торговли людьми (трефикинга) мероприятия в порядке, установленном законодательством Грузии;

л) государство происхождения - государство, граждане которого или постоянно проживающие в котором лица являются жертвами торговли людьми (трефикинга);

м) государство назначения - государство, на территории которого эксплуатируются жертвы торговли людьми (трефикинга);

н) государство транзита - государство, через территорию которого осуществляется торговля людьми (трефикинг);

о) учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) - юридическое лицо, образованное в соответствии с законодательством Грузии, целью которого является предоставление убежища жертвам торговли людьми (трефикинга) и оказание им юридических, психологических, медицинских или(и) иных услуг в целях защиты их законных прав и интересов, их реабилитации и полной реинтеграции в семью и общество;

п) потерпевшие - лица, признанные потерпевшими в результате совершения преступлений, предусмотренных статьями 1431 или(и) 1432 Уголовного кодекса Грузии в порядке, установленном Уголовно-процессуальным кодексом Грузии.

р) несовершеннолетние – лица в возрасте не старше 18 лет. (10.04.2012 N6012)

 

Статья 4. Государственная политика Грузии в сфере борьбы против торговли людьми (трефикинга)

1. Государственная политика Грузии в сферах предупреждения торговли людьми (трефикинга), борьбы против нее, защиты, реабилитации и оказания помощи жертвам торговли людьми (трефикинга) и потерпевшим, определяется в соответствии с обязательствами, предусмотренными Конституцией Грузии, международными договорами и соглашениями Грузии в сферах борьбы против транснациональной организованной преступности, коррупции и защиты прав человека.

2. Государство содействует предупреждению торговли людьми (трефикинга), защите прав жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказанию им помощи и их реабилитации, осуществляет мероприятия, направленные против торговли людьми (трефикинга).

3. Государственные органы, осуществляющие мероприятия по предупреждению торговли людьми (трефикинга) и борьбе против нее, защите жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказанию им помощи и их реабилитации, руководствуются Конституцией Грузии, международными договорами и соглашениями Грузии, настоящим Законом и другими соответствующими нормативными актами.

 

Глава II

Механизмы предупреждения торговли людьми (трефикинга) и компетенция государственных органов в сфере предупреждения торговли людьми (трефикинга)

 

Статья 5. Механизмы предупреждения торговли людьми (трефикинга)

1. Механизмы предупреждения торговли людьми (трефикинга) - совокупность организационных, правовых, исследовательских, просветительных, информационных, социальных и экономических мероприятий, направленных на сокращение, предупреждение и пресечение торговли людьми (трефикинга).

2. Деятельность государства в сфере предупреждения торговли людьми (трефикинга) подразумевает:

а) разработку и осуществление краткосрочных и долгосрочных программ по снижению в стране уровня бедности, повышению уровня экономического развития, сокращению безработицы и неравного доступа к возможностям, устранению всех форм дискриминации;

б) анализ и оценку причин, вызывающих торговлю людьми (трефикинг);

в) исследование форм и масштабов распространения торговли людьми (трефикинга) и сбор данных в целях разработки эффективных превентивных мероприятий;

г) полноценное правовое регулирование миграции, осуществление мероприятий по содействию легальной трудовой миграции;

д) сокращение угрозы нелегальной трудовой миграции и торговли людьми (трефикинга) при помощи осуществления информационно-образовательной деятельности, в том числе – создания «горячих линий» в соответствующих государственных ведомствах, разработки образовательных программ для широких слоев населения, обеспечения паспортно-визовых служб, погранично-пропускных пунктов и дипломатических представительств и консульских учреждений Грузии за рубежом информационным материалом о легальном труде граждан Грузии за рубежом и предотвращении торговли людьми (трефикинга), о центрах защиты, помощи и реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших и др.; (12.06.2012 N6439)

е) включение в программы общеобразовательных учреждений (школ) и высших образовательных учреждений вопросов, связанных с торговлей людьми (трефикингом);

ж) организацию и проведение специальных подготовительных курсов или семинаров для государственных служащих, осуществляющих мероприятия по предупреждению торговли людьми (трефикинга), борьбе против нее, защите, реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказанию им помощи;

з) мероприятия, направленные против любых факторов, способствующих эксплуатации человека.

 

Статья 6. Компетенция государственных органов в сфере предупреждения торговли людьми (трефикинга)

1. Государственные органы, содействующие предупреждению торговли людьми (трефикинга), создают условия, необходимые для предупреждения и пресечения торговли людьми (трефикинга), принимают меры по оздоровлению правовой и экономической среды для групп возможного риска, связанного с данным преступлением, а также проводят соответствующую информационную и просветительную кампанию.

 11. Компетентная служба Министерства лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных територий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии в пределах своей компетенции, в порядке, утвержденном Правительством Грузии, обеспечивает осуществление государственного надзора с целью превенции принудительного труда и трудовой эксплуатации и реагирования на них. (5.07.2018 N3103)

2. Юридическое лицо публичного права – Государственное агентство содействия занятости в пределах своей компетенции обеспечивает сбор и доступность для общественности информации о наличии свободных рабочих мест в Грузии и за ее пределами в соответствии с Законом Грузии «О содействии занятости». (14.07.2020 N6820, ввести в действие с 1 сентября 2021 года.)

3. Уполномоченный орган исполнительной власти по управлению туризмом и курортами в пределах своей компетенции разрабатывает программу защиты и безопасности туристов и отдыхающих и координирует ее осуществление.

 4. Министерство образования, науки и молодежи Грузии в пределах своей компетенции обеспечивает включение в программы общеобразовательных учреждений (школ) и высших образовательных учреждений вопросов, связанных с торговлей людьми (трефикингом). (30.11.2023 N3851, ввести в действие с 1 января 2024 года.)

5. Министерство иностранных дел Грузии в пределах своей компетенции контролирует выдачу удостоверений и виз Грузии гражданам Грузии, возвращающимся в Грузию, в целях обеспечения занятости за пределами Грузии граждан Грузии и постоянно проживающих в Грузии лиц обеспечивает в порядке, установленном законодательством Грузии, проведение с иностранными государствами переговоров для заключения соответствующих двусторонних и многосторонних договоров, а в целях оказания правовой помощи находящимся за рубежом гражданам Грузии и постоянно проживающим в Грузии лицам в порядке, установленном законодательством Грузии, - определение в дипломатических представительствах и консульских учреждениях Грузии за рубежом, лиц, занимающихся вопросами, касающимися торговли людьми (трефикинга). (12.06.2012 N6439)

6. Министерство внутренних дел Грузии в пределах своей компетенции в целях выявления лиц, участвующих в преступлении - торговле людьми (трефикинге), и обеспечения учета их въезда в Грузию и выезда из Грузии контролирует пропуск лиц через Государственную границу Грузии и деятельность погранично-пропускных пунктов, а также сотрудничает с соответствующими правоохранительными органами иностранных государств, изучает и анализирует причины, вызывающие преступление - торговлю людьми (трефикинг), и осуществляет профилактические мероприятия для обеспечения их устранения.

7.Государственные органы обеспечивают осуществление мероприятий, предусмотренных настоящей статьей, и в этих целях сотрудничают с международными организациями, непредпринимательскими юридическими лицами, осуществляющими деятельность в Грузии, и другими учреждениями гражданского общества.

 

Глава III

Механизмы борьбы против торговли людьми (трефикинга)

 

Статья 7. Компетенция государственных органов в сфере борьбы против торговли людьми (трефикинга)

1. Механизмы борьбы против торговли людьми (трефикинга) представляют совокупность мер, принимаемых для обеспечения выявления и раскрытия данного преступления, установления и задержания лиц, виновных в его совершении, осуществления в отношении них уголовного преследования и применения к ним наказания, а также мер, необходимых для правовой защиты и оказания помощи жертвам торговли людьми (трефикинга) и потерпевшим.

2. Государственные органы, осуществляющие борьбу против торговли людьми (трефикинга), обеспечивают принятие профилактических мер по предотвращению, выявлению и пресечению указанного преступления, установление, задержание лиц, обвиняемых в совершении преступления, и осуществление в отношении них уголовного преследования в порядке, установленном законодательством Грузии.(24.09.2010 N3619)

3. Государственные органы, осуществляющие борьбу против торговли людьми (трефикинга) и защиту жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, разрабатывают обязательные руководящие указания и обеспечивают проведение для своих сотрудников специальных подготовительных курсов или семинаров об особенностях идентификации жертв торговли людьми (трефикинга), обращения с ними и производства по делам о торговле людьми (трефикинге).

4. Министерство внутренних дел Грузии в пределах своей компетенции обеспечивает осуществление оперативно-розыскной и следственной деятельности по данному преступлению, защиту личной безопасности жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и свидетелей, создание единого информационного банка, а также сотрудничает с соответствующими государственными органами в целях содействия разработке и осуществлению мероприятий по борьбе против торговли людьми (трефикинга).

5. Прокуратура Грузии в пределах своей компетенции осуществляет уголовное преследование по делам о торговле людьми (трефикинге) и поддерживает в суде государственное обвинение.

6. В целях эффективного осуществления борьбы против торговли людьми (трефикинга) с участием представителей прокуратуры Грузии и других соответствующих государственных органов при Министерстве внутренних дел Грузии создается постоянно действующая группа борьбы против торговли людьми (трефикинга), координирующая осуществление на всей территории страны оперативно-розыскных и следственных действий, направленных против торговли людьми (трефикинга). Постоянно действующая группа борьбы против торговли людьми (трефикинга) вправе непосредственно получать любую информацию по вопросам, связанным с торговлей людьми (трефикингом) от соответствующих государственных органов, в том числе – дипломатических представительств и консульских учреждений Грузии за рубежом.(12.06.2012 N6439)

7. Компетентная служба Министерства лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии с целью превенции принудительного труда и трудовой эксплуатации, и реагирования на них проверяет условия труда и в случае выявления признаков торговли людьми (трефикинга) обращается в следственные органы. (5.07.2018 N3103)

 

Статья 8. Единый информационный банк

1. В целях идентификации торговцев людьми и систематизацииимеющейся о них информации в Министерстве внутренних дел Грузии в соответствии с порядком, установленным законодательством Грузии, создается единый информационный банк, в который вносится информация, полученная в результате осуществления оперативно-розыскных мероприятий, связанных с преступлением – торговлей людьми (трефикингом), в результате следствия и судебного рассмотрения, или(и) информация, полученная от международной криминальной полиции (Интерпола) и других соответствующих организаций. (24.09.2010 N3619)

 2. Порядок создания единого информационного банка, виды и содержание вносимой в него информации, а также перечень лиц, имеющих доступ к соответствующей информации, утверждает Министр внутренних дел Грузии.

3. Информация, внесенная в единый информационный банк, является секретной, ознакомление с ней и ее выдача производятся в установленном законодательством Грузии порядке ознакомления с секретной информацией и ее выдачи.

4. Использование без разрешения информации, имеющейся в едином информационном банке, наказывается законом.

 

Статья 9. Юридическое лицо публичного права – Агентство государственной заботы и оказания помощи жертвам и пострадавшим от трефикинга

(11.12.2019 N5462, ввести в действие с 1 февраля 2020 года.)

 1. В целях осуществления мероприятий по защите жертв и пострадавших от торговли людьми (трефикинга), оказания им помощи и их реабилитации создается юридическое лицо публичного права, входящее в систему Министерства лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии, – Агентство государственной заботы и оказания помощи жертвам и пострадавшим от трефикинга (далее – Агентство).

 2. Государственный контроль Агентства осуществляется Министерством лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии.

3. Агентством управляет директор, которого назначает на должность и освобождает от должности Премьер-министр Грузии.

4. Структура и порядок деятельности Агентства определяются Положением, которое утверждает Правительство Грузии.

5. Агентство обеспечивает выплату в порядке, установленном законодательством Грузии, компенсации жертвам и пострадавшим от торговли людьми (трефикинга) и финансирование мероприятий по их защите, оказанию им помощи и их реабилитации, а также осуществление других полномочий, определенных законодательством Грузии.

6. Источниками доходов Агентства являются:

а) средства государственного бюджета;

б) средства, полученные из международных организаций;

в) пожертвования юридических и физических лиц;

г) другие доходы, разрешенные законодательством Грузии.

 

Статья 10. Межведомственный координационный совет, осуществляющий мероприятия, направленные против торговли людьми (трефикинга)

 1. В целях содействия эффективному выполнению определенных функций, координации и мониторинга деятельности соответствующих государственных органов в сферах предупреждения торговли людьми (трефикинга), борьбы против нее, защиты, реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказания им помощи Правительство Грузии учреждает Межведомственный координационный совет, осуществляющий мероприятия, направленные против торговли людьми (трефикинга) (далее - Координационный совет). (20.09.2013 N1268)

2. В состав Координационного совета, помимо представителей государственных ведомств, могут входить представители осуществляющих деятельность в соответствующей сфере непредпринимательских юридических лиц, международных организаций и средств массовой информации, а также специалисты и ученые данной сферы.

3. Порядок создания Координационного совета, выдвижения лиц в состав и их выведения из состава Координационного совета, его состав и порядок деятельности (положение) определяет и утверждает Правительство Грузии. (20.09.2013 N1268)

 4. Координационный совет утверждает: (11.12.2019 N5462, ввести в действие с 1 февраля 2020 года.)

а) состав, порядок деятельности и полномочия постоянно действующей группы при Координационном совете;

б) минимальные стандарты, необходимые для устройства учреждения (убежища) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга);

в) инструкцию (национальный реферальный механизм) к действию по защите жертв торговли людьми (трефикинга);

г) порядок выплаты компенсации из Агентства.

 

  Глава IV

Правовая защита, реабилитация жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и оказание им помощи

 

Статья 11. Статус жертвы торговли людьми (трефикинга)

1. Вопрос о присвоении статуса жертвы торговли людьми (трефикинга) решает постоянно действующая группа при Координационном совете после обращения лица в учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) или соответствующее учреждение, не позднее 48 часов с момента поступления информации о предполагаемой жертве торговли людьми (трефикинга). Соответствующий орган, определенный постановлением Правительства Грузии, обязан принять меры для незамедлительного сбора информации, требующейся для решения вопроса о присвоении лицу статуса жертвы торговли людьми (трефикинга), и ее незамедлительного направления постоянно действующей группе при Координационном совете. (30.03.2021 N423)

2. Лицу в случае присвоения ему статуса жертвы торговли людьми (трефикинга) предоставляется право обращаться в учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) и пользоваться правами, предусмотренными настоящей главой.

3. Для потерпевшего и других участников процесса статус жертвы торговли людьми (трефикинга) не является основанием для возникновения прав и обязанностей, предусмотренных Уголовно-процессуальным кодексом Грузии.

4. На граждан Грузии, лиц без гражданства, имеющих статус в Грузии, признанных в других государствах жертвами торговли людьми (трефикинга), распространяются положения, предусмотренные настоящей главой.(25.05.2012 N6301)

 

 Статья 12. Срок на обдумывание

1. Жертвы торговли людьми (трефикинга) вправе пользоваться сроком на обдумывание – не менее 30 дней для принятия решения, желают ли они сотрудничать с правоохранительными органами в осуществлении уголовного процесса по соответствующему преступлению.

2. Срок на обдумывание исчисляется со дня обращения лиц в учреждение (убежище) по оказанию помощи жертвам торговли людьми (трефикинга), правоохранительный орган или другое соответствующее учреждение.

3. Жертвы торговли людьми (трефикинга) в течение срока на обдумывание освобождаются от ответственности, предусмотренной статьей 371 Уголовного кодекса Грузии.

 

Статья 13. Особенности уголовного процесса по преступлению - торговле людьми (трефикингу)

1. Уголовный процесс по преступлению - торговле людьми (трефикингу) осуществляется в соответствии с Уголовно-процессуальным кодексом Грузии и другими законодательными актами Грузии.

2. В связи с преступлением – торговлей людьми (трефикингом) по ходатайству прокурора, потерпевшего или его представителя, определению (постановлению) суда (судьи) может проводиться закрытое судебное заседание.

3. В случае преступления - торговли людьми (трефикинга) могут применяться специальные меры защиты в порядке, установленном Уголовно-процессуальным кодексом Грузии.

4. В отношении юридических лиц, торгующих людьми, применяется уголовная ответственность, установленная законодательством Грузии.

5. Торговцы людьми в соответствии с законодательством Грузии могут лишаться имущества, добытого преступным путем.

6. До начала уголовного процесса по преступлению - торговле людьми (трефикингу), в ходе уголовного процесса и по его окончании осуществляются предусмотренные настоящим Законом мероприятия по защите, реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и оказанию им помощи.

 

Статья 14. Правовая защита жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших

1. В порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивается доступ жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших к правосудию.

2. Правоохранительные органы обязаны незамедлительно разъяснить жертвам торговли людьми (трефикинга), потерпевшим их право на обращение в учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга).

3. Правоохранительные органы и учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) обязаны предоставлять жертвам торговли людьми (трефикинга), потерпевшим полную информацию о законодательстве Грузии в сфере торговли людьми (трефикинга).

4. Следователь, прокурор, судья обязаны предоставлять потерпевшему информацию на родном или понятном ему языке о его правах, обязанностях и правовом статусе, а также информацию по другим вопросам, связанным с ходом следствия и судебного процесса.

5. В ходе уголовного процесса государство обеспечивает потерпевшему услуги адвоката, переводчика, а также – предоставление связанных с уголовным процессом документов и материалов на родном или понятном ему языке.

6. Жертвам торговли людьми (трефикинга), потерпевшим бесплатную юридическую помощь и судебное представительство могут оказать уполномоченные на то в соответствии с настоящим Законом учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) или другие физические либо юридические лица в порядке, установленном законодательством Грузии.

7. Потерпевшие и свидетели, а также лица, оказывающие им правовую защиту и помощь, вправе в любое время потребовать обеспечения им и членам их семей личной безопасности в порядке, установленном законодательством Грузии.

8. Личные данные жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и свидетелей, их адреса и иная персональная информация являются секретными и их разглашение запрещается, кроме случаев, предусмотренных законом.

9. По просьбе потерпевших, свидетелей или их законных представителей могут применяться специальные меры защиты в порядке, установленном Уголовно-процессуальным кодексом Грузии.

 

Статья 15. Освобождение от ответственности жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших

1. Жертвы торговли людьми (трефикинга), потерпевшие освобождаются от ответственности за деяния, предусмотренные статьями 2862, 344 и 362 Уголовного кодекса Грузии и статьями 1723 и 185 Кодекса Грузии об административных правонарушениях. На них не возлагается также ответственность за участие в противоправном деянии, если они были вынуждены поступать подобным образом ввиду того, что являлись жертвами торговли людьми (трефикинга), потерпевшими. (27.04.2021 N462, ввести в действие на 15-й день после опубликования.)

2. Положения пункта первого настоящей статьи распространяются на правонарушения, совершенные лицами до получения статуса жертвы торговли людьми (трефикинга), потерпевшего ввиду того, что они являлись жертвами торговли людьми (трефикинга), потерпевшими.

 

Статья 16. Право жертв, потерпевших от торговли людьми (трефикинга) на получение возмещения вреда, причиненного им в результате преступления – торговли людьми (трефикинга) (30.03.2021 N423)

 1. Жертвы, потерпевшие от торговли людьми (трефикинга), – вправе требовать возмещения в порядке, установленном гражданским процессуальным законодательством Грузии, морального, физического или имущественного вреда, причиненного им в результате преступления – торговли людьми (трефикинга).

 2. Независимо от возмещения вреда в соответствии с пунктом первым настоящей статьи, жертвы, потерпевшие от торговли людьми (трефикинга) вправе требовать единовременную компенсацию морального, физического или имущественного вреда, причиненного им в результате преступления – торговли людьми (трефикинга), которую выплачивает Агентство в порядке, утвержденном Координационным советом.

 (Действие пункта 2 статьи 16 распространяется также на лиц, которым статус жертвы торговли людьми (трефикинга) или потерпевшего, был присвоен до введения настоящего Закона в действие.) (30.03.2021 N423)

 

Статья 17. Компетенция государственных органов в сфере защиты, реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших и оказания им помощи

1. Защита, реабилитация и реинтеграция жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших и оказание им помощи включают совокупность правовых, социальных и организационных мероприятий, обеспечивающих:

а) осуществление уголовного преследования за преступление - торговлю людьми (трефикинг) с полной защитой чести и достоинства, неприкосновенности личной жизни и безопасности жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших;

б) недопустимость дискриминации жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших;

в) разработку эффективных механизмов возмещения вреда, причиненного в результате преступления - торговли людьми (трефикинга) жертвам торговли людьми (трефикинга), потерпевшим;

г) содействие полноценной реабилитации и полной реинтеграции в семью и общество жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших;

д) предоставление жертвам торговли людьми (трефикинга), потерпевшим полной информации об их правах и механизмах защиты этих прав, предусмотренных законодательством Грузии.

2. Государственные органы, осуществляющие защиту, реабилитацию и реинтеграцию жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказание им помощи, в соответствии с настоящим Законом и другими законодательными актами сотрудничают с международными организациями, осуществляющими деятельность в Грузии непредпринимательскими юридическими лицами и другими учреждениями гражданского общества в целях обеспечения правовой защиты жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и свидетелей, оказания им помощи, обеспечения полной секретности персональных данных, защиты личной безопасности и неприкосновенности личной жизни, безопасной репатриации и медико-психологической реабилитации, а также разработки и осуществления программ и механизмов возмещения физического, морального или имущественного вреда, причиненного им в результате преступления.

 

Статья 18. Механизмы реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказания им помощи

1. Государство с согласия жертв торговли людьми (трефикинга) обеспечивает их помещение в подходящее для достойного существования безопасное жилище в учреждении (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга).

 2. Не допускается помещение пострадавших в места задержания и в пенитенциарные учреждения, кроме установленных законом исключений и случаев, когда можно их содержать отдельно от других лиц.(1.05.2015 N3539, ввести в действие с 1 июля 2015 года.)

 3. Учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) с согласия жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших оказывает им бесплатную медицинскую и психологическую помощь, а также бесплатную юридическую консультацию и помощь. Учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) разрабатывает и осуществляет краткосрочные и долгосрочные программы реабилитации, полной реинтеграции в семью и общество жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших.

 4. Министерство образования, науки и молодежи Грузии с согласия жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших обеспечивает их участие в программах профессионального обучения и других образовательных программах, разработанных совместно с Министерством лиц, вынужденно перемещенных с оккупированных территорий, труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии. (30.11.2023 N3851, ввести в действие с 1 января 2024 года.)

5. При исполнении обязательств, предусмотренных настоящей статьей, все учреждения (убежища) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) должны учитывать возраст, пол и специальные потребности жертв, особенно специальные потребности детей при их обеспечении жильем, образованием и опекой.

6. В отношении детей - жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших применяются механизмы защиты прав ребенка, предусмотренные конвенцией Организации Объединенных Наций "О правах ребенка" от 29 ноября 1989 года и конвенцией Совета Европы "О борьбе против торговли людьми» (трефикинга) и принятые международными организациями руководящие указания по защите прав детей - жертв торговли людьми (трефикинга).

7. Если возраст жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших не установлен или есть обоснованное предположение о том, что они несовершеннолетние, жертвы торговли людьми (трефикинга), потерпевшие считаются несовершеннолетними и до установления их возраста в отношении них осуществляются специальные меры защиты.

8. Защита личной безопасности жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и мероприятия по их медико-психологической реабилитации осуществляются с их согласия и при соблюдении полной секретности их персональных данных.

 

Статья 19. Устройство учреждения (убежища) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга)

1. В целях защиты законных прав и интересов жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказания им помощи, их реабилитации и полной реинтеграции в семью и общество в порядке, установленном законодательством Грузии, создается учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга).

2. Учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) создается при Агентстве как структурная единица юридического лица публичного права. (11.12.2019 N5462, ввести в действие с 1 февраля 2020 года.)

3. Любые физические или юридические лица правомочны создавать непредпринимательское юридическое лицо частного права - учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) любой организационно-правовой формы, определенной законодательством Грузии.

4. Учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) должно соответствовать стандартам, установленным законодательством Грузии.

 41. В учреждении (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) не могут работать лица, имеющие судимость за совершение преступления против половой свободы и половой неприкосновенности, предусмотренного Законом Грузии «О борьбе с преступлениями против половой свободы и половой неприкосновенности», независимо от снятия или погашения судимости. (17.03.2020 N5765, ввести в действие с 1 мая 2020 года.)

5. Учреждение (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) обеспечивает осуществление прав, предоставленных настоящим Законом жертвам торговли людьми (трефикинга), потерпевшим, в том числе - защиту их личной безопасности в период нахождения в учреждении (убежище) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга).

 

Статья 20. Статус и репатриация иностранцев - жертв  торговли людьми (трефикинга), потерпевших

1. Иностранцы, являющиеся жертвами совершенного на территории Грузии преступления - торговли людьми (трефикинга), потерпевшими, пользуются правами, предусмотренными настоящим Законом для жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших.

2. Жертвы торговли людьми (трефикинга), потерпевшие, являющиеся гражданами иностранных государств или лицами без гражданства, освобождаются от ответственности, предусмотренной за деяние, определенное статьей 185 Кодекса Грузии об административных правонарушениях.

3. Не допускается выдворение из Грузии в течение срока на обдумывание иностранцев, в отношении которых существует обоснованное предположение о том, что они возможно являются жертвами торговли людьми (трефикинга), потерпевшими.

4. В течение срока на обдумывание лицам, указанным в пункте первом настоящей статьи, вид на жительство выдается Министерством юстиции Грузии на основании ходатайства учреждения (убежища) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) или органа, ведущего процесс. Информация, по которой производится идентификация указанных в ходатайстве лиц, является секретной и ее разглашение наказывается законом. Решение о рассекречивании указанной информации принимает соответствующий государственный орган в порядке, установленном Общим административным кодексом Грузии.

5. Если лица, указанные в пункте 3 настоящей статьи, решат сотрудничать с правоохранительными органами в ходе уголовного процесса по соответствующему преступлению, им до завершения уголовного процесса или(и) гражданского процесса выдается вид на жительство в порядке, установленном законодательством Грузии. В течение этого периода они также вправе работать на территории Грузии и пользоваться трудовыми правами и гарантиями, установленными Кодексом законов Грузии о труде.

6. По истечении срока на обдумывание или завершении уголовного процесса государство принимает надлежашие меры по безопасному возвращению в страну происхождения иностранцев, являющихся жертвами торговли людьми (трефикинга), потерпевшими.

7. По завершении соответствующего уголовного процесса иностранцам, являющимся жертвами торговли людьми (трефикинга), потерпевшими на основании их просьбы может предоставляться убежище на территории Грузии при наличии обоснованного предположения о том, что в случае их возвращения в государство происхождения их жизни, здоровью или свободе угрожает опасность.

 

Статья 21. Безопасная репатриация граждан Грузии и постоянно проживающих в Грузии лиц, являющихся жертвами торговли людьми (трефикинга), потерпевшими

1. Дипломатические представительства и консульские учреждения Грузии за рубежом сотрудничают с Министерством юстиции Грузии и другими соответствующими государственными органами Грузии в целях выдачи в кратчайшие сроки удостоверения личности или (и) удостоверения для возвращения в Грузию и обеспечения безопасного возвращения в Грузию жертв торговли людьми (трефикинга) и пострадавших.(12.06.2012 N6439)

2. В целях безопасного и добровольного возвращения жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших государственные органы Грузии сотрудничают с соответствующими органами иностранных государств, международными организациями и непредпринимательскими юридическими лицами.

Глава IV1

Правовая защита жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних, оказание им помощи и реабилитация

 (10.04.2012 N6012)

Статья 211. Общие основания правовой защиты жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних, оказания им помощи и реабилитации (10.04.2012 N6012)

1. На жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних распространяются предусмотренные настоящим Законом мероприятия по оказанию социальной и правовой защиты, помощи жертвам торговли людьми (трефикинга), пострадавшим, их реабилитации с учетом правил, установленных законодательством Грузии и настоящей главой.

2. Государство посредством установленных настоящим Законом механизмов предупреждения торговли людьми (трефикинга) принимает специальные меры для сокращения возможностей вовлечения в торговлю людьми (трефикинг) несовершеннолетних.

3. В отношении жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних применяются механизмы и указания, приведенные в пункте 6 статьи 18 настоящего Закона.

4. Действие настоящего Закона без какой-либо дискриминации распространяется также на граждан иностранных государств или лиц без гражданства - жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних.

 

Статья 212. Правовая защита жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних (10.04.2012 N6012)

1. Государство посредством уполномоченных органов принимает меры для установления личности, гражданства, местонахождения родителей, семей несовершеннолетних жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших. В случае необходимости жертвам торговли людьми (трефикинга), пострадавшим несовершеннолетним назначается опекун/попечитель в порядке, установленном законодательством Грузии.

2. Личность и личные данные жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних являются тайной и их разглашение запрещено (указанная информация недоступна также средствам массовой информации), кроме исключительных случаев, установленных Законом, когда необходимо установить местонахождение родителей, семей и разглашение этой информации не создает угрозу безопасности жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних.

3. Жертвы торговли людьми (трефикинга), пострадавшие несовершеннолетние должны обеспечиваться информацией об их правовом положении, а также мероприятиях, подлежащих осуществлению в целях оказания им помощи и их реабилитации. Информация предоставляется несовершеннолетним на понятном им языке, с учетом их возраста.

 4. Не допускается помещать жертвы торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних в места задержания и пенитенциарные учреждения в случаях, предусмотренных статьей 15 настоящего Закона.(1.05.2015 N3539, ввести в действие с 1 июля 2015 года)

 

 Статья 213. Механизмы социальной защиты, помощи и реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних (10.04.2012 N6012)

1. Государство в порядке, установленном законодательством Грузии, содействует социальной защите, помощи и реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних.

2. Государство в порядке, установленном настоящим Законом, обеспечивает помещение жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних в учреждения (приюты), обслуживающие жертв торговли людьми (трефикинга). В приюты в порядке, установленном их внутренним распорядком, также могут быть помещены несовершеннолетние, один из родителей или оба родителя которых являются жертвами торговли людьми (трефикинга) или пострадавшими.

3. Условия, необходимые для жизни, отдыха, оказания помощи и реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), пострадавших несовершеннолетних, помещенных в учреждения, обслуживающие жертв торговли людьми (трефикинга), определяются внутренним распорядком указанных учреждений (приютов), который также может предусматривать возможность получения жертвами торговли людьми (трефикинга), пострадавшими несовершеннолетними соответствующего их возрасту минимального образования.

 

Статья 214. Статус и репатриация граждан иностранных государств или лиц без гражданства, являющихся жертвами торговли людьми (трефикинга), пострадавшими несовершеннолетними (10.04.2012 N6012)

1. Гражданам иностранных государств или лицам без гражданства, являющимся жертвами торговли людьми (трефикинга), пострадавшими несовершеннолетними, в порядке, установленном настоящим Законом, другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии, выдается вид на жительство на основании ходатайства от учреждения, обслуживающего жертв торговли людьми (трефикинга) или органа, ведущего процесс.

2. Граждане иностранных государств или лица без гражданства, являющиеся жертвами торговли людьми (трефикинга), пострадавшими несовершеннолетними, не могут быть возвращены в иностранное государство при наличии опасения, что их безопасность не будет обеспечена в случае возвращения. Следует учитывать также особые нужды указанных лиц, их психологическое состояние и состояние здоровья.

3. С учетом интересов и нужд граждан иностранных государств или лиц без гражданства, являющихся жертвами торговли людьми (трефикинга), пострадавшими несовершеннолетними, в целях оказания им помощи и их реабилитации государственные учреждения в сотрудничестве с общественными организациями осуществляют соответствующие программы. (2.04.2025 N422)

 

  Глава V

Международное сотрудничество Грузии в сфере борьбы против торговли людьми (трефикинга)

 

Статья 22. Сотрудничество государственных органов Грузии с соответствующими государственными органами иностранных государств в сфере борьбы против торговли людьми (трефикинга)

Сотрудничество государственных органов Грузии с соответствующими государственными органами иностранных государств в сферах предупреждения торговли людьми (трефикинга), борьбы против нее, защиты, реабилитации ее жертв, потерпевших, оказания им помощи определяется в соответствии с Конвенцией Организации Объединенных Наций "Против транснациональной организованной преступности", дополнительным протоколом к ней "О предупреждении и пресечении торговли людьми, особенно женщинами и детьми и наказании за нее", Конвенцией Совета Европы «О борьбе против торговли людьми» (трефикинга), заключенными Грузией с соответствующими государствами договорами о правовой взаимопомощи и другими международными договорами и соглашениями Грузии.

 

Статья 23. Сотрудничество с международными правительственными и неправительственными организациями для обеспечения осуществления совместных программ

В целях предупреждения торговли людьми (трефикинга), борьбы против нее, защиты, реабилитации жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших, оказания им помощи в подготовке и осуществлении предусмотренных настоящим Законом мероприятий и совместных программ в порядке, установленном законодательством Грузии, могут участвовать международные правительственные и неправительственные организации.

 

Глава VI

Переходные положения

 

Статья 24. Мероприятия, подлежащие проведению в связи с введением Закона в действие

1. Правительству Грузии обеспечить финансирование направленных против торговли людьми (трефикинга) мероприятий, подлежащих проведению государственными органами по борьбе против торговли людьми (трефикинга).

2. Правительству Грузии до 1 апреля 2014 года разработать и утвердить порядок создания Межведомственного координационного совета, порядок выдвижения лиц в состав и их выведения из состава Координационного совета, его состав и порядок деятельности Совета (положение). (20.09.2013 N1268)

 21. Правительству Грузии до 1 января 2016 года утвердить порядок осуществления компетентной службой Министерства труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии государственного надзора с целью превенции принудительного труда и трудовой эксплуатации и реагирования на них. (22.07.2015 N4085)

 3. Координационному совету до 1 апреля 2014 года подготовить и представить на утверждение Правительству Грузии единые стандарты и порядок идентификации жертв торговли людьми (трефикинга). (20.09.2013 N1268)

31. Директору Фонда до 1 апреля 2014 года представить Правительству Грузии на утверждение Положение о Фонде. (20.09.2013 N1268)

32. Указы Президента Грузии, изданные на основании настоящего Закона, сохраняют юридическую силу до введения в действие предусмотренных пунктами 2, 3 и 31 настоящей статьи нормативных актов, принятых Правительством Грузии. (20.09.2013 N1268)

 4. Координационному совету в 6-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона утвердить:

а) состав, порядок деятельности и полномочия постоянно действующей группы при Координационном совете;

б) необходимые для устройства учреждения (убежища) по оказанию услуг жертвам торговли людьми (трефикинга) стандарты, требования и образец Положения о нем;

в) инструкция о действиях (Национальный реферальный механизм) по защите жертв торговли людьми (трефикинга);

г) порядок выплаты компенсации из фонда.

5. Министерству экономического развития Грузии в 6-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона обеспечить передачу соответствующего имущества юридическому лицу публичного права - Государственному фонду по защите жертв торговли людьми (трефикинга), потерпевших и оказанию им помощи.

6. Министерству внутренних дел Грузии в 6-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона обеспечить осуществление необходимых для создания единого информационного банка организационно-правовых мероприятий.

7. Министерству труда, здравоохранения и социальной защиты Грузии в 3-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона разработать порядок и формы оказания медицинских услуг жертвам торговли людьми (трефикинга).

8. Министерству образования и науки Грузии в 6-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона обеспечить внесение вопросов, связанных с торговлей людьми (трефикингом), в программы общеобразовательных учреждений (школ) и высших образовательных учреждений.

9. Министру внутренних дел Грузии в 6-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона утвердить порядок создания единого информационного банка.

10. Министерству иностранных дел Грузии в месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона обеспечить определение лиц, работающих по вопросам торговли людьми (трефикинга) в консульских учреждениях Грузии и опубликование надлежащей информации, в том числе - за пределами Грузии.

11. Министерству иностранных дел Грузии в 6-месячный срок со дня введения в действие настоящего Закона обеспечить представление в Парламент Грузии для ратификации Конвенции Совета Европы "О борьбе против торговли людьми" (трефикинга).

 

Глава VII

Заключительные положения

 

Статья 25. Введение Закона в действие

1. Настоящий Закон, кроме пункта 4 статьи 13, пункта 2 статьи 18 и статьи 22, ввести в действие по истечении месяца со дня опубликования.

2. Пункт 4 статьи 13 настоящего Закона ввести в действие после внесения соответствующих изменений и дополнений в Уголовный кодекс Грузии и Уголовно-процессуальный кодекс Грузии.

3. Пункт 2 статьи 18 настоящего Закона ввести в действие с 1 января 2008 года.

4. Статью 22 настоящего Закона ввести в действие после присоединения Грузии к Конвенции Организации Объединенных Наций "Против транснациональной организованной преступности", ее дополнительному протоколу "О предотвращении и пресечении торговли людьми, особенно женщинами и детьми и наказании за нее" и Конвенции Совета Европы "О борьбе против торговли людьми" (трефикинга).

 

Президент Грузии                                                                              Михаил Саакашвили

 

Тбилиси

28 апреля 2006 года

№ 2944-Iс